Το ίδιο πράγμα μπορείς να το αναγνώσεις διαφορετικά ανάλογα με το ποια πλευρά ανήκεις, τι συναισθηματική εμπλοκή έχεις. Ο ΠΑΟΚ θα μιλήσει για ατυχία και μαγική εικόνα, για την πίεση που άσκησε, ανά σημεία ασφυκτική, για το ότι άξιζε τουλάχιστον 1 γκολ που τελικά δεν ήρθε. Η Άντερλεχτ πάλι, θα σταθεί στην αμυντική της πειθαρχία και συνοχή, στο σωστό της πλάνο που της επέτρεψε να αντέξει και να φύγει νικήτρια (1-0) από μια τόσο δύσκολη έδρα όπως η Τούμπα.
Όπως και να έχει, τίποτα δεν έχει τελειώσει όσον αφορά την πρόκριση στην επόμενη φάση του Europa League. Εν αρχή και κόντρα σε αυτό που ακούγεται δεξιά-αριστερά, αυτή η συγκεκριμένη βερσιόν των Μωβ μόνο «έμπειρη ομάδα» δεν είναι. Έχει νέο προπονητή (Βίτορ Μπρούνο), νέους παίκτες σε κομβικές θέσεις και πολλά βασικά κενά που δεν έχει καλύψει στο ρόστερ της. Είναι λάθος να κάνουμε συγκρίσεις με το περσινό αντάμωμα με την ΑΕΚ. Εκείνη η Άντερλεχτ ήταν πολύ διαφορετική σε στιλ και φιλοσοφία και η συνέχεια της σεζόν της ήταν πολύ κακή. Τώρα υπάρχουν θεωρητικά πολύ καλύτερες βάσεις (ειδικά το β’ ημίχρονο που έκανε στις Βρυξέλλες κόντρα στη Χάμαρμπι ήταν ως και εντυπωσιακό) αλλά ακόμα συνιστά ένα ατελές ποδοσφαιρικό προϊόν.
Αυτό πρέπει να κάνει ο ΠΑΟΚ στις Βρυξέλλες
Ο Δικέφαλος είναι αυτός που έχει το αβαντάζ της εμπειρίας συνεπώς, όχι η ομάδα των Βρυξελλών. Είναι πολύ σημαντικό να το έχουμε υπόψη μας εν όψει της ρεβάνς της ερχόμενης εβδομάδας στο Παρκ Αστρίντ. Μα πάνω από όλα, ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να δουλέψει και να διορθώσει κάτι άλλο: Τη συγκέντρωσή του στον αγωνιστικό χώρο, το καθαρό μυαλό.
Δεν (μπορεί να) είναι αποδεκτό να δέχεσαι γκολ στα 17 δευτερόλεπτα. Δεν νοείται να είσαι νοερά ακόμα στα αποδυτήρια ενώ ο διαιτητής έχει σφυρίξει την έναρξη, το ίδιο συνέβη πάνω κάτω και κόντρα στην Ντιναμό Κιέβου, στο πρώτο ματς απέναντι στους Ουκρανούς. Δεν πρέπει να χάνεις τη ψυχραιμία και την ηρεμία σου όταν οι διαιτητικές αποφάσεις δεν είναι αυτές που θα ήθελες, έχεις δεν έχεις δίκιο, εσύ θα πρέπει να βρίσκεις τρόπο να προσαρμόζεσαι στον εκάστοτε ρέφερι, το αντίθετο δεν θα συμβεί.
Οι Ασπρόμαυροι πέρασαν μεγάλο μέρος του χθεσινού αγώνα σε κατάσταση εκνευρισμού. Μπορεί να μιλήσουμε για διάφορα επί μέρους ζητήματα, όπως για την έλλειψη ενός killer στην επίθεση ή το τι πρέπει να γίνει με τις εκτελέσεις των πέναλτι ώστε να αποκατασταθεί η ποδοσφαιρική λογική και να μην προκαλούν περισσότερο φόβο παρά προσμονή στους φαν της ομάδας. Όμως τίποτα από όλα αυτά δεν θα έχει μεγάλη σημασία αν ο ΠΑΟΚ δεν βρει ξανά αυτήν την αυτοκυριαρχία και την αυτοπεποίθηση που κάνει τη διαφορά στο τοπ επίπεδο.
Λιγότερος εκνευρισμός, περισσότερο υπομονή και πίστη στο πλάνο. Αυτά περιμένεις από μια έμπειρη ομάδα. Και, το ξαναλέμε, αυτός ο ΠΑΟΚ είναι πιο «μπαρουτοκαπνισμένος» από αυτήν την Άντερλεχτ. Που κουβαλάει επιπλέον τις πληγές και την αβεβαιότητα μιας απίστευτης για τα μέτρα της, 10ετίας δίχως ούτε ένα (!) τρόπαιο στην κατά τα άλλα πλούσια τροπαιοθήκη της…