Όταν σε μερικές μέρες δίνεις στην έδρα σου επαναληπτικό για τα πλέι οφ του Champions League, όταν ξέρεις πως απέχεις μόλις μια νίκη κόντρα στην Λέφσκι Σόφιας για να προκριθείς στη League Stage της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, τότε το αν θα επιλέξεις να παίξεις κανονικά το παιχνίδι πρωταθλήματος που μεσολαβεί είναι δίκοπο μαχαίρι. Αν το αναβάλεις κινδυνεύεις να πληρώσεις στην ευρωπαϊκή αναμέτρηση την έλλειψη παιχνιδιών και άρα ρυθμού στα πόδια σου. Αν το παίξεις κανονικά, τότε -όσο εύκολο και αν είναι στα χαρτιά- το να έχεις στο μυαλό σου το παιχνίδι που ακολουθεί ελλοχεύει τον κίνδυνο στραβοπατήματος.
Για τον Νίκολιτς βέβαια, αυτά τα διλήμματα έχουν λυθεί από πέρυσι. Στο μυαλό του Σέρβου τεχνικού το Α και το Ω είναι ο ρυθμός και τα ενδιάμεσα παιχνίδια δεν τα αντιλαμβάνεται ως αναγκαίο κακό αλλά ως ευλογία. Και πράγματι, το παιχνίδι της ΑΕΚ με τον Ηρακλή για την 1η αγωνιστική του φετινού πρωταθλήματος αποδείχθηκε ευεργετικό σε πολλαπλά επίπεδα για την περσινή πρωταθλήτρια που πλέον πηγαίνει στο παιχνίδι της χρονιάς (μέχρι το επόμενο) με τη ψυχολογία στα ύψη.
Η ΑΕΚ που (μην το υποτιμάμε) είχε να νικήσει σε επίσημο ματς από το «πρωταθληματικό» 2-1 της προηγούμενης σεζόν κόντρα στον Παναθηναϊκό και μετρούσε από τότε τέσσερις συνεχόμενες ισοπαλίες -δυο με το φινάλε της περσινής σεζόν και δυο στα επίσημα παιχνίδια της φέτος- έπρεπε καταρχήν να αποκαταστήσει μια βασική συνήθεια για κάθε ομάδα με σοβαρές βλέψεις προκειμένου να πάει αληθινά έτοιμη στην αναμέτρηση με τη Λέφσκι. Διότι οι νίκες είναι ακριβώς αυτό: συνήθεια. Και όσο αμελητέο και αν μοιάζει, ο σεφτές θα έπρεπε να έχει γίνει πριν το ματς με την πρωταθλήτρια Βουλγαρίας.
Κατά τα άλλα, ο Νίκολιτς έκανε διάφορα πειράματα ενόψει της Τετάρτης: ξεκίνησε με δυο εξτρέμ αν και δεν το συνηθίζει, πρόβαρε διάφορα επιθετικά δίδυμα (σε ένα ματς που σκόραραν και οι τρεις επιθετικοί του), έδωσε χρόνο και ρόλο σε παίκτες που η ετοιμότητά τους ίσως κρίνει την αναμέτρηση της Τετάρτης. Και όμως, πόσο ειρωνικό: ο παίκτης που αποτελεί το μεγαλύτερο κέρδος της Ένωσης σε αυτό το ματς είναι και εκείνος που δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής σε αυτή την ευρωπαϊκή φάση.
Ο Μίλαν Βιτάλις με μια μεστή και ολοκληρωμένη εμφάνιση, με μια εμφάνιση που θυμίζει ποδοσφαιριστή που όχι απλά δεν ήρθε μόλις σε μια ομάδα αλλά φοράει τη φανέλα της για καιρό, βάζει ήδη υποψηφιότητα για μεταγραφή της χρονιάς αν συνεχίσει έτσι. Απόλυτος πρωταγωνιστής στο χώρο της μεσαίας γραμμής στην οποία ηγεμόνευσε με χαρακτηριστική άνεση, ο Ούγγρος έμοιαζε με… κλωνοποιημένο: λες και βρισκόταν ταυτόχρονα σε πάνω από ένα σημεία του γηπέδου. Δίχως υπερβολή μοιάζει με την επιτομή του μοντέρνου χαφ.
Οι μικρότεροι φίλοι της Ένωσης, αυτοί που αυτονόητα έχουν τον Πινέδα στο μυαλό τους ως την προσωποποίηση του ιδανικού χαφ ενδέχεται να ανακουφίστηκαν βλέποντας την εμφάνιση του Βιτάλις, ο οποίος βάζει σοβαρή υποψηφιότητα να «μπει στα παπούτσια» του Μεξικανού που φέτος άφησε την ΑΕΚ. Για τους παλιότερους, οι αναγωγές αφορούν άλλες εποχές: ο Βιτάλις θυμίζει υπερβολικά τον Κατσουράνη εκείνα τα χρόνια που μεγαλουργούσε στην Ένωση. Ένα box to box χαφ που καταστρέφει τις επιθέσεις των αντιπάλων με την ίδια ευκολία που δημιουργεί για την ομάδα του και ταυτόχρονα, έχει και το γκολ – και ας μην σκόραρε σήμερα ο Βιτάλις.
Στα μυαλά όσων βρέθηκαν αυτό το ζεστό βράδυ Αυγούστου στο γήπεδο της πρωταθλήτριας, πέρα από το ιδανικό ξεκίνημα στη σεζόν, μάλλον είναι δεδομένο και το πουλέν της φετινής ΑΕΚ στην προσπάθειά της για το πολυπόθητο back to back…