Δεν περιμέναμε πως θα χρειαζόταν να πούμε κάτι τέτοιο σε αυτή τη φάση της σεζόν. Δηλαδή ως θέμα μοιάζει (έμοιαζε;) καλυμμένο και οι προτεραιότητες είναι αλλού και χιλιοειπωμένες, στο δεξί φτερό της επίθεσης και στο «8». Μήπως όμως τελικά ο Παναθηναϊκός δεν είναι όσο κομπλέ θα έπρεπε και κάτω από τα γκολπόστ;
Μην παρεξηγηθούμε. Δεν λέμε πως ο Ινιάκι Πένια έκανε κάποιο κραυγαλέο λάθος στο παιχνίδι με την Πάκσι, στο δρόμο για αυτό το ψυχοβγαλτικό 2-2 που έστω κι έτσι, όρισε ένα ευρωπαϊκό σενάριο «τέλος καλό». Αλλά είναι και όλα καλά; Ο Ισπανός τερματοφύλακας δεν έφταιγε μεν σε κάποιο από τα δύο γκολ που δέχτηκε από τους Ούγγρους, όμως μια γενικότερη προβληματική κατάσταση ξανοίγεται με την περίπτωσή του και μας βάζει σε σκέψεις για την προοπτική του. Φάνηκε τόσο στα φιλικά όσο και στα 2 πρώτα επίσημα ματς, για το Conference League.
Θα το γράψουμε ακριβώς όπως μας βγαίνει: Δεν γεμίζει όσο θα έπρεπε το τέρμα, δεν διαχειρίζεται πειστικά τις καταστάσεις στο ψηλό παιχνίδι, στις εξόδους και στις σέντρες. Φαίνεται δηλαδή το δεδομένο χάντικαπ του ύψους καθώς το 1,84μ. θεωρείται – και είναι – χαμηλό για έναν γκολκίπερ τη σήμερον ημέρα.
Την ίδια στιγμή, ο Ινιάκι Πένια αν και έχει πολύ καλά ρεφλέξ, έχει την τάση να απομακρύνει με γροθιές ή ασταθώς και να κρατάει έτσι την μπάλα «ζωντανή» σε ζώνες που δεν θα έπρεπε, δίνοντας ευκαιρία στον αντίπαλο. Κι είναι και κάτι ακόμη: Ναι, είναι πολύ άνετος με την μπάλα στα πόδια, είναι το δυνατό του σημείο. Αλλά παίζοντας κοντά. Όταν επιχειρεί να ανοίξει το παιχνίδι με μακρινές μεταβιβάσεις ή με περισσότερο ρίσκο, διαγώνια, κάπου το χάνει σε ακρίβεια. Ως τώρα, τουλάχιστον.
Ο Ινιάκι Πένια και ο κομβικότατος ρόλος
Ακόμα του δίνουμε το ελαφρυντικό του ότι ψάχνεται σε νέο περιβάλλον, σε νέα ήθη και έθιμα γι’ αυτόν. Ναι μεν έχει προϋπηρεσία σε κοτζάμ Μπάρτσα, αλλά πρακτικά πρώτη φορά αναλαμβάνει να βγει μπροστά σε ρόλο βασικού σε ομάδα με υψηλές φιλοδοξίες και περισσότερο στην ως τώρα καριέρα του ήταν λύση από τον πάγκο. Επίσης μόλις τώρα μαθαίνει και τον μαθαίνουν οι αμυντικοί του και φρονούμε πως με ένα καλύτερο δίδυμο στλιοερ μπροστά του (το Ντε Φράι – Φαν Ντρόνγκελεν για παράδειγμα, ο Τουμπά του προκαλεί… ταραχή και όχι μόνο σε αυτόν) θα νιώθει περισσότερο ασφαλής και άρα θα είναι καλύτερος.
Περιμένουμε, συνεπώς, περισσότερα δείγματα για να τον κρίνουμε οριστικά και πιο δίκαια. Απλά και στο μεταξύ θα κάνουμε και μία έξτρα επισήμανση, ήτοι πως ο αναπληρωματικός του Ινιάκι Πένια, Λούκας Τσάβες, του μοιάζει πολύ ως αγωνιστικό προφίλ και δεν προσφέρει κάτι αισθητά διαφορετικό. Σε περίπτωση που χρειαστεί….
Το σίγουρο είναι πως δεν μιλάμε για «απλώς» ένα ζήτημα για τον Παναθηναϊκό. Ένας καλός τερματοφύλακας μπορεί να σου φτιάξει όλη τη σεζόν. Κι ένας ανεπαρκής, να στην χαντακώσει, να σου κάνει ζημιά που δεν θα μαζεύεται με τίποτα. Δεν ισχυριζόμαστε πως ο Ινιάκι Πένια ανήκει στην δεύτερη κατηγορία. Αλλά πόσο σίγουροι είμαστε πως (θα) ανήκει και στην πρώτη; Το κρατάμε ως αστερίσκο και βλέπουμε.