Μπορεί να σταθεί κανείς όπου θέλει για το παιχνίδι του ΠΑΟΚ στο Αγρίνιο.
Μπορεί να εστιάσει στο καταπληκτικό πρώτο ημίχρονο, το καλύτερο της φετινής σεζόν, στο οποίο ο Δικέφαλος έμοιαζε με την καλοκουρδισμένη μηχανή των περασμένων ετών.
Μπορεί να εστιάσει σε πρόσωπα: στον κυριαρχικό Εντιαγέ, τον μαχητικό Γιάκιτς, τον ακούραστο Κένι, τον ποιοτικό Ζίβκοβιτς ή τον άτυχο Τάχα Άλι.
Μπορεί να επικεντρωθεί στο γεγονός ότι η ομάδα του Αλέσιο Λίσι για μία ακόμα φορά φάνηκε να μένει από δυνάμεις στην επανάληψη και να βγαίνει εκτός ρυθμού με το που της έτυχε κάτι στραβό στο γήπεδο.
Όλα αυτά φτιάχνουν από λίγο έως πολύ την εικόνα του παζλ, με όσα συνέβησαν στην αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό.
Ας σταθούμε όμως λίγο σε κάτι άλλο.
Μοτίβο
Ο ΠΑΟΚ έκλεισε μία δύσκολη και απαιτητική εβδομάδα με ένα σπουδαίο 3 στα 3.
Πήρε το τοπικό ντέρμπι με τον Άρη, πήρε το κρίσιμο εκτός έδρας ματς κυπέλλου με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, απέδρασε με το διπλό στο Αγρίνιο.
Κι αυτό δεν είναι καθόλου λίγο ή καθόλου μικρό, ειδικά αυτή τη χρονική περίοδο.
Και τα τρία αυτά παιχνίδια έχουν ένα κοινό μοτίβο.
Η ομάδα του Αλέσιο Λίσι ήταν εντυπωσιακή, κυριαρχική, αποτελεσματική στα πρώτα 45-60 λεπτά και μετά διαχειρίστηκε το προβάδισμα τους.
Επέλεξε (ή αναγκάστηκε) να παίξει πίσω από την μπάλα, αμύνθηκε βαθιά, απορρόφησε τους κραδασμούς και πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε.
Αν αυτό έγινε λόγω έλλειψης δυνάμεων / κούραση, τότε είναι κάτι που πρέπει να δουλευτεί, πρέπει να γίνει πιο σωστή κατανομή ενέργειας μέσα στο 90λεπτο, ώστε ο ΠΑΟΚ να μην δείχνει ότι… αγκομαχάει και μένει από ανάσες στο τέλος.
Αν, από την άλλη, είναι ένα πλάνο, τότε υπάρχει ένα ενδιαφέρον..
Βελτίωση
Κι εδώ πρέπει να σταθούμε σε κάτι πολύ σημαντικό. Απέναντι στον Άρη, στο… κακό του διάστημα, ο ΠΑΟΚ “έφαγε” τρεις – τέσσερις καθαρές ευκαιρίες.
Στο αντίστοιχο κακό του διάστημα με τον Ατρόμητο, οι καθαρές φάσεις του αντιπάλου ήταν λιγότερες.
Στο κακό του διάστημα στο Περιστέρι, ο ΠΑΟΚ δεν επέτρεψε ούτε μία ευκαιρία στον αντίπαλο του!
Δείτε τώρα ένα πολύ σημαντικό στατιστικό.
Ο Παναιτωλικός τελείωσε την επανάληψη με 67% κατοχή μπάλας, νούμερο που δείχνει ότι κυριάρχησε στο γήπεδο. Κέρδισε 4 κόρνερ, κέρδισε 15 φάουλ και έδινε την αίσθηση ότι πίεζε συνεχώς για την ανατροπή.
Πόσες τελικές επέτρεψε ο ΠΑΟΚ σε αυτό το διάστημα; Μόνο μία! Το γκολ που μπήκε στο 51ο λεπτό.
Πόσες επαφές είχε ο Παναιτωλικός στο δεύτερο ημίχρονο στην περιοχή του; Μόλις 6!
Ανθεκτικός
Κι αυτό δείχνει μία ομάδα που εντέλει αμύνθηκε καλά. Μία ομάδα που πήρε όλες τις μονομαχίες ψηλά ή χαμηλά.
Μία ομάδα που αμύνθηκε με σθένος, δύναμη και πλάνο, χωρίς μάλιστα τον πιο δυναμικό της στόπερ τον Ντιέγκο Κόστα.
Κι αυτού του είδους η αμυντική ασφάλεια ήταν κάτι που έλειπε πολύ από τον ΠΑΟΚ των προηγούμενων παιχνιδιών και είναι κάτι που πρέπει να επισημανθεί.
Διότι όταν μία ομάδα μαθαίνει να… υποφέρει, όταν αντέχει στα άσχημα διαστήματα της, μπορεί να πει ότι κάνει βήματα προόδου.