Εάν ρωτήσεις έναν μπαρουτοκαπνισμένο οπαδό του Παναθηναϊκού τι κρατάει από το ματς της Πέμπτης με την Κηφισιά, δεν θα σου μιλήσει για τον ανεβασμένο Καμαρά, ούτε για την καλή μπάλα, ούτε για την εμφάνιση του Ταμπόρδα, ούτε καν για την επιστροφή στη δράση του Αντίνο που βλέπαμε στην Αργεντινή. Θα σταθεί σε κάτι πολύ πιο σημαντικό: το γεγονός ότι μετά την ισοφάριση της Κηφισιάς σχεδόν κανείς δεν αγχώθηκε.
Πέρυσι ήξερες ότι, εάν έτρωγες τόσο κρύο γκολ τη δεδομένη στιγμή, περισσότερες πιθανότητες είχες να φας και δεύτερο παρά να το γυρίσεις. Αυτό φέτος -μετά από πολλά, πολλά χρόνια- έχει αλλάξει. Πλέον η κυρίαρχη λέξη στον κόσμο και στον οργανισμό του Παναθηναϊκού είναι μία: πίστη. Στην ομάδα που φτιάχνεται και στο project που είναι σε εξέλιξη.
Η νέα version του «τριφυλλιού» έχει πολλούς παίκτες που μπορούν να σκοράρουν. Η ένσταση αρκετών είναι ότι ομάδα που δεν παίρνει γκολ από τους ακραίους της δεν μπορεί να πάρει πρωτάθλημα στην Ελλάδα. Και μιλούν για την αφλογιστία του Πελίστρι και για τον Αντίνο, που κάνει μεν πολλές δουλειές στον αγωνιστικό χώρο, αλλά δεν σκοράρει.
Αυτή, βέβαια, είναι η μισή αλήθεια. Γιατί στην πραγματικότητα το σύστημα του Νίστρουπ δεν έχει δύο ακραίους. Ο ένας που παίζει στα άκρα στο 4-4-2 είναι δεκάρι που συγκλίνει προς τα μέσα και γίνεται τρίτος χαφ (όπως κάνει ο Μάγερ στην ΑΕΚ). Άρα, εάν κάνουμε κουβέντα για ακραίους, τότε σε αυτούς θα πρέπει να υπολογίζουμε τον Ταμπόρδα (ξεκινάει απ’ τα δεξιά και κάνει κίνηση στον άξονα), τον Ουναΐ που κάνει το αντίστοιχο απ’ τα αριστερά, τον Λιβάι Γκαρσία που στο 4-2-3-1 ξεκινάει απ’ το δεξί άκρο, ακόμα και τον Γιάγκουσιτς που υπολογίζεται για τα άκρα στο 4-4-2.
Ποιος θα βγει για να μπει ο Ουναΐ
Ό,τι εικόνα και να έχει κάποιος για τον Νίστρουπ, οφείλει να παραδεχτεί δύο πράγματα:
1. Ο Δανός είναι δίκαιος και η περίπτωση του Ταμπόρδα το επιβεβαιώνει. Ξεκίνησε με τον Γιάγκουσιτς βασικό και ο Αργεντινός έμοιαζε στην αρχή ως λύση ανάγκης. Όσοι, μάλιστα, βλέπαμε τον τρόπο παιχνιδιού του Νίστρουπ στην Κοπεγχάγη στοιχηματίζαμε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρει θέση στο σύστημα του Δανού. Κι όμως, ο Ταμπόρδα μπήκε, έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε και ο Νίστρουπ ξεκινάει πλέον την ενδεκάδα του από εκείνον.
2. Ο Νίστρουπ δεν κάνει ακραίο rotation. Ειδικά στις αρχές της σεζόν, που θέλει να έχει έναν σταθερό κορμό ώστε να βρουν οι παίκτες του τους αυτοματισμούς, δεν θέλει να πειράζει πολύ την 11άδα. Και 11άδα που κερδίζει δεν αλλάζει, ακόμα και όταν μιλάμε για τον Ουναΐ.
Η (δανέζικη) λογική, λοιπόν, λέει ότι ο Νίστρουπ θα πάει μέχρι τη διακοπή με τον Μαροκινό να έρχεται απ’ τον πάγκο. Μετά αρχίζουν τα δύσκολα για το ποιος θα βγει για να μπει εκείνος…
Το προφανές
Το πιο προφανές θα ήταν, απ’ τη στιγμή που ο κόουτς του «τριφυλλιού» θέλει ο ένας του ακραίος να είναι μπαλάτος, ο Ουναΐ να πάρει τη θέση του Ταμπόρδα στο 4-4-2. Είτε απ’ τα δεξιά και να συγκλίνει (με τον Αντίνο στο άλλο φτερό), είτε απ’ τα αριστερά (ρόλο που είχε και στην Τζιρόνα και στον οποίο ήταν εξαιρετικός), με τον Πελίστρι στο άλλο άκρο (σενάριο με λιγότερες πιθανότητες όσο ο Πελίστρι δεν σηκώνει κεφάλι).
Πώς να βγάλει, όμως, ο Δανός τον Ταμπόρδα όταν τον βλέπει να κάνει παπάδες σε κάθε ματς; Δεν έχω ξαναδεί παίκτη στη ζωή μου που να… αγκομαχά για να σπριντάρει, να σου δίνει την αίσθηση ότι έχει κλατάρει και στην επόμενη φάση να κάνει κίνηση στην πλάτη της άμυνας λες και μόλις μπήκε στον αγώνα και να σκοράρει με το κρύο αίμα ψυχρού εκτελεστή.
Πολλοί λένε ότι ο Ταμπόρδα θυμίζει Καραγκούνη στην ψυχή. Συμφωνώ, αλλά στον τρόπο παιχνιδιού εκείνος που «καραγκουνίζει» περισσότερο είναι ο Κάνγκουα. Ξέρω ότι η σύγκριση αποτελεί βλασφημία, και μάλιστα τόσο νωρίς, αλλά παίκτη που να τρέχει 90’ σαν εξάρι, οκτάρι και δεκάρι και να βρίσκεται παντού δεν θυμάμαι άλλον στον Παναθηναϊκό από την εποχή του «Τυπάρα».
Τα 2 σχήματα που θα δούμε τον Ουναΐ
Το βέβαιο είναι ότι, με τα χαρακτηριστικά που έχει ο Ουναΐ, πιο παραγωγικός θα είναι σε δύο σχήματα. Το πρώτο είναι το 4-2-3-1 πίσω από τον Τετέι, με τον Λιβάι δεξιά, τον Αντίνο αριστερά και στην πλάτη του να έχει τον Καμαρά στο 6 και τον Κάνγκουα στο 8.
Και το δεύτερο είναι το 4-3-2-1, με τον Καμαρά στο 6, μέσα αριστερά τον Λούζα και μέσα δεξιά τον Κάνγκουα. Στο αριστερό φτερό ο Ουναΐ να συγκλίνει προς τα μέσα, δεξιά ο Λιβάι και μπροστά ο Τετέι.
Το μοναδικό σχήμα από αυτά που έχουν συζητηθεί, στο οποίο δεν μπορώ να φανταστώ πώς μπορεί να σταθεί ο Μαροκινός, είναι το 4-4-2 με εκείνον στο 8, στο 6 τον Καμαρά, δεξιά τον Ταμπόρδα, αριστερά τον Αντίνο και μπροστά Τετέι-Λιβάι. Το συγκεκριμένο δίδυμο στα χαφ μού φαίνεται πιο soft και από το Καμαρά-Τσιριβέγια και δυσκολεύομαι να σκεφτώ πώς μπορεί να σταθεί ακόμα και σε ματς του ελληνικού πρωταθλήματος.
Τα καμπανάκια
Είναι όλα ρόδινα, δηλαδή, στον Παναθηναϊκό; Όχι. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα του Παναθηναϊκού θα είναι στο 6 φέτος. Θεωρώ ότι πιο δύσκολη είναι η διαχείριση του αριστερού μπακ μέχρι να μπει στην εξίσωση ο Κρίστιανσεν (εάν τελικά μπει), αλλά και το ποιος θα είναι ο ηγέτης του στην άμυνα -ελλείψει Ίνγκασον- εάν χρειαστεί ανάσες ο Ντε Φράι.
Και φυσικά ένα πολύ σημαντικό θέμα είναι η διαχείριση των προσώπων από τον Νίστρουπ με τις αλλαγές κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο Δανός, από τη μέση και μπροστά, έχει μια πλειάδα πολύ καλών παικτών, τους οποίους πρέπει να διαχειριστεί και για να τους κρατήσει φρέσκους, αλλά και για να μην υπάρχουν γκρίνιες.
Καταλαβαίνω, λοιπόν, τον λόγο για τον οποίο γίνεται, αλλά δεν συμφωνώ με αυτή την τακτική. Όταν, για παράδειγμα, βλέπεις ότι Τετέι-Λιβάι κάνουν όργια σε ένα ματς, γιατί πρέπει σώνει και ντε να τους κάνεις αλλαγή και να μην πας σε μια πιο ψυχρή λογική Νίκολιτς; Αφού είμαι ικανοποιημένος με αυτούς, θα πάω μέχρι τέλους μαζί τους για να μην ανακατέψω την ομάδα μου και χαλάσω τη συνοχή της…
Πρώτη φορά
Δεν ξέρω εάν ο Παναθηναϊκός θα πάρει φέτος το πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ είναι πιο στρωμένη ομάδα, ο Ολυμπιακός έκανε καλές μεταγραφές στο φινάλε, το ίδιο και ο ΠΑΟΚ (η βασική 11άδα του Δικεφάλου μετά τις τελευταίες μεταγραφές, παρά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, έχει ποιότητα, κλάση και εμπειρία). Ξέρω, όμως, ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ο κόσμος του «τριφυλλιού» ξαναπιστεύει ότι η ομάδα του μπορεί να το πάρει…