Έχουν περάσει 17 χρόνια από τότε που ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς οδήγησε τον Παναθηναϊκό για 5η φορά στην κορυφή της Ευρώπης, με ένα ρόστερ που έως και σήμερα μνημονεύεται ως το κορυφαίο της ιστορίας του – για κάποιους και το καλύτερο που έχει εμφανιστεί ποτέ σε ευρωπαϊκό παρκέ.
Ήταν φυσικά η σεζόν 2008-2009, που κατέληξε σε θρίαμβο του «τριφυλλιού» στο Βερολίνο, με τις νίκες απέναντι σε δύο επίσης πανίσχυρες ομάδες, του Ολυμπιακού (84-82) και της ΤΣΣΚΑ Μόσχας (73-71).
Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης, Διαμαντίδης, Μπατίστ, Πέκοβιτς, Ντρου Νίκολας, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Περπέρογλου, Χατζηβρέττας συνέθεταν την «dream team» του Παναθηναϊκού, που είχε κάνει το triple crown εκείνη τη σεζόν, κατακτώντας πρωτάθλημα και κύπελλο απέναντι στους «ερυθρόλευκους».
Μετά την προσθήκη του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις τον περσινό Φεβρουάριο, πολλοί συνέκριναν το ρόστερ των «πράσινων» με εκείνο του 2009, σε επίπεδο ατομικού ταλέντου. Πλέον όμως, το… πράγμα έχει ξεφύγει. Μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες και με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο, ο Παναθηναϊκός έχει δημιουργήσει ένα depth chart που μάλλον δεν έχουμε δει ποτέ ξανά στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Και ο Ολυμπιακός ενδέχεται να φτάσει σε αυτό το επίπεδο – ειδικά αν αποκτήσει και «3αρι» και «4αρι» – αλλά με τα δεδομένα που έχουμε αυτή τη στιγμή στα χέρια μας, η ομάδα που εμφανίζει μια τρομακτική πληρότητα είναι αυτή με το μεγαλύτερο μπάτζετ όλων των εποχών στο ευρωπαϊκό μπάσκετ: ο Παναθηναϊκός.
Ο Σιλβέν Φρανσίσκο αποκτήθηκε για να πλαισιώσει μια πλειάδα αστέρων και να προσφέρει ακόμα ποιότητα και ευελιξία στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ο Γάλλος είναι ο 7ος παίκτης της ομάδας με ετήσιο συμβόλαιο άνω των 2,5 εκατ. ευρώ και ο τέταρτος με 3 εκατ. και πάνω, με τους Ναν, Χέιζ-Ντέιβιτς, Γιαμπουσέλε (αλλά και τον ίδιο τον Σέρβο τεχνικό) να έχουν σπάσει το φράγμα των 4 εκατ.
Με τον πρώην παίκτη της Ζαλγκίρις και τους Ναν, Γκραντ, Σλούκα, Μπαντιό (για την Ελλάδα υπάρχουν και οι Καλαϊτζάκης, Μωραΐτης), η περιφερειακή γραμμή του Παναθηναϊκού είναι εκπληκτική. Ο Φρανσίσκο ήταν 7ος σκόρερ με μέσο όρο 16.5 πόντους και δεύτερος πασέρ με 6,5 ασίστ (πίσω μόνο από τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ) στην περσινή Ευρωλίγκα, σουτάροντας με 51,3% στο δίποντο και 38,6% στο τρίποντο. Είχε 62% αποτελεσματικότητα στις προσπάθειες μέσα στη ρακέτα – νούμερο εντυπωσιακό που παραπέμπει σε ψηλό.
Είναι κάθε χρόνος και καλύτερος, φτάνοντας από τη Μανρέσα και τα 220.000 ευρώ με το Περιστέρι, στο ηγεμονικό συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό. Διαθέτει το πλήρες πακέτο ενός σύγχρονου combo guard, εκτελώντας υπό οποιαδήποτε συνθήκη και όντας κάθε χρόνο και καλύτερος δημιουργός. Διαπρεπής στο πικ εν ρολ και στο ένας με έναν, εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους πλέι-μέικερ της Euroleague, έχοντας διδαχθεί τη σεζόν 2022-23 από τον Βασίλη Σπανούλη και την επόμενη από τον Αντρέα Τρινκιέρι στην Μπάγερν.
Προφανώς, ο Ζοτς φαντάζεται ήδη αρκετά small ball σχήματα, αφού η αμυντική ικανότητα των Μπαντιό και Γκραντ προσφέρουν ιδανικό συμπλήρωμα στους Ναν και Φρανσίσκο.
Μοιάζει επίσης αδύνατο να την πάθει ο Παναθηναϊκός όπως την προηγούμενη διετία με τους Λορέντζο Μπράουν και Τι Τζέι Σορτς. Ο Γάλλος είναι σε εξαιρετική ηλικία και αγωνιστικά πολύ πιο ευπροσάρμοστος από τον παίκτη της Βιλερμπάν πλέον, καθότι χάρη στο σουτ μπορεί να ανταποκριθεί σε περισσότερες ανάγκες, κάνοντας τη διαφορά και στο σετ παιχνίδι.
Σαφώς, το μπαλάκι περνάει πλέον στα χέρια του Ομπράντοβιτς, που θα πρέπει να μετατρέψει σε ομάδα ανάλογης ποιότητας αυτό τον γαλαξία αστέρων και να χαλιναγωγήσει τα «εγώ», προκειμένου να βγάλει από τον καθένα τον καλύτερο εαυτό.
Είναι όμως τέτοιο το ταλέντο και το μπασκετικό IQ που ο χρόνος μοιάζει να κυλάει υπέρ του.
Βεβαίως, η αποτυχία ή η επιτυχία για τους Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στη Euroleague απέχουν πλέον μόνο μια κλωστή και όλα πιθανότατα θα κριθούν σε 80 ή 40 αγωνιστικά λεπτά στο Final 4 του Άμπου Ντάμπι.
Προτρέχουμε είπατε; Πάρτε μια γεύση από εκείνον τον συγκλονιστικό ημιτελικό του Βερολίνου.