Την ώρα που προκύπτει πως ο Παναθηναϊκός προχωράει όλο και πιο ζεστά για τον Λιβάι Γκαρσία, μια κίνηση που βγάζει ξεκάθαρο νόημα αν ο πρώην επιθετικός της ΑΕΚ μείνει μακριά από τραυματισμούς (κάτι διόλου ασφαλές πάντως ως πρόβλεψη), εμείς μπήκαμε στον πειρασμό να οραματιστούμε κάτι διαφορετικό. Την περίπτωση να φορέσει τελικά τα πράσινα ένας άλλος παίκτης που έχει ακουστεί ως πιθανή λύση σε αυτό που αναζητείται μεταγραφικά για το δεξί άκρο της επίθεσης. Περί Άντερς Ντράιερ η κουβέντα…
Υπάρχει λόγος, σοβαρός, που κάνουμε focus στον 28χρονο Δανό. Ποιος; Μα ακριβώς πως κάνει τικ σε όλα τα κουτάκια αυτού που ψάχνει ο Τζέικομπ Νίστρουπ για τη θέση. Ο κόουτς των Πρασίνων θέλει από το δεξί του εξτρέμ να έχει έναν υβριδικό ρόλο. Να συγκλίνει στον άξονα και να «μεταμορφώνεται» σε δεύτερο επιθετικό ή δεκάρι. Γι’ αυτό και προτιμάει εκεί τους αριστεροπόδαρους με υψηλή τεχνική κατάρτιση. Για να μπορούν, χάρη κατά βάση στο ανάποδο πόδι, να κάνουν κίνηση προς τα μέσα, δημιουργώντας χώρους, αλλά και απειλώντας άμεσα την αντίπαλη εστία, είτε σκοράροντας είτε πασάροντας.
Ο Ντράιερ είναι αυτό ακριβώς. Ένας winger που «γράφει», κάθε σεζόν, τρελά νούμερα σε γκολ-ασίστ. Το έκανε στην Μίντιλαντ, το έκανε στην Άντερλεχτ, το κάνει τώρα στο MLS, στο Σαν Ντιέγκο. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το τι world class γκολάρες έχει σημειώσει στην καριέρα του. Χωρίς φόρα, με φόρα, συγκλίνοντας, αιφνιδιάζοντας, από κοντά, από μακριά, ο τύπος εκτελεί με ασύλληπτη ακρίβεια και τεχνική.
Και τότε; Γιατί στα 28 του παίζει στις ΗΠΑ; Αρχικά οι λόγοι είναι οικονομικοί. Η Άντερλεχτ έψαξε να τον πουλήσει σε μια περίοδο που η βελγική ομάδα ήθελε να κεφαλαιοποιήσει μερικά ισχυρά της χαρτιά μεταγραφικά για να εξορθολογήσει τα οικονομικά της και κυρίως είχε ξεκινήσει διαδικασία «από-Δανοποίησης» της. Ο Γέσπερ Φρέντμπερκ (που παρεμπιπτόντως είχε αναλάβει το 2018, για λίγο, επικεφαλής των Ακαδημιών του Παναθηναϊκού) παύτηκε από τη θέση του αθλητικού διευθυντή των «Μωβ», λίγο νωρίτερα είχε φύγει και ο κόουτς Μπράιαν Ρίμερ, ήταν λοιπόν φως φανάρι πως το κλίμα στις Βρυξέλλες δεν σήκωνε άλλο τους (πολλούς) Δανούς που είχαν μαζευτεί εκεί για ένα φεγγάρι.
Ο Ολιβιέ Ρενάρ, που διαδέχτηκε τον Φρέντμπεργκ (τώρα έχει φύγει κι αυτός, κουμάντο στην Άντερλεχτ κάνει πια ο Αντουάν Σιμπιερσκί), είχε πολλά κονέ στο MLS και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να γίνει το deal με Αμερική μεριά. Εκεί ο Ντράιερ μια χαρά τα βρήκε τα πράγματα και συνέχισε να κάνει «παπάδες».
Μα εδώ επιστρέφει, ακόμα πιο δυνατά, η δικαιολογημένη απορία: Γιατί ποτέ δεν έκανε το βήμα σε ένα ελίτ πρωτάθλημα της Ευρώπης ή πιο σωστά όταν το έκανε (Μπράιτον) πέρασε και δεν ακούμπησε; Η απάντηση είναι συνδυασμός κυρίως δύο παραγόντων: Της κακιάς συνήθειας που έχει να εξαφανίζεται για μεγάλα διαστήματα την ώρα του αγώνα (πραγματικά, ξεχνάς ότι παίζει) και του ότι με την άμυνα είναι κάπως σαν… τσακωμένος, δεν πιέζει όσο θα έπρεπε και αφήνει συχνά εκτεθειμένο το δεξί του μπακ. Προσθέστε και ότι είναι περισσότερο εκρηκτικός παρά γρήγορος και ότι αντιμετωπίζει ουσιαστικές δυσκολίες όταν το επίπεδο απέναντι φτάνει στο τοπ, και έρχεται πλήρης, η απάντηση.
Όμως, ξαναλέμε, γι’ αυτό που ψάχνει τώρα ο Παναθηναϊκός, ο Άντερς Ντράιερ θα ήταν, στα μάτια μας, ιδανικός. Ο Νίστρουπ θέλει ένα καθαρόαιμο δεξί εξτρέμ που θα συνεισφέρει τα μέγιστα σε γκολ και ασίστ. Αυτό(ς) δεν είναι ο Φακούντο Πελίστρι και γι’ αυτό πληθαίνουν οι ενδείξεις πως το μέλλον του Ουρουγουανού δεν βρίσκεται στο Τριφύλλι. Το να είναι ο Ντράιερ η διάδοχη λύση, δεν είναι εύκολο ούτε το πιθανότερο. Παρότι ο 28χρονος Δανός θέλει να επιστρέψει στην Ευρώπη, είναι πολλά, οικονομικά και όχι μόνο, που επηρεάζουν κομβικά τη συζήτηση. Χώρια ότι ο Λιβάι Γκαρσία έγινε πλέον το μεγάλο φαβορί για τη θέση – κι ας είναι περισσότερο φορ παρά (δεξί) εξτρέμ ο πρώην παίκτης της ΑΕΚ. Πάντως, αν τυχόν ερχόταν ο Ντράιερ στο Τριφύλλι, ξέρουμε τουλάχιστον έναν που θα ήταν πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Θα γινόταν και ο προπονητής του…