Το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κανείς πάνω του, όταν τον βλέπει να παίζει, είναι ο αστείρευτος ενθουσιασμός του. Η ενέργεια που βγάζει στο τερέν. Πηγαίνει πάνω κάτω, ακούραστος, σαν να δουλεύει με μοτεράκι. Ο Τομ Λουσέ, που προβάρει τη φανέλα του ΠΑΟΚ, είναι θα έλεγε κανείς, η χαρά της ποδοσφαιρικής ζωής.
Ένα «πασπαρτού» που κάνει ένα σωρό δουλειές στο γήπεδο. Αλήθεια, και πού δεν έχει παίξει στα 89 επίσημα ματς που έχει καταγράψει ως τώρα στην καριέρα του. Κατά βάση είναι δεξί χαφ. Μα, για δες, έχει επίσης αγωνιστεί και στον άξονα, και ως εξτρέμ, ακόμα και ως μπακ, και στις δύο πλευρές. Ναι, για τέτοιο πολυεργαλείο μιλάμε. Από τους λίγους που μπορούν να πουν το γνωστό κλισέ «παίζω όπου μου πει ο προπονητής μου» και να το εννοεί στο 100%. Παρότι, αν αποφάσιζε αποκλειστικά αυτός, θα προτιμούσε να κινείται στην επίθεση, εκεί του αρέσει πιότερο.
Προέρχεται από φουλ αθλητική οικογένεια. Ο παππούς του, από την πλευρά της μητέρας του (Μισέλ Μπολιέ), υπήρξε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, είχε παίξει μάλιστα και στη Μαρσέιγ στα 70’s. Ο πατέρας του πάλι, έφτασε ως τη Χάβρη για best of, ενώ η μητέρα του έπαιζε τένις σε υψηλό επίπεδο. Σε τέτοιο περιβάλλον, ήταν μάλλον αναπόφευκτο να γίνει κι αυτός sportsman. Η μόνη αμφιβολία ήταν ποιο άθλημα θα τον κέρδιζε. Για καιρό ήταν αναποφάσιστος. Τένις ή μπάλα; Τον έβγαλε από το δίλημμα η Νις, στα 16 του, όταν του χτύπησε την πόρτα. Το ημερολόγιο έγραφε 2019…
Μέσα στα 7 αυτά χρόνια, έκανε τα πράγματα με το ρυθμό του. Κάποιοι θα έλεγαν πως άργησε να βγει στο προσκήνιο. Ο ίδιος προτιμάει να λέει ότι άφησε τη φυσική ροή να τον κατευθύνει. Το θέμα είναι πως ακόμα και όταν μπήκε επιτέλους στην α’ ομάδα των «Αετών», ποτέ του δεν ξέφυγε ουσιαστικά από το status του αναπληρωματικού.
Ξαναλέμε, είναι εντυπωσιακό το πόσο πολυσύνθετος είναι. Μα αυτό ακριβώς γίνεται και χάντικαπ: Είναι ασαφές το πού είναι καλύτερος. Κάνει πολλά πράγματα σωστά, αλλά ελάχιστα στο «άριστα». Προσθέτουμε και ότι κάπου χάνει το μέτρο και ξοδεύεται, επειδή θέλει να βοηθήσει πολύ και καταλήγει να βρίσκεται παντού και… πουθενά. Ο ενθουσιασμός δεν είναι πάντα προτέρημα.
Επιπλέον, όπως ο ίδιος παραδεχτεί πιο παλιά, πρέπει να γίνει πιο τολμηρός, να δοκιμάζει περισσότερα πράγματα και να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες. Υστερεί και στο σωματικό κομμάτι, κάτι που στο φουλ απαιτητικό γαλλικό πρωτάθλημα ήταν καίριο χάντικαπ.
Και γιατί φεύγει από τη Νις; Είναι ένας από τους 10 παίκτες του κλαμπ του γαλλικου νότου με τρέχον συμβόλαιο ως το προσεχές καλοκαίρι, του 2027. Οι Αετοί ήταν ξεκάθαροι. Όποιος δεν ανανεώσει, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, θα πρέπει να φύγει. Ο Τομ Λουσέ λοιπόν, στα 23 του, ετοιμάζεται για Ελλάδα, για Θεσσαλονίκη. Με κόστος μεταγραφής 2 εκατ. ευρώ, όπως έγραψε η L’Equipe, συνιστά μια έξυπνη επένδυση με χαμηλό ρίσκο. Θα βρει στα μέρη μας το περιβάλλον εκείνο που θα του δώσει τα εφόδια να απελευθερώσει το potential του; Ιδού η απορία.
Το αγωνιστικό του προφίλ, πάντως, παρουσιάζει σίγουρα μεγάλο ενδιαφέρον και μπορείς να το «πλάσεις» με διάφορους τρόπους. Ελαφρύ σκαρί, με τακτική ευελιξία, τεράστια αντοχή και ζηλευτή ικανότητα να καλύπτει πολλούς χώρους. Ένας μπαλαντέρ που μπορεί να γίνει πολύ χρήσιμος για τον Δικέφαλο, να πλαισιώσει ιδανικά Ζαφείρη, Σανταμαρία, Μεϊτέ, και να δώσει άλλες ιδέες-επιλογές συγκριτικά με τον Καμαρά.