Έμοιαζε να βρίσκεται παντού στην άμυνα. Έκοβε, μάζευε, συμμάζευε, καθοδηγούσε, οργάνωνε. Αυτό ακριβώς αγόρασε ο Παναθηναϊκός στο πρόσωπο του Στέφαν Ντε Φράι. Έναν ηγέτη, έναν παίκτη τοπ επιπέδου που κάνει καλύτερους τους γύρω του, ειδικά όταν διαθέτουν το πάθος και την αυταπάρνηση του Ρικ Φαν Ντρόνγκελεν (φοβερή η νοοτροπία του, φοβερή)…
Μα σε έναν νορμάλ ποδοσφαιρικό κόσμο δεν θα έπρεπε καν να στεκόμαστε στα μετόπισθεν σε ματς των Πρασίνων κόντρα στην ΤΣΣΚΑ 1948, δεν θα έπρεπε να αναζητάμε εκεί πρωταγωνιστή, διακριθέντα. Δεν υποτιμάμε την βουλγάρικη ομάδα με αυτό που λέμε, αλλά ο συσχετισμός δυνάμεων θα έπρεπε να είναι προφανής, συντριπτικά υπέρ του Τριφυλλιού.
Να όμως που χρειάστηκε η παράταση για να έρθει η πρόκριση στα playoffs του Conference League. Κάτι που φανερώνει με εύγλωττο τρόπο πόσο πολύ δουλειά περιμένει ακόμα τον Τζέικομπ Νίστρουπ και τους παίκτες του.
Η δικαιολογία πως κάτι νέο μόλις άρχισε να χτίζεται και χρειάζεται υπομονή, προφανώς και στέκει. Ισχύει επίσης ότι αυτά τα καλοκαιρινά ματς είναι παγίδα και σημασία έχει να μην πέσεις θύμα αυτής, δηλαδή όντως το αποτέλεσμα και μόνο μετράει. Κερδίζεις έτσι χρόνο, πολύτιμο.
Ο Ντε Φράι δείχνει το δρόμο, από πολλές απόψεις
Όμως πρέπει να είναι σε θέση να αντλείς και τα σωστά διδάγματα από κάθε συνθήκη. Να μην λες δηλαδή κάτι του στιλ «αυτά τα έχει η εποχή» και να πηγαίνεις παρακάτω. Ο Παναθηναϊκός το ξέρει καλά εδώ και καιρό και έγινε εκ νέου φουλ ξεκάθαρο, επείγεται να προσθέσει στο ρόστερ του κι έναν χαφ τοπ επιπέδου, ο οποίος σαν συγκολλητική ταινία θα ενώσει άμυνα και επίθεση, θα διορθώσει τις ανορθογραφίες, θα φέρει ισορροπία και θα βελτιώσει τους δίπλα του, άρα και το σύνολο. Για να το θέσουμε όσο το δυνατόν πιο παραστατικά, χρειάζεται έναν Ντε Φράι στο κέντρο.
Μπροστά, όπως έγινε σαφές με τα γκολ των Λιβάι Γκαρσία και Σίριλ Ντέσερς σήμερα (11/8), η ποιότητα είναι σε πολύ πάνω του μέσου όρου επίπεδο και μόλις όλοι είναι στη δέουσα αγωνιστική κατάσταση, θα προκύψουν κι άλλες «ομορφιές». Η άμυνα δεν θα αποτελέσει πρόβλημα, ειδικά αν στην πορεία των μεταγραφών προστεθεί ακόμη ένα στόπερ για να ενισχυθεί το ροτέισον πίσω από τους Ολλανδούς.
Ο τομέας που ο Παναθηναϊκός ζυγίζεται ελλιπής προς το παρόν είναι το κέντρο. Αν φτιάξει και αυτό, τότε θα μπορεί πραγματικά να κοιτάξει το μέλλον με τη μέγιστη δυνατή αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία. Και είναι κάτι που δεν μπορεί άλλο να περιμένει, ίσως μάλιστα να άργησε και χαρακτηριστικά…