Όσο κι αν φαίνεται παράταιρο, απίστευτο, τους πήρε πολύ καιρό να τον αγαπήσουν. Είναι που έφυγε νωρίς, για την Ισπανία, που δεν είχε παίξει ποτέ σε σύλλογο της Αργεντινής και άρα δεν είχε προλάβει να δημιουργήσει ισχυρή εγχώρια fan base. Είναι που δεν μιλούσε παρά ελάχιστα δημοσίως πέρα των τυπικών – αλλιώς τους είχε μάθει ο Ντιέγκο. Δεν θα μπορούσε αυτή η «τρέλα» να κρατήσει για πάντα. Πώς να αντισταθεί κανείς στο μαγνητισμό του καλύτερου όλων των εποχών; Πώς να μην αγαπήσει αυτό το δώρο της ποδοσφαιρικής καλής μας τύχης; Κάλλιο αργά παρά ποτέ, ο Λιονέλ Μέσι έγινε προφήτης και στον τόπο του, τον λάτρεψαν δίχως όρια και οι συμπατριώτες του. Παρότι το «προφήτης» δεν υποδηλώνει τη θεϊκή διάσταση του ταλέντου του, το νόημα (να) βγαίνει.
Τελευταίο ματς, τελευταίο «τανγκό» όπως έσπευσαν κατά κόρον να γράψουν όλοι, αυτό το 3-0 επί του Μπενίν στο «Μονουμεντάλ». Με 1 γκολ και 2 ασίστ για «αντίο» από πλευράς Λίο. Ήταν όμως αυτό το φινάλε (από την Εθνική ομάδα) που ταίριαζε στον καλύτερο όλων των εποχών;
Να ξεκαθαρίσουμε εξ αρχής πως η τελευταία εικόνα δεν ορίζει (απαραίτητα) το σύνολο. Να, ο Ζινεντίν Ζιντάν. Σταμάτησε την μπάλα με κουτουλιά στον Μάρκο Ματεράτσι σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Κι όμως, ακόμη κι αυτό έγινε κομμάτι του μύθου του με θετικό πρόσημο. Σε τίποτα δεν «λέρωσε» τα προηγούμενα, ίσα ίσα.
Ο Μέσι πάλι, είπε «αντίο» με όλες τις τιμές. Μπροστά σε ένα κατάμεστο γήπεδο, με όλα να ‘ναι οργανωμένα για χάρη του, με όλον τον πλανήτη να κοιτάζει προς το μέρος του, αποκλειστικά. Ξαναρωτάμε όμως: Ήταν αυτό το φινάλε (από την Εθνική ομάδα) που ταίριαζε στον καλύτερο όλων των εποχών;
Να μας συμπαθά το Μπενίν, αλλά ήταν απλά κάτι «εύκολο» για συνοδευτικό, οι παίκτες του κοιτούσαν με δέος τον «Λίο», παρακαλούσαν για μια πόζα μαζί του. Δεν θέλουμε να υποτιμήσουμε με αυτό την αφρικανική ομάδα. Το να σέβεσαι τον αντίπαλο, όποιος και να είναι αυτός, μικρός ή μεγάλος, θα πρέπει να λογίζεται ως αδιαπραγμάτευτο. Ασκήθηκε, πάντως, έντονη κριτική στην αργεντίνικη Ομοσπονδία για την επιλογή της, ειδικά καθώς ακούγεται πως το έκανε για οικονομικούς λόγους, για να της βγει πιο φτηνά και να πάρει παράλληλα όλη την πίτα του τελευταίου (πλουσιοπάροχου) μενού. Κάποιοι που είπαν πως έβαλαν επίτηδες τόσο αδύναμο αντίπαλο για να τελειώσει ο Μέσι την καριέρα του στην Εθνική με κάτι που να «μετράει» στατιστικά – όπως τελικά συνέβη – απλά δεν έχουν πάρει χαμπάρι τίποτα από το μεγαλείο του παίκτη και ούτε πρόκειται να πάρουν ποτέ, τι να κάνουμε, υπάρχουν κι αυτοί ανάμεσά μας.
Αυτό, όμως, δεν αλλάζει την ουσία του ερωτήματος: Δεν θα ήταν καλύτερο αν το τελευταίο διεθνές ματς του Μέσι είχε απέναντι μια πολύ πιο δυνατή Εθνική ομάδα (κι αν ήταν δύσκολο να βρεθεί τέτοια εποχή, θα μπορούσε να περιμένει); Και να το πάμε ακόμα πιο πέρα: Δεν θα ήταν ακόμα καλύτερο να είχε ολοκληρώσει την πορεία του με την Αλμπισελέστε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026; Κι ας ήταν με το μέρος των ηττημένων ελέω των Ισπανών, που τόσο τον είχαν και τους είχε αγαπήσει νωρίτερα. Η Αργεντινή έφτασε ως εκεί αποκλειστικά χάρη σε αυτόν, έκανε μυθικό τουρνουά (και θα έπρεπε να πάρει το βραβείο του MVP). Αυτό ήταν από μόνο του υπέρβαση. Άθλος. Ακόμη ένας μιας καριέρας γεμάτης από τέτοιους. Γι’ αυτό και, στα μάτια μας, θα ήταν ιδανικό closure. Πραγματικά η απώλεια της κούπας μικρή σημασία έχει. Όταν έχει προηγηθεί το 2022, όλα τα προηγούμενα. Στο γήπεδο 100%, στη μεγαλύτερη διοργάνωση του παγκοσμίου φουτμπόλ, δεν ήθελε κάτι παραπάνω αγωνιστικά. Ναι, να γίνουν κι άλλα, φιέστες, τιμές και τα συναφή στην πορεία, δεν λέμε. Αλλά αγωνιστικά δεν χρειαζόταν κάτι παραπάνω. Ήταν πλήρες.
Προφανώς κι όλα αυτά δεν έχουν ουσιαστική σημασία πέραν των εντυπώσεων και μελλοντικά δεν θα τα θυμούνται παρά ελάχιστοι. Απλά επειδή μιλάμε για τον κορυφαίο ever θα θέλαμε ιδανικά να μην υπάρχει τίποτα στην περιοχή του «ναι μεν αλλά», είναι η αγάπη που μιλά. Και πάλι βέβαια, σε σχέση με το πώς τελειώνει – όπως όλα δείχνουν – ο Κριστιάνο Ρονάλντο τη δική του ιστορία στην Εθνική Πορτογαλίας, κατανοούμε πως μάλλον τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ακόμα και για αυτούς που υπερέβησαν τα θνητά μονοπάτια, φτάνοντας σε επίπεδα έξω από αυτόν τον κόσμο. Ακόμα και για αυτούς που τόσο μαγικά ομόρφυναν το πιο όμορφο των σπορ…