Όταν χάνεται ένα τρόπαιο, δεν υπάρχει «δεν πειράζει». Ακόμα και αν πρόκειται για θεσμό που δεν έχει αντίστοιχη σημασία με το πρωτάθλημα ή το Κύπελλο, ομάδες του μεγέθους της ΑΕΚ πρέπει να το αντιμετωπίζουν ως απαραίτητο. Να το χτυπάνε στα ίσα. Και να ενοχλούνται όταν δεν καταφέρνουν να το κατακτήσουν.
Υπό αυτή την έννοια είναι αντιφατικό, αλλά και… θετικό για την «Ένωση» ότι η απώλεια του Superbet Super Cup από τον ΟΦΗ έχει προκαλέσει θυμό. Ότι έφερε γκρίνια από τον κόσμο και τον ίδιο τον Μάρκο Νίκολιτς. Εξάλλου ο ίδιος ο Σέρβος τεχνικός είχε δείξει με τις δηλώσεις του πριν το ματς πόσο πολύ ήθελε το τρόπαιο.
Πιο σημαντικό όμως από τη δυσαρέσκεια για το ότι χάθηκε ο πρώτος τίτλος της σεζόν είναι το πώς χάθηκε. Να εντοπιστούν δηλαδή και να διαβαστούν σωστά οι ανορθογραφίες που εμφανίστηκαν. Και ειδικά ενόψει των κρίσιμων ματς με τη Λέφσκι Σόφιας να χρησιμεύσουν ως καμπανάκια αφύπνισης.
Είναι απλοί λοιπόν και δεν χρειάζονται μεγάλη ανάλυση οι λόγοι που η ΑΕΚ έχασε το τρόπαιο:
1. Χαλάρωσε υπερβολικά μετά το γκολ που πέτυχε ο Γιόβιτς. Περισσότερο από το να κυνηγήσει ένα δεύτερο τέρμα που θα κλείδωνε το ματς αναλώθηκε στο να προστατεύσει το προβάδισμα. Δεν είχε νεύρο, δεν είχε πάθος, σαν να περίμενε ότι θα είναι αρκετό να κρατήσει την μπάλα στα πόδια μέχρι τη λήξη του αγώνα για να σηκώσει την κούπα. Μόνο τυχαία δεν ήταν η δήλωση του Νίκολιτς για υπεροψία και παίκτες που ακόμα πανηγύριζαν το πρωτάθλημα.
2. Φάνηκε από το πρώτο κιόλας επίσημο ματς πόσο της έλειψε ο Πινέδα. Δεν είναι περίεργο, δεν ήταν μη αναμενόμενο και πιθανότατα είναι ένα συμπέρασμα που θα βγει αρκετές φορές αυτή τη σεζόν. Παρόλα αυτά είναι γεγονός ότι τα τρεξίματα, οι εντάσεις και το κάθετο παιχνίδι του Μεξικανού απουσιάζουν από το παιχνίδι της ομάδας. Και το σχέδιο του προπονητή για την αναπλήρωσή τους (ειδικά όταν περιλαμβάνει τόσους αργούς παίκτες) έχει δρόμο μέχρι να φέρει αποτελέσματα. Ίσως είναι πρώιμη η εκτίμηση, αλλά κατά πάσα πιθανότητα όταν ο Βιτάλις μπει στην 11άδα, πολύ δύσκολα θα ξαναβγεί απ’ αυτή.
3. Σε φάσεις-κλειδιά του αγώνα μεμονωμένοι παίκτες έδειξαν παθητικότητα. Δεν μπήκαν «με χίλια», όπως πρέπει να συμβαίνει σε έναν τελικό. Είναι υπερβολικά μεγάλη για την κλάση του Μάγερ η καθυστέρηση στο τετ-α-τετ για το 2-0. Το γεγονός ότι είχε όλον τον χρόνο για να πλασάρει εύστοχα (και να κλειδώσει το τρόπαιο) ή έστω να βάλει διαγώνια το σώμα του για να πάρει πέναλτι και αντ’ αυτού επέτρεψε στον Αθανασίου το σωτήριο τάκλιν. Και εξίσου ανεπίτρεπτη είναι η αγωνιστική συμπεριφορά του Μουκουντί στο γκολ της ισοφάρισης του ΟΦΗ: Πίσω βήματα χωρίς λόγο, αδράνησε (αντί να πάει πάνω στην μπάλα), άφησε τον Ανδρούτσο να κάνει με όλη του την άνεση ένα πλασέ που θα έπρεπε τουλάχιστον να του το έχει δυσκολέψει.
4. Πληρώθηκε ακριβά ο κανονισμός για τους δυο νεαρούς παίκτες στην ενδεκάδα. Γιατί είναι συζητήσιμο (και δύσκολα μετρήσιμο) το αν βγήκε το ρίσκο του Νίκολιτς με τη χρησιμοποίηση του Μπαλαμώτη κάτω από τα δοκάρια. Είναι υποθετικό και δύσκολο να εκτιμήσεις το αν ο Στρακόσα θα είχε καλύτερες αντιδράσεις στις φάσεις των γκολ του ΟΦΗ από τον νεαρό (που ούτως ή άλλως έκανε και μια καλή επέμβαση στο 1-0). Στην περίπτωση του Καλοσκάμη ωστόσο το κενό έκανε μπαμ. Ο νεαρός πέταξε στα σκουπίδια μια ακόμη ευκαιρία να δείξει πράγματα. Με κάθε σεβασμό στην αξία του (δείγματα της οποίας έδειξε στο ξεκίνημά του) η ΑΕΚ ήταν σαν να παίζει με 10. Και παρόλο που ο προπονητής σωστά τον προστάτευσε στις δηλώσεις του, μοιάζει δεδομένο ότι θα τον άλλαζε αν δεν έπρεπε υποχρεωτικά να τον έχει μέχρι τέλους στο γήπεδο.
5. Μοιάζει με συμπέρασμα μετά Χριστόν προφήτη, αλλά αυτό είναι αναπόφευκτο σε εκτιμήσεις για το κοουτσάρισμα ενός προπονητή. Κόντρα σε αυτό που ήδη έχει αποδείξει ως μεγάλο του προσόν (το διάβασμα δηλαδή του αγώνα κατά την εξέλιξή του) ο Νίκολιτς άργησε τις αλλαγές. Ήταν αναγκαίο να ρίξει τον Μάνταλο και τον Ζίνι μετά την ισοφάριση και όχι μετά το 2-1. Να ξαναπάρει άμεσα το κουμάντο του ματς πριν ο ΟΦΗ προλάβει να χτίσει μομέντουμ ανατροπής. Γιατί όσο εύκολο είναι να το λες εκ των υστέρων, άλλο τόσο εμφανές ήταν πως η είσοδος ειδικά του Αφρικανού θα μπορούσε να έχει αλλάξει πολύ νωρίτερα τις ισορροπίες.
