Έκανε (πάρα) πολλές μεταγραφές αυτό το καλοκαίρι, είναι δεδομένο και εμφανές με τη μία ότι ο Παναθηναϊκός δυνάμωσε. Από το σημείο αυτό όμως μέχρι να πούμε και ότι είναι πλήρης υπάρχει μια (μικρή) απόσταση. Καθότι υπάρχει μια θέση που ο δεν θα πρέπει να νιώθει ιδιαίτερα ασφαλής ο Τζέικομπ Νίστρουπ. Με αρκετό μερίδιο δικής του ευθύνης, για να τα λέμε όλα.
Εάν σκέφτηκες το 6άρι ως νο1 αστερίσκο του τρέχοντος πράσινου ρόστερ σε καταλαβαίνουμε, αλλά δεν συμφωνούμε και στο 100%. Το μεγαλύτερο ζήτημα, στα μάτια μας, εντοπίζεται στο αριστερό άκρο της άμυνας. Όχι επειδή ο Γιώργος Κυριακόπουλος δεν είναι επαρκής, κάθε άλλο. Αλλά επειδή ο Βίκτορ Κρίστιανσεν συνιστά ένα μεγάλο ερωτηματικό. Κανείς δεν ξέρει στα σίγουρα πότε ο Δανός πρώην παίκτης της Λέστερ θα είναι έτοιμος να αγωνιστεί καθώς και αν (θα) μπορεί να βγάλει ολόκληρη τη σεζόν δίχως (νέα) προβλήματα τραυματισμών – το βεβαρημένο σχετικώς παρελθόν του προκαλεί τουλάχιστον ανησυχία.
Κι εδώ εντοπίζεται η ευθύνη του Νίστρουπ. Ήξερε το ιστορικό του συμπατριώτη του, γνώριζε το ρίσκο. Αλλά αυτό δεν τον αποθάρρυνε. Μπορεί το μέλλον να τον δικαιώσει απόλυτα για την επιλογή του. Αλλά προς το παρόν μόνο πιο εύκολη δεν του έχει κάνει τη ζωή. Το κρατάμε εδώ και συνεχίζουμε.
Με δεδομένο πως δεν μπορεί να βγει όλη η σεζόν με τον Κυριακόπουλο να παίζει παντού και πάντα, εντός και εκτός συνόρων, όπως συνέβη με τον Φίλιπ Μλαντένοβιτς πριν από 2 σεζόν. Θα φτάσει στα όρια του ο Έλληνας αμυντικός, αν δεν τα ξεπεράσει.
Είναι χρόνιο το πρόβλημα με το αριστερό μπακ στον Παναθηναϊκό. Λες και είναι καταραμένη αυτή η θέση και κάθε σεζόν απλά προστίθεται στην προηγούμενη με το ίδιο πάνω κάτω μετέωρο status για συνοδευτικό.
Εξ όσων πάντως προκύπτουν ως πληροφόρηση από το εσωτερικό των Πρασίνων, στο κλαμπ δεν εθελοτυφλούν μπροστά στο συγκεκριμένο ζήτημα. Γι’ αυτό και είναι αρκετά πιθανό να υπάρξει μεταγραφική ενίσχυση τις αμέσως επόμενες μέρες. Αν δεν καταστεί αυτό δυνατό ως τις 15/9 που εκπνέει η διορία, τότε μέσα από το «παράθυρο» των ελεύθερων το οποίο και θα είναι ανοιχτό ως τις 29 του τρέχοντος μηνός.
Αυτό που αναζητείται εκεί έξω δεν είναι ένα κάποιου είδους στοίχημα. Αλλά ένας (όχι ιδιαίτερα ακριβός…) αριστερός μπακ που θα μπορεί να καλύψει επάξια τον Κυριακόπουλο στην 11άδα όταν χρειάζεται. Ένας παίκτης δηλαδή με την απαραίτητη εμπειρία ώστε να «τρέξει» άμεσα η προσαρμογή του, ο χρόνος είναι μία πολυτέλεια που δεν περισσεύει.
Δεν είναι εύκολο πράγμα η εύρεση τέτοιου αγωνιστικού προφίλ σε αυτό το σημείο ούτε έχει νόημα να πάρεις κάποιον απλά και μόνο για να πάρεις κάποιον. Όμως μοιάζει απαραίτητο ο Παναθηναϊκός να μην αφήσει το ζήτημα στην τύχη του και να μην ρισκάρει περαιτέρω. Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται και καταπώς σοφά το λένε, κάλλιο να προλαμβάνεις παρά μετά να τρέχεις, και να μην φτάνεις…
Δεν θα πούμε ότι ο Κρίστιανσεν ήταν λάθος του scouting και λάθος εκτίμηση, θα ήταν μέγα σφάλμα και πρόωρο αυτή τη στιγμή. Ήταν, όμως, ξαναλέμε ρίσκο. Μια φορά, συγχωρείται. Δεύτερη όμως, μάλλον όχι…