Ότι ο Παναθηναϊκός έχει αλλάξει επίπεδο φέτος έχει φανεί από την πρώτη αγωνιστική της Super League. Σήμερα, κόντρα στην Κηφισιά επιβεβαίωσε πώς όταν θες να κάνεις πρωταθλητισμό και να φτάσεις ως το τέλος και στο Κύπελλο, πρέπει να βρίσκεις τρόπο να παίρνεις έστω και σβηστά, κρύα ματς στα οποία έχεις περισσότερα να χάσεις παρά να κερδίσεις.
Ας συνοψίσουμε όμως μερικά χρήσιμα συμπεράσματα για το «τριφύλλι» που βγήκαν απ’ την αναμέτρηση κόντρα στην ομάδα του Σεμπάστιαν Λέτο:
@ Ο Ουναΐ είναι 2 κλάσεις πάνω σε σχέση με τον παίκτη που είχαμε δει στην πρώτη του θητεία στον Παναθηναϊκό. Αρκεί ένα εικοσάλεπτο για να καταλάβεις δυο πράγματα: 1) Αυτός ο παίκτης είναι πολυτέλεια για το ελληνικό ποδόσφαιρο. 2) Αργά ή γρήγορα θα τον δούμε σε elite ομάδα του εξωτερικού.
@ Ο Κάνγκουα πέραν του είναι ο πιο επιδραστικός παίκτης για τους πράσινους (μαζί με τον Ουναΐ) έχει τα καλύτερα χτυπήματα προς την εστία. Όπου κι εάν βρίσκεται, όποια κλίση κι αν έχει το σώμα του, καταφέρνει με έναν μαγικό τρόπο να βρει εστία ή… να την αγγίξει. Τρέχει 90 λεπτά, μαρκάρει, πασάρει, κόβει, ράβει. Με διαφορά η πιο ψαγμένη μεταγραφή του Παναθηναϊκού φέτος.
@ Η σημασία της απόκτησης του Λιβάι Γκαρσία φαίνεται (και) όταν δεν παίζει. Είναι ο μόνος επιθετικός του Παναθηναϊκού που μπορεί να κάνει τον παρτενέρ του στην επίθεση να μοιάζει καλύτερος. Κινείται διαρκώς, ανοίγει διαδρόμους, πρεσάρει και είναι το τέλειο fit για τον επιθετικό περιοχής. Όταν ο Λιβάι δεν παίζει, όπως συνέβη στο ματς με την Κηφισιά, ο κεντρικός επιθετικός μοιάζει απομονωμένος και αποκομμένος από την υπόλοιπη ομάδα.
@ Ο Νίστρουπ με τα καλά και τα στραβά του είναι ένας δίκαιος προπονητής. Δίνει ευκαιρίες και όταν τις αρπάζεις από τα μαλλιά (όπως συνέβη με τον Ταμπόρδα) κερδίζεις μια θέση στην 11άδα, ακόμα κι αν δεν βρισκόσουν στα αρχικά του πλάνα. Τον Πελίστρι ο Δανός τον κράτησε στον Παναθηναϊκό. Πίστεψε σε αυτόν, θέλησε να επενδύσει στην ταχύτητά του και πίστεψε πως αν βρει ρυθμό και ψυχολογία θα φτιάξει και τα τελειώματά του.
Ο Ουρουγουανός όμως καίει το ένα μετά το άλλο τα κανονάκια του κι είναι πραγματικά κρίμα. Όταν σε έχει επιλέξει η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σημαίνει ότι αν μη τι άλλο δεν είσαι ένας παίκτης του σωρού. Και αυτό πρέπει να το αποδείξει στο γήπεδο. Να δείξει εγωισμό, να παλέψει να γυρίσει την κατάσταση. Ό,τι δεν κάνει τώρα δηλαδή…
@ Ο Σαλάχ Εντίν είναι πολύ νωρίς ασφαλώς να κριθεί, αλλά το σημερινό, μικρό δείγμα γραφής που μας έδωσε, επιβεβαίωσε το scouting report που τον ακολουθούσε. Ανεβαίνει πολύ συχνά, δεν έχει καλή σέντρα, αλλά προτιμάει τις… ξυραφιές στη μεγάλη περιοχή. Ο Κυριακόπουλος δείχνει ότι θα είναι το βασικό αριστερό μπακ του Παναθηναϊκού και ο Μαροκινός θα του δίνει πολύτιμες βοήθειες όταν χρειάζεται.
@ Ο Γιάγκουσιτς ακόμα και στην κακή του μέρα βγάζει ποιότητα. Φαίνεται πεσμένος ψυχολογικά γιατί έχει καταλάβει και ο ίδιος ότι με τις επιλογές που έχει πλέον το «τριφύλλι» στα χαφ έχει πάει πιο πίσω στο rotation του Νίστρουπ. Στο χέρι του όμως είναι να ξανακερδίσει τη θέση του. Τα παιχνίδια είναι πολλά και οι ευκαιρίες που θα πάρει ακόμα περισσότερες. Σε θέμα τεχνικής και χτυπημάτων μπορεί να είναι και καλύτερος από τον Ταμπόρδα. Την ψυχή, τη διάθεση και την αυτοθυσία του Αργεντινού όμως δεν τις βγάζει στο γήπεδο κι αυτό του στοιχίζει έως τώρα.
@ Η ιεραρχία στα στόπερ έχει αλλάξει πλέον για τον Νίστρουπ και αυτό είναι εμφανές. Οι δύο Ολλανδοί είναι οι δύο πρώτες του επιλογές και ο Πάλμερ-Μπράουν έχει πλέον ξεπεράσει τον Κάτρη. Είναι ξεκάθαρα το Νο 3 στο μυαλό του Δανού. Και κάτι μου λέει πως όταν μπει στην εξίσωση και ο Κρίστιανσεν, περισσότερες φορές θα τον δούμε ως αριστερό στόπερ παρά ως αριστερό μπακ. Ο Δανός ποντάρει πολύ σε δίδυμα δεξιοπόδαρου-αριστεροπόδαρου, γι’ αυτό και το Πάλμερ-Μπράουν-Κρίστιανσεν δεδομένα θα το δοκιμάσει πολλές φορές.