Μπορεί να πει κανείς πάρα πολλά. Στο οργανωτικό και μεθοδικό πλάνο του Νίκολιτς, στις εύστοχες κινήσεις του Χαβιέρ Ριμπάλτα, στις επενδύσεις του Μάριου Ηλιόπουλου, στην έδρα, στον κόσμο.
Μπορεί να εστιάσει κανείς στις ατομικές αρετές συγκεκριμένων παικτών ή την λειτουργικότητα του συστήματος της ΑΕΚ.
Όλα αυτά είναι σωστά. Κι αποτελούν συστατικά της επιτυχίας της. Αυτά της έδωσαν πέρσι το πρωτάθλημα και την έστειλαν φέτος στην League phase του Champions League.
Ωστόσο, υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο όπλο της ΑΕΚ που έχει υποτιμηθεί. Μία μέθοδος που χτίστηκε μεθοδικά και αποτελεί πλέον ίσως το βασικότερο τρόπο επιθετικής έκφρασης.
Ένα όπλο για το οποίο οι περισσότεροι αντίπαλοι δυσκολεύονται να βρουν αντίδοτο, αφού χρειάζεται μία πολύ σύνθετη αντιμετώπιση και πάνω από όλα… κορμιά.
Πύργοι
Τον περασμένο Ιανουάριο, η ΑΕΚ ταίριαξε τον Λούκα Γιόβιτς με τον Μπαρνάμπας Βάργκα και ουσιαστικά γέμισε την αντίπαλη περιοχή με ένα δεύτερο καθαρό σέντερ-φορ, που ξέρει να κερδίζει μάχες και να απειλεί κυρίως εξ’ αέρος.
Σε έναν ήδη καλό κεφαλοσφαιριστή / περιοχίστα, όπως ο Σέρβος, η Ένωση πρόσθεσε έναν πύργο που κατεβάζει όλες τις μπάλες και αίφνης η γραμμή κρούσης είχε δύο παίκτες φόβητρο για τις αντίπαλες άμυνες κάθε φορά που η μπάλα σηκώνεται ψηλά.
Σε αυτούς τους δύο, προσθέστε δύο στόπερ (Μουκουντί – Ρέλβας) με μπόι πάνω από 1,90, με όγκο, εκτόπισμα και μεγάλο χάρισμα στις κεφαλιές και έχετε μια τετράδα παικτών που ειδικά σε κάθε στατική φάση προκαλούν τρόμο.
Σερβιτόροι
Σε όλα αυτά, η ΑΕΚ φρόντισε να προσθέσει δύο μέσους με γλυκά γεμίσματα (Μάγερ, Κάιρινεν), ενώ ειδικά δεξιά με τον Ρότα έχει έναν μπακ που μπορεί να σεντράρει με ακρίβεια, σημαδεύοντας σε σωστούς χρόνους και με σωστές γωνίες τους επιθετικούς.
Αν ενώσει κανείς όλες αυτές τις τελείες, βρίσκει τα τρία πρώτα γκολ της ΑΕΚ απέναντι στην Λέφσκι που τελείωσαν από νωρίς τη δουλειά.
Το πρώτο από κεφαλιά του Γιόβιτς μετά από σέντρα του Ρότα, το δεύτερο του Βάργκα από κεφαλιά – ασίστ του Ρέλβας και το τρίτο του Βάργκα έπειτα από γλυκιά σέντρα του Μάγερ.
Μπορεί το παιχνίδι με σέντρες / κεφαλιές να μοιάζει παλιομοδίτικο, ωστόσο είναι αποδοτικό. Κυρίως, επειδή λίγες ομάδες έχουν κορμιά για να μπορούν να αντέξουν αμυντικά ένα τέτοιο στιλ παιχνιδιού.
Κ όσο η ΑΕΚ μπορεί να κερδίζει μάχες με ευκολία στις αντίπαλες περιοχές, τόσο πιο εύκολο θα είναι το έργο της, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες θα έχει να ξεκλειδώνει παιχνίδια με τον δικό της τρόπο…