Το ελληνικό ποδόσφαιρο βγάζει τα πάντα εκτός από κεντρικούς μέσους. Βγάζει τερματοφύλακες, βγάζει στόπερ, βγάζει μπακ, βγάζει φορ, αλλά η παραγωγή σε χαφ είναι απίστευτα μικρή.
Ως εκ τούτου, τους λίγους που βγάζουμε, πρέπει να τους προσέχουμε λιγάκι παραπάνω.
Σε ότι αφορά την περίπτωση του, μάλλον δεν προσέχθηκε αρκετά. Διότι από την διαδρομή του φάνηκε πως άργησε να βρει ένα ποδοσφαιρικό περιβάλλον για να ανθίσει.
Ανηφορική διαδρομή
Μέχρι τα 17 του ήταν στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ, χωρίς όμως ποτέ να θεωρείται από τα top πρότζεκτ.
Εν συνεχεία μετακόμισε στον Άρη, όπου ούτε κι εκεί του προσφέρθηκε επαγγελματικό συμβόλαιο παρότι ήταν πρώτος σκόρερ σε επίπεδο νέων.
Ακολούθησε ο Μακεδονικός και ο Αστέρας Τρίπολης, ο οποίος ούτε κι αυτός τον εμπιστεύτηκε άμεσα.
Χρειάστηκε μία αλλαγή προπονητή και η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Γιώργο Αντωνόπουλο (που τον είχε παίκτη στη Β’ ομάδα των Αρκάδων) για να πάρει την ευκαιρία του να λάμψει.
Κι όντως, κάπως έτσι έγινε.
Ο Χρήστος Αλμύρας έβγαλε ως βασικός σχεδόν όλο τον περσινό δεύτερο γύρο και την απαιτητική διαδικασία των πλέι-άουτ.
Σκληραγωγήθηκε ακόμα περισσότερο ως παίκτης, ξεχώρισε κι αμέσως πήρε μεταγραφή στο εξωτερικό.
Η σουηδική Τζουργκάρντεν επένδυσε ένα εκατομμύριο ευρώ και έκανε δικό της τον 21χρονο κεντρικό χαφ, ο οποίος στο πρόσφατο παιχνίδι της Εθνικής Ελπίδων με την Λετονία (4-2) ξεχώρισε, σκοράροντας δύο τέρματα.
Αλήθεια, όμως, πως τα πηγαίνει στη Σουηδία;
“Ψήνεται”…
Προς το παρόν, βρίσκεται σε φάση προσαρμογής. Σε μία ομάδα που κάνει σκληρό πρωταθλητισμό (3η θέση και στο -10 από την κορυφή, 8 αγωνιστικές πριν το τέλος), ο Αλμύρας έχει κάνει 8 συμμετοχές (μόλις 198 λεπτά), έχοντας ως μειονέκτημα ότι μετακόμισε το καλοκαίρι, χωρίς προετοιμασία, όταν το σουηδικό πρωτάθλημα ήταν σε πλήρη εξέλιξη.
Ωστόσο, όπως προκύπτει, η ομάδα της Στοκχόλμης τον εμπιστεύεται απόλυτα, έχει επενδύσει πάνω του και εκτιμά ότι αργά ή γρήγορα θα τον βγάλει ποδοσφαιρικά και θα τον εξελίξει, όπως πρέπει.
Κι αν το κάνει αυτό, το ελληνικό ποδόσφαιρο θα της χρωστάει πολλά, αφού όπως είπαμε οι ποιοτικοί Έλληνες κεντρικοί χαφ είναι μετρημένοι και δυσεύρετοι.