Η αποχώρηση του Ορμπελίν Πινέδα ήταν χτύπημα για την ΑΕΚ. Καλά τα επιχειρήματα του τύπου «ουδείς αναντικατάστατος», αλλά η αλήθεια είναι ότι κάποιοι παίκτες παραείναι κομβικοί για ν’ αντικατασταθούν. Πόσω μάλλον αν μιλάμε για έναν εκ των κορυφαίων ξένων που φόρεσαν ποτέ τα κιτρινόμαυρα, του MVP στην κατάκτηση των δυο τελευταίων πρωταθλημάτων και ενός ποδοσφαιριστή που ζήλευαν (και εύχονταν να φύγει) οι αντίπαλοι.
Όπως και να ‘χει όμως, ο Μάρκο Νίκολιτς το έχει ήδη αποδείξει: Δεν είναι τύπος που πτοείται από αναποδιές. Αντί για δικαιολογίες, ψάχνει πάντοτε λύσεις. Αυτή τη δύσκολη εξίσωση λοιπόν -του πώς θα καλυφθεί το κενό του πολύτιμου Μεξικανού- θα επιδιώξει να τη λύσει συλλογικά: Αναπροσαρμόζοντας συνολικά τη λειτουργία του κέντρου και όχι αναζητώντας ειδικά έναν «αντι-Πινέδα» (κάτι ούτως ή άλλως δύσκολο να βρεθεί).
Σε αυτή τη λογική λοιπόν, όλοι οι χαφ της φετινής ΑΕΚ θα κληθούν να βάλουν πλάτη για να μη φανεί η απουσία του «maguito». Μόνο ένας εξ αυτών ωστόσο διαθέτει χαρακτηριστικά παρόμοια με τα δικά του: Ο Μίλαν Βιτάλις. Και γι’ αυτό μπορεί να αποδειχθεί (παρόλο που ήρθαν μεγαλύτερα ονόματα) η πιο σημαντική μεταγραφή της προσεχούς σεζόν.
Ο Ούγγρος δεν μπορεί από τώρα να χριστεί διάδοχος του Πινέδα. Εξάλλου δεν τον έχουμε δει καν ακόμα στο γήπεδο. Παρόλα αυτά, τα αγωνιστικά του στοιχεία, τα στατιστικά του και η γενικότερη εικόνα του (βάσει της οποίας αναδείχθηκε MVP της κατάκτησης του πρωταθλήματος από την προηγούμενη ομάδα του) εγγυώνται το εξής:
Ότι στα παιχνίδια που ο Νίκολιτς θα τον έχει στο γήπεδο (είτε ως βασικό, είτε ως αλλαγή) δεν θα λείπουν από την ΑΕΚ οι εντάσεις, οι ανακτήσεις, το ποιοτικό κουβάλημα της μπάλας και οι σωστές αποφάσεις στο δεύτερο μισό του γηπέδου που χαρακτήριζαν τον Μεξικανό.
Άλλωστε τα νούμερα των δυο παικτών την περσινή σεζόν ήταν αντίστοιχα. Τα περιβόητα heatmap επιβεβαιώνουν πως ο Βιτάλις πατάει επίσης σε όλο το τερέν (και ελαφρώς περισσότερο σε αυτό που αμύνεται ο αντίπαλος). Και τα 10 γκολ συν 6 ασίστ στην επίσης πρωταθληματική σεζόν του Ούγγρου δείχνουν ότι με την ίδια ευκολία που ανταποκρίνεται στο ανασταλτικό κομμάτι, μπορεί να προσφέρει και στο παραγωγικό.
Πέρα όμως από την αναπλήρωση κάποιων από τα κομβικά χαρακτηριστικά του Πινέδα (που αναμφίβολα είναι το μεγαλύτερο αγωνιστικό στοίχημα της φετινής ομάδας) η παρουσία του Βιτάλις μπορεί να προσφέρει κάτι εξίσου πολύτιμο: Να απελευθερώσει και να δώσει περισσότερο χώρο και χρόνο δημιουργίας στους αρκετούς «μπαλάτους» μέσους που διαθέτει πλέον η ΑΕΚ.
Με όποιον εκ των Κάιρινεν, Μαρίν, Μάγερ ή Μάνταλου και αν σχηματίσει δίδυμο (ή και τριάδα) στον άξονα, ο Βιτάλις μπορεί να παρέχει την ηρεμία πώς η «Ένωση» δεν θα βρίσκεται εκτεθειμένη σε φάση άμυνας ή τρανζίσιον. Ότι θα καλύπτει τα τρεξίματα, τα κλεψίματα και τα μαρκαρίσματα που δεν είναι το φόρτε κανενός από τους άλλους. Και ότι ειδικά στην περίπτωση του Μάγερ μπορεί να γίνει το «δίχτυ ασφαλείας» πίσω από τον Κροάτη, ώστε να μπορεί εκείνος με άνεση να παίξει τον ρόλο του μαέστρου για τον οποίο τον προορίζει ο Νίκολιτς.
Συμπερασματικά λοιπόν ο Βιτάλις δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «αντι-Πινέδα». Θα είναι άδικο και για τον ίδιο να ξεκινήσει την πορεία του στην ΑΕΚ κουβαλώντας έναν τόσο βαρύ τίτλο. Είναι όμως ό,τι κοντινότερο μπορούσε να βρεθεί βάσει χαρακτηριστικών (και χωρίς να κοστίσει διψήφιο αριθμό εκατομμυρίων) στον περσινό MVP της.
Μια ψαγμένη μεταγραφή τύπου Ριμπάλτα, που συμπληρώνει ιδανικά την πεντάδα λύσεων στο κέντρο. Ένας μοντέρνος box-to-box χαφ που μπορεί να κάνει τους ΑΕΚτζήδες να νοσταλγούν λιγότερο τον Μεξικανό και (γιατί όχι στο μέλλον) να εξελιχθεί σε αντίστοιχη «κολώνα» της ομάδας.
