Το τι πιστεύει ο κάθε δημοσιογράφος, ο κάθε οπαδός για ένα νέο απόκτημα δεν έχει και μεγάλη σημασία. Σημασία έχει τι πιστεύει ο ίδιος για τον εαυτό του. Πως επιλέγει να παρουσιάζεται. Πως βλέπει τον εαυτό του εντός κι εκτός γηπέδου.
Τι λέει για τον ίδιο ως παίκτη και ως χαρακτήρα. Ο Μπαπτίστ Σανταμαρία είναι έτοιμος να φορέσει την φανέλα του ΠΑΟΚ και αν ψάξει κανείς το διαδίκτυο θα ψάξει ουκ ολίγες συνεντεύξεις του 31χρονου μέσου, ο οποίος με πολύ φιλοσοφημένο τρόπο μιλάει για τον εαυτό του, αλλά και για το ποδόσφαιρο γενικά: “Τα συστήματα και οι δομές στο ποδόσφαιρο αλλάζουν πολύ γρήγορα. Η θέση εξελίσσεται. Άλλες φορές παίζω ως κλασικό εξάρι μόνος μου. Άλλες φορές έχοντας έναν ακόμα αμυντικό μέσο πλάι μου. Ορισμένες φορές στο 8.
Πρέπει να προσαρμόζεσαι. Από τότε που ξεκίνησα την επαγγελματική μου καριέρα το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει. Σήμερα, το εξάρι είναι ένα μεταλλαγμένο παλιό δεκάρι. Αυτός φτιάχνει το παιχνίδι. Παλιότερα το εξάρι χρειαζόταν μόνο να τρέχει και να κόβει.
Σήμερα, συμμετέχει παντού. Αμυντικά, επιθετικά, οργανωτικά, χρειάζεται να μπορεί να κάνει τα πάντα.
Εμείς οι μέσοι συχνά ορίζουμε τον ρυθμό. Πρέπει να ξέρουμε πότε θα παίξουμε γρήγορα και πότε να καλμάρουμε τον τέμπο. Πότε πρέπει να ηρεμήσουμε την ομάδα, πότε να κρατήσουμε μπάλα και πότε να παίξουμε ανάμεσα στις γραμμές.”.
Εξάρι ή οκτάρι;
Ναι, αλλά τι προτιμά. Να παίζει στο 6 ή στο 8; Για τον ίδιο μικρή σημασία έχει μετά από τόσα χρόνια: “Δεν έχει καμία σημασία, με την έννοια ότι μου αρέσει να παίζω και τους δύο ρόλους. Άλλωστε, επειδή έπαιξα ως αμυντικός μέσος για πάνω από τέσσερα χρόνια, είναι κάτι που είναι βαθιά ριζωμένο μέσα μου. Ο ρόλος του αριθμού 8 είναι η φυσική μου θέση και δεν με πειράζει καθόλου να παίζω εκεί. Ο ρόλος που παίζω τις πιο πολλές φορές ως εξάρι είναι αυτός του play-maker”.
Αλήθεια, τι χαρακτήρας είναι; Τι φέρνει σε μία ομάδα εντός κι εκτός γηπέδου: “Είμαι ανταγωνιστικός. Φέρνω παικτική ωριμότητα, αλλά και εμπειρία. Είμαι επίσης κάποιος που του αρέσει να γελάει, που του αρέσει να δημιουργεί καλή ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια. Μπορώ να φέρνω τους ανθρώπους κοντά, ενώ παράλληλα είμαι σοβαρός στο γήπεδο.
Τα δύο μπορούν να συνυπάρχουν. Εκτός γηπέδου, μου αρέσει να αστειεύομαι, είναι σημαντικό για την οικοδόμηση ομαδικού πνεύματος. Στο γήπεδο, η εμπειρία είναι αυτή που σου επιτρέπει να είσαι ηγέτης, να καθοδηγείς τους νεότερους παίκτες”.
Iron man
Ο Σανταμαρία χαρακτηρίζεται από όλους ως iron man. Δεν έχει τραυματιστεί ποτέ, μετρά πάνω από 400 επαγγελματικά παιχνίδια στην καριέρα του, είχε γεμάτες χρονιές σχεδόν σε όλες τις ομάδες του. Και δεν είναι κάτι τυχαίο: “Δίνω προσοχή στον τρόπο ζωής μου. Είναι σημαντικός και αποτελεί μέρος της δουλειάς μας. Ο ύπνος, για παράδειγμα, είναι σημαντικός. Είναι μέρος της δουλειάς. Η διατροφή επίσης. Και επιπλέον, υπάρχει και το στοιχείο της τύχης”.
Μέσα στο γήπεδο βλέπει τον εαυτό του ως ένα μονομάχο: “Πάντα υπήρχε μέσα μου το στοιχείο της πείνας μέσα στο γήπεδο. Είναι μέρος του παιχνιδιού μου και νομίζω ότι οι οπαδοί το εκτιμούν. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα, αλλά και ατομικό, με την έννοια ότι πρέπει να κερδίζεις τις μονομαχίες σου. Είναι κάτι που απολαμβάνω. Η νίκη σε αυτές δίνει ικανοποίηση και βοηθά την ομάδα να μπει στο σωστό δρόμο. Όταν αρχίζεις να έχεις δύο ή τρεις παίκτες να τις κερδίζουν μονομαχίες, όλοι μπαίνουν στο ίδιο επίπεδο”.
Ανταγωνιστικός
Ο βασικός λόγος που έφυγε από την Βαλένθια ήταν το γεγονός ότι δεν ήταν βασικός. Είναι κάτι που τον τρελαίνει. Διότι, όπου κι αν πήγε από την Τουρ και την Ανζέ, ως την Φράιμπουργκ και την Ρεν ήθελε να νιώθει σημαντικός, πολύτιμος: “Είμαι ανταγωνιστής. Δεν μου αρέσει να βρίσκομαι στον πάγκο. Θέλω να παίζω και κάνω ό,τι χρειάζεται για να το κερδίσω αυτό. Όταν είσαι καλός, δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητείς τον εαυτό σου. Πρέπει να είσαι ο καλύτερος, αλλά ο ανταγωνισμός πρέπει να είναι υγιής. Πρέπει να σκέφτεσαι τι είναι καλύτερο για την ομάδα”.
Τα ποδοσφαιρικά του πρότυπα είναι ο Στίβεν Τζέραντ και ο Φρανκ Λάμπαρντ, δύο all-around μέσοι που έκαναν τα πάντα στο γήπεδο. Παρότι ξεκίνησε όμως ως επιθετικός, δεν έχει τα νούμερα τους σε γκολ ή ασίστ.
Κολλάει με Μεϊτέ;
Ο Σανταμαρία είναι ένας παίκτης ευθύνης. Ένας αξιόπιστος μέσος, ένας μελετητής του παιχνιδιού που κάνει αυτά που πρέπει, τίποτα παραπάνω. Δεν είναι εντυπωσιακός, αλλά ξέρει να βγάζει με σωστό τρόπο την ομάδα μπροστά, παίρνοντας την πρώτη μπάλα.
Εν αντιθέσει με τον Μεϊτέ που τρέχει την μπάλα, ο Ισπανός είναι κάποιος που την μοιράζεται άμεσα.
Εν αντιθέσει με τον Μεϊτέ που έβαζε το πελώριο του σώμα για να κόβει και να προστατεύει την κατοχή, ο Σανταμαρία αρέσκεται να προβλέπει τις κινήσεις του αντιπάλου.
Συμπατριώτες, μέσοι με παρόμοιους ρόλους, αλλά με τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά. Σε πιο συντηρητικά σχήματα μπορεί να τους δούμε κάποια στιγμή μαζί.
Το θέμα είναι πως με την προσθήκη του Σανταμαρία, ο ΠΑΟΚ προσθέτει έναν εγκεφαλικό -όχι ιδιαίτερα αθλητικό- χαφ, που έχει φάει τα γήπεδα με το κουτάλι, έναν απόλυτο επαγγελματία που θα μπει και θα προσφέρει από την πρώτη μέρα.
Ένα παίκτη από τον οποίο ξέρεις τι θα πάρεις σε κάθε παιχνίδι, έναν χαφ τον οποίο ο Αλέσιο Λίσι θα λατρέψει, αφού είναι σίγουρο ότι θα αποτελέσει την προέκταση του στο γήπεδο…