Αν ο Μάρκο Νίκολιτς άκουγε τους ποδοσφαιριστές του να εμπλέκονται σε μια τέτοια συζήτηση θα τους έβαζε ένα χέρι που θα το θυμούνταν για καιρό. Μπορεί άλλωστε όλος ο οργανισμός της ΑΕΚ να έχει μπει σε κλίμα Champions League αλλά οι παίκτες της πρωταθλήτριας, όσο ταπεινό και αν ακούγεται, οφείλουν να έχουν το μυαλό τους αποκλειστικά στο ματς της δεύτερης αγωνιστικής με την Κηφισιά. Αν δεν το έχουν, η παραζάλη της πρόκρισης στην ελίτ της Ευρώπης μπορεί να εξελιχθεί σε γκρίνια εξαιτίας ενός στραβοπατήματος.
Όμως, αυτό αφορά το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΑΕΚ. Ο υπόλοιπος Πλανήτης ΑΕΚ μπορεί ακόμα να το χαίρεται για μέρες. Και με δεδομένο πως μετά την κλήρωση της Παρασκευής, ήρθε μια μέρα μετά και η επίσημη σειρά των αγώνων, δεν υπάρχει τίποτα πιο λογικό από το να δίνουν και να παίρνουν οι συζητήσεις αναφορικά με το αν το πρόγραμμα της Ένωσης στη League Phase δύσκολεύει περισσότερο το έργο της ομάδας ή το κάνει πιο εύκολο.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά λοιπόν: το πρώτο ματς της League Phase, η ΑΕΚ θα το δώσει στην έδρα της με αντίπαλο την ΛΑΣΚ, ακολουθούν η Σαχτάρ και η Μάντσεστερ Σίτι εκτός έδρας, μετά η Ένωση επιστρέφει στην Ελλάδα για να υποδεχθεί την Ρεάλ, πηγαίνει στην Ιταλία για το ματς κόντρα στην Κόμο, υποδέχεται την Γαλατασαράι και στο καπάκι την Ρόμα και κλείνει κόντρα στην Ντόρτμουντ στη Γερμανία.
Με απλά λόγια, τα συγκριτικά πιο εύκολα παιχνίδια της όλης διαδικασίας η ΑΕΚ τα δίνει τις δυο πρώτες αγωνιστικές της προτού πέσει στα βαθιά. Για το ματς με τη ΛΑΣΚ δεν το συζητάμε: είναι όχι απλά το πιο βατό αλλά και το μοναδικό για το οποίο υπάρχει η απαίτηση της νίκης για την ΑΕΚ. Το δε ματς με τη Σαχτάρ είναι το αμέσως επόμενο πιο βατό όχι μόνο λόγω της δυναμικής της Σαχτάρ αλλά λόγω και της έδρας της αναμέτρησης: η ουκρανική ομάδα θα παίξει τα θεωρητικά εντός έδρας παιχνίδια της στο Στάνφορντ Μπριτζ και το ματς με την ΑΕΚ θα είναι το πρώτο εντός έδρας της.
Μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα από τώρα: με την Σαχτάρ το παιχνίδι θα δεν θα θυμίζει σε τίποτα εκτός έδρας αναμέτρηση για την ΑΕΚ. Για την ακρίβεια, το γήπεδο της Τσέλσι μάλλον θα έχει περισσότερους οπαδούς της ΑΕΚ εκείνο το βράδυ. Και αν η ομάδα έχει κάνει το χρέος της την πρώτη αγωνιστική με αντίπαλο τη ΛΑΣΚ, τότε θα είναι εντελώς εφικτό να προσδοκά ότι με το πέρας της δεύτερης αγωνιστικής θα έχει το απόλυτο, δηλαδή έξι βαθμούς.
Μετά αρχίζουν τα αληθινά δύσκολα για την ΑΕΚ, όμως το πρόγραμμα της κάνει μια μεγάλη χάρη: της δίνει τη δυνατότητα να μπει σε αυτά τα δύσκολα έχοντας στο τσουβάλι της εξι βαθμούς και με δεδομένο πως χρειάζονται περίπου 9 με 10 βαθμούς για να μπει μια ομάδα στην πρώτη 24άδα, να διεκδικήσει στα υπόλοιπα έξι παιχνίδια γύρω στους τέσσερις βαθμούς. Δύσκολο; Πολύ. Ανέφικτο; Καθόλου.
Φυσικά, υπάρχει και η αντίστροφη ανάγνωση σε αυτή την πραγματικότητα: το «πρέπει» που συνοδεύει τα δυο πρώτα ματς ίσως γυρίσει μπούμερανγκ σε επίπεδο ψυχολογίας. Κατά μια οπτική, ίσως θα ήταν προτιμότερο η ΑΕΚ να ξεκινήσει με παιχνίδια που το άγχος θα είναι μικρότερο, να προσαρμοστεί στην διοργάνωση και τα παιχνίδια των «πρέπει» να έρθουν σταδιακά. Υπάρχει και αυτή η οπτική. Αν έπρεπε να στοιχηματίσουμε ωστόσο ποια σειρά αγώνων θα προτιμούσε ο ίδιος ο Νίκολιτς, μάλλον θα πέφταμε μέσα. Στη διαχείριση της οικονομίας των διοργανώσεων άλλωστε, ο Σέρβος έχει δείξει πως προτιμά η δυσκολία να ανεβαίνει σταδιακά και όχι να αυξομειώνεται άναρχα.
Μάλλον και ο ίδιος τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση κοιτώντας το πρόγραμμα της ομάδας του στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση…