Έβλεπες μετά το τέλος της τιτανομαχίας της Αγγλίας με την Νορβηγία, τους δύο κορυφαίους παίκτες των δύο ομάδων να αγκαλιάζονται εγκάρδια.
Όχι μόνο δεν είχαν τίποτα να χωρίσουν, αλλά είχαν πολλά που τους ενώνουν για πάντα.
Ο Τζουντ Μπέλινγκχαμ ήταν μόλις 17 ετών παιδάκι, όταν άφησε την Μπέρμιγχαμ για να πάει στην Βεστφαλία.
Δεν διάλεξε κάποιο από τα θηρία της Premier League, που τον πολιορκούσαν, βγήκε από την βόλεψη του και έκανε μία ώριμη επιλογή καριέρας να μετακομίσει εκτός συνόρων σε μία ομάδα που εξειδικεύεται στο να φτιάχνει καριέρες.
Εκεί βρήκε έναν τύπο που έξι μήνες νωρίτερα είχε κάνει το ίδιο. Ο Έρλινγκ Χάαλαντ στο απόλυτο στοχευμένο career plan που είχε φτιάξει πολύ πριν ενηλικιωθεί, έκρινε ότι το κατάλληλο εξελικτικό σκαλοπάτι μετά την Σάλτσμπουργκ ήταν η Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Αμφότεροι είχαν δίκιο. Η Μπορούσια ήταν αυτή που εξέλιξε το ταλέντο τους, αυτή που τους πήγε σε άλλο επίπεδο και τους προετοίμασε για την ελίτ.
Επιλογή των κορυφαίων
Δίχως την Ντόρτμουντ, κανείς δεν ξέρει ποια θα ήταν ακριβώς η εξέλιξη τους, πόσο γρήγορα θα έφταναν στην κορυφή, από ένα διαφορετικό μονοπάτι.
Ακριβώς την ίδια απόφαση είχε πάρει και ένας άλλος μεγάλος σταρ αυτού του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο νυν κάτοχος της Χρυσής Μπάλας, Ουσμάν Ντεμπελέ.
Βασικά, όπου κι αν κοιτάξεις σε αυτό το Μουντιάλ θα δεις παιδιά της Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Ο Ακάντζι και ο Κόμπελ της Ελβετίας που έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, ο Πούλισικ των ΗΠΑ, o Ίσακ της Σουηδίας, ο Μάλεν της Ολλανδίας.
Ακόμα και ο από μηχανής Θεός της Ισπανίας, ο Μίκελ Μερίνο είχε περάσει στα νιάτα από την Ντόρτμουντ, 20 χρονών παιδάκι, ως πολλά υποσχόμενη μεταγραφή από την Οσασούνα!
Κι αν πας λίγο πιο πίσω μπορείς να θυμηθείς άπειρες τέτοιες περιπτώσεις μετεξέλιξης: Λεβαντόφσκι, Γκιντογκάν, Γκέτσε, Χούμελς, Μχιταριάν, Ομπαμεγιάνγκ, Σάντσο, Ρόις, Καγκάβα, Γκερέιρο, όρεξη να ‘χει κανείς να απαρριθμεί.
Ιδανικό περιβάλλον
Μην το κουράζουμε. Η Μπορούσια Ντόρτμουντ είναι το τέλειο περιβάλλον για να εξελίξει κάποιος το ταλέντο του και να περάσει στο επόμενο επίπεδο. Υπό αυτό το πρίσμα, η απόφαση του Κωνσταντίνου Καρέτσα να συμφωνήσει με τους Βεστφαλούς (μένει η συμφωνία με την Γκενκ) είναι κάτι που μελλοντικά μπορεί να ευεργετήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο και την εθνική ομάδα.
Διότι, η συγκεκριμένη ομάδα έχει αποδειχθεί ότι είναι το τέλειο σκαλοπάτι για τέτοιες περιπτώσεις παικτών. Μία απότομη μεταγραφή σε μία ομάδα της Premier League εγκυμονεί κινδύνου, το άλμα είναι τεράστιο.
Αντίθετα, η Ντόρτμουντ είναι ο ιδανικός ενδιάμεσος σταθμός, η ομάδα που ξέρει να χειρίζεται τέτοια τέτοιες περιπτώσεις παικτών.
Αν τελικά, ο Καρέτσας φορέσει τα κίτρινα θα έχει κάνει την πιο σοφή επιλογή για το μέλλον του. Κι αυτή του η προτίμηση στους Βεστφαλούς δείχνει ότι πατάει γερά στα πόδια του, ξέρει πολύ καλά τι θέλει να πετύχει στην καριέρα του…