Σιγά-σιγά όλο και περισσότερες διοργανώσεις καταργούν τον μικρό τελικό, όχι όμως και η FIFA. Βασικά, δεν είναι καν τελικός, όμως στέκει εκεί αγέρωχος μέσα στις δεκαετίες. Ένα ματς που λίγοι θέλουν να παίξουν και πολλοί κράζουν επειδή στην ουσία δεν έχει λόγο ύπαρξης. Για να φαίνεται ότι έχει, η Ομοσπονδία μοιράζει και μετάλλια στους νικητές σαν να είναι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Πιθανότατα, τα αναμνηστικά αυτά θα βρεθούν σε κάποιο συρτάρι παρά στην τροπαιοθήκη, όμως για την FIFA και την πόλη που τον φιλοξενεί, είναι λεφτά στην τράπεζα. Πόντοι στο Ranking; Σίγουρα όχι τόσο μεγάλο κίνητρο, σίγουρα όχι για τις μεγαλύτερες ομάδες. Δεν είναι λίγοι οι προπονητές που έχουν κατακρίνει το ότι ακόμα υφίσταται, όπως λίγες είναι και οι Εθνικές που το παίρνουν στα σοβαρά. Και οικονομικά να το δεις, η διαφορά είναι ανύπαρκτη, αφού η ομάδα που το σηκώνει παίρνει 29 εκατ. δολάρια και η 4η, 27.
Ο μικρός τελικός έκανε την εμφάνισή του το 1934, στο 2ο Παγκόσμιο Κύπελλο και η Γερμανία νίκησε 3-2 την Αυστρία. Δεν παίχτηκε μόλις δύο φορές. Η μία ήταν στο πρώτο Mundial, το 1930, και η άλλη το 1950. Η Mannschaft έχει τις περισσότερες παρουσίες με 4 και νίκες με 3, ενώ για την Γαλλία, θα είναι ο 4ος [2-1 νίκες-ήττες] και πρώτος από το 1986.
Σε έναν αγώνα που από πολλούς θεωρείται περισσότερο φιλικό, έχουν σημειωθεί 76 γκολ σε 20 αναμετρήσεις με μέσο όρο 3.80 ανά αγώνα, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος από κάθε άλλη «φάση» του θεσμού. Τυχαίο; Okay, υπάρχουν και φορές που η 3η θέση «έλεγε» κάτι, όπως οι δύο της Κροατίας [1998, 2022], ενώ κάτι αντίστοιχο έκαναν Σουηδία [1994] και Τουρκία [2002].
Στην ουσία, κερδισμένες από τη «μάχη» της παρηγοριάς, βγαίνουν δύο κατηγορίες παικτών. Αυτοί που έχουν δεν έχουν παίξει λεπτό και θα κάνουν ντεμπούτο και εκείνοι που κυνηγούν το Χρυσό Παπούτσι. Παίκτες που στο παρελθόν κατέκτησαν τον σημαντικό ατομικό τίτλο, όπως οι Εουσέμπιο (1966), Τοτό Σκιλάτσι (1990), Νταβόρ Σούκερ, (1998). Τόμας Μίλερ (2010), σκόραραν σε αυτόν τον αγώνα.
Ο legend όμως παραμένει ένας. Ο Γάλλος επιθετικός, Ζιστ Φοντέν, είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του μικρού τελικού, αν και έπαιξε σε μόλις έναν τέτοιο. Το 1958, ο τότε επιθετικός της Ρεμς, πέτυχε 4 γκολ στο 6-3 των Τρικολόρ κόντρα στην Δυτική Γερμανία και έφτασε τη συγκομιδή του στα 13 σε μία διοργάνωση, κατακτώντας το Χρυσό Παπούτσι και θέτοντας ένα ρεκόρ που δεν έχει σπάσει μέχρι σήμερα.
Στην φινάλε, αυτό είναι και το μοναδικό ενδιαφέρον. Το αν ο Κιλιάν Μπαπέ, κόντρα σε μια όχι στα καλύτερά της, Αγγλία, μπορέσει να βγει ένα γκολ περισσότερο από τον Λιονέλ Μέσι που θα παίζει τελικό με την καλύτερη άμυνα του τουρνουά, Ισπανία.
🚨
🇦🇷 Messi gets TWO assists and overtakes 🇫🇷 Mbappé at the top of the Golden Boot rankings!
Messi has the upper hand in the first tie-breaker now! pic.twitter.com/E3kJe1anWI
— Football Meets Data (@fmeetsdata) July 15, 2026
Στο τέλος της ημέρας είναι λίγο «άδικο» για ο ένας πέρασε με την ομάδα του και ο άλλος όχι, όμως δεν υπάρχει λόγος να ψάχνουμε λογική σε έναν πραγματικά, μικρό τελικό…