Σε μια ματσάρα με 12 σερί εκατέρωθεν εύστοχες επιθέσεις στην τέταρτη περίοδο, 6/6 τρίποντα στο τελευταίο τετράλεπτο και 21 φορές αλλαγή προβαδίσματος, το παράδοξο είναι ότι γίναμε ελάχιστα πιο σοφοί.
Ο Ολυμπιακός βάδισε στα χνάρια των προηγούμενων εμφανίσεων του, με πυραυλοκίνητη επίθεση και αρκετά προβληματική άμυνα, αν και η αλήθεια είναι ότι αυτή τη φορά ο συντελεστής δυσκολίας ήταν ίσως ακόμα μεγαλύτερος και από τον τελικό του Super Cup με τη Ρεάλ. Απέναντι σε μια physical ομάδα υψηλού επιπέδου και στην πιο θορυβώδη (μαζί με ΟΑΚΑ και Βελιγράδι) έδρα της Euroleague, οι «ερυθρόλευκοι» έδιναν τέταρτο ματς σε έξι μέρες και δίχως να έχουν διαθέσιμο το αντίπαλο δέος του Γιόνας Βαλαντσιούνας (Μιλουτίνοφ).
Όλοι όμως έδωσαν το κάτιτι για να έρθει το σπουδαίο διπλό. Ακόμα και ο αθόρυβος ΜακΙντάιρ πρόλαβε σε 12:42 να έχει 6 ασίστ και 4 πόντους, «τιμωρώντας» με δύο σουτάκια από τα 5 μέτρα τη drop άμυνα της Ζαλγκίρις. Ένα καινούριο στοιχείο στο παιχνίδι του Ολυμπιακού, το οποίο απογειώνει ο Γιαν Μοντέρο, όντας διαρκή απειλή για το αντίπαλο καλάθι και έχοντας το ρεπερτόριο για να σκοράρει με κάθε τρόπο. Ο Δομινικανός ήταν άστοχος από τα 6,75μ. (0/3), αλλά με 15 πόντους και 7 ασίστ έδειξε ξανά ότι είναι σχεδόν αδύνατο για τον αντίπαλο να περιοριστεί με αυτούς τους παίκτες που έχει δίπλα του.
Και αυτό ισχύει βέβαια και για τους Βεζένκοφ, Φουρνιέ. Με τον Μοντέρο στην πεντάδα, τα double team πάνω τους είναι δίκοπο μαχαίρι για τον αμυνόμενο. Και στην κατάσταση που είναι ο Γάλλος, ποια ομάδα, αλήθεια, μπορεί να κρατήσει κάτω από τους 90 πόντους τους πρωταθλητές Ευρώπης; Ο Φουρνιέ κλείνει σε ένα μήνα τα 34, αλλά μοιάζει να έχει αναβαθμίσει το παιχνίδι του, εμπλουτίζοντας τους τρόπους εκτέλεσης (του).
Σαφώς πιο επιθετικός, διαβάζει καλύτερα την άμυνα και παίρνει συχνά την επιλογή του drive, στο οποίο έχει γίνει πολύ πιο αποτελεσματικός. Για τα τελευταία λεπτά δεν το συζητάμε, σμιλεύει ολοένα και περισσότερο το χαρακτήρα του ως leader, χωρίς να πηγαίνει πια σε εξεζητημένες επιλογές. Αυτό οφείλεται στην καλύτερη φυσική του κατάσταση και στο απορρέον καθαρό μυαλό. Ο Γάλλος πήρε δύο σκριν στο τελευταίο 1,5 λεπτό του αγώνα στο Κάουνας, ξεφορτώθηκε τα μαρκαρίσματα και εκτέλεσε με καθαρό ορίζοντα: nothing but net που λένε οι Αμερικάνοι, με τον Ολυμπιακό να ανθίσταται στο κρεσέντο του Στέρλινγκ Μπράουν και να φεύγει με το διπλό από τη «Ζαλγκίριο Αρένα».
Και ο Βεζένκοφ που δεν μιλάει στα κρίσιμα; Κάτι… έκανε και αυτός, με δύο ενέργειες υψηλού μπασκετικού IQ και ισάριθμα φλόουτερ, στο 79-78 και στο 86-85. Αυτά ήταν τα δύο από τα τέσσερα προσπεράσματα του Ολυμπιακού στο τελευταίο τρίλεπτο. Τα άλλα δύο ήταν με τα «φαρμακερά» τρίποντα του Φουρνιέ, στο 84-82 και 88-87.
Το μόνο πρόβλημα για τους ερυθρόλευκους έως τώρα – εκτός από την άμυνα, που αργά ή γρήγορα θα στρώσει – είναι η έλλειψη δημιουργίας του Τάιλερ Ντόρσεϊ, που συνδυάζεται με κάποιες πολύ τραβηγμένες επιλογές. Με τόση ποιότητα στην πεντάδα, ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται «σκοτωμένα» σουτ. Σύμφωνοι, το παιχνίδι του Ντόρσεϊ, που σούταρε 1/7 τρίποντα στο Κάουνας, έχει ρίσκο και ατομισμό. Θα πρέπει ωστόσο να το φιλοσοφήσει: με τέτοιους συμπαίκτες που διαθέτει πλέον, το να γίνει πιο ομαδικός θα είναι εξαιρετικά ωφέλιμο και για την ομάδα, αλλά και για τις δικές του μετοχές.