Δεν είναι κάτι ακραίο. Φανταστείτε μία ενδεκάδα με τον Τσιφτσή στο τέρμα. Κεντρικό αμυντικό δίδυμο τον Παντελή Χατζηδιάκο με τον Γιάννη Μιχαηλίδη. Αριστερά τον Δημήτρη Γιαννούλη, αν τελικά το μεταγραφικό σίριαλ έχει happy end για τον ΠΑΟΚ.
Σε ρόλο οκταριού τον Χρήστο Ζαφείρη και μπροστά του τον Γιάννη Κωνσταντέλια. Δεξιά τον Δημήτρη Χατσίδη, αριστερά τον Δημήτρη Πέλκα και μπροστά τον Ανέστη Μύθου.
Είναι μία ενδεκάδα που κατά τα 9/11 είναι άκρως ελληνική και το σημαντικότερο: είναι απολύτως ανταγωνιστική.
Ίδια γλώσσα
Δεν λέμε ότι θα είναι η βασική ενδεκάδα που έχει στο μυαλό του ο Αλέσιο Λίσι, ενδεχομένως να μην δούμε ποτέ αυτή την 9άδα μαζί στο γήπεδο.
Ωστόσο αυτό, μαρτυρά κάτι άλλο. Πως στα αποδυτήρια του ΠΑΟΚ (και) φέτος η κυρίαρχη γλώσσα θα είναι τα ελληνικά.
Αυτό δεν εγγυάται την επιτυχία, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως αυτό είναι το μόνο μυστικό για να φτάσει μία ομάδα σε τίτλους.
Εγγυάται όμως κάτι άλλο. Πως ο ΠΑΟΚ φέτος θα προσπαθήσει να φτιάξει μία ομάδα, που ο πυρήνας της θα είναι μία καλή παρέα. Κι όπως είναι γνωστό, οι παρέες είναι αυτές που γράφουν ιστορία.
Χημεία
Όταν έχεις πολλούς Έλληνες / γηγενείς σε ένα ρόστερ, είθισται να έχεις μία ομάδα που ξέρει καλά τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού ποδοσφαίρου, την ειδική σημασία κάθε παιχνιδιού.
Έχεις μία ομάδα που μπορεί να διαχειριστεί πιο καλά το κλίμα, τον περίγυρο, τις απαιτήσεις που υπάρχουν, μία ομάδα που μπορεί να συνδεθεί με την πόλη, με τον κόσμο, με τη φανέλα.
Κι όπως είναι γνωστό τοις πάσι, οι καλύτερες ομάδες δεν φτιάχνονται από τους 11 καλύτερους ατομικά παίκτες, αλλά από τους 11 που μπορούν να ταιριάξουν πιο καλά μαζί.
Κι εκεί ενδεχομένως θα προσπαθήσει να πατήσει ο φετινός ΠΑΟΚ, στην χημεία που μπορεί να φτιάξει με τόσους πολλούς Έλληνες παίκτες στο δυναμικό του…