Στα τόσα και τόσα, θετικά κατά κύριο λόγο, που έχουμε να κρατήσουμε από αυτήν την 4άδα αγώνων της Εθνικής μας ομάδας στην τρέχουσα βερσιόν του Nations League είναι και τούτο: Στη θέση κάτω από τα γκολπόστ είμαστε κάτι παραπάνω από απλώς ασφαλείς: Ο Κωνσταντής Τζολάκης έχει κάνει το step up που από καιρό ήταν εμφανές πως είναι μέσα στο εύρος των δυνατοτήτων του…
Δεν υπήρξε ματς που να υστέρησε, δεν υπήρξε ματς που να μην στάθηκε στο ύψος των προσδοκιών και της περίστασης. Κάνοντας κομβικές αποκρούσεις, εμπνέοντας 100% ασφάλεια στους γύρω του. Δείχνοντας εξαιρετικά αντανακλαστικά, μοιράζοντας σωστά μέχρι και το παιχνίδι ως πρώτος του build-up. Κι ως καλά ξέρουμε, όταν μια ομάδα δεν έχει να αγχώνεται για το τέρμα της, ίσα ίσα, τότε όλα είναι (πολύ) καλύτερα, το feeling μεταδίδεται απ’ άκρη σ’ άκρη του γηπέδου.
Η μεταγραφή στη Χαλ, η καθημερινή τριβή με το τοπ επίπεδο της Premier League έχει εκτοξεύσει την αυτοπεποίθηση του Έλληνα κίπερ. Μην παρεξηγηθεί αυτό που λέμε, αλλά το να μείνει στον Ολυμπιακό θα ήταν μια εύκολη λύση σε αυτό το στάδιο της καριέρας του. Με την έννοια πως στους Πειραιώτες είχε φτάσει σε ένα status που δεν ήταν σίγουρο πως θα του επέτρεπε το κάτι παραπάνω. Είναι ανθρώπινο όταν βρίσκεσαι εντός της ζώνης ασφαλείας σου.
Στην Αγγλία όμως, έπρεπε και πρέπει να δει τα πράγματα αλλιώς, να ζοριστεί με την καλή την έννοια. Το είχε στόχο ζωής να κάνει το βήμα στο εξωτερικό και ειδικά στην Premier League. Το ότι επέλεξε τη Χαλ, μια νεοφώτιστη, ήταν και είναι ενδεχομένως, ρίσκο. Αλλά το έκανε απολύτως συνειδητά. Με τη γνώση πως τα μάτια των «μεγάλων ψαριών» θα είναι συνεχώς πάνω του… Μέχρι στιγμής όλα πάνε σύμφωνα με τον προγραμματισμό του. Έχει πραγματοποιήσει εντυπωσιακό ξεκίνημα στη σεζόν και συνέχισε ομοίως με τη Γαλανόλευκη.
Και να που κάπως έτσι, δημοσιεύματα τον φέρνουν στη λίστα ομάδων όπως η Λίβερπουλ. Οι Reds συγκεκριμένα, εμφανίζονται να τον έχουν λοκάρει ως πιθανό αντικαταστάτη του Άλισον. Αυτό δεν θα γινόταν αν ο Τζολάκης έπαιζε ακόμα στην Ελλάδα ή τέλος πάντων, για να μην είμαστε και απόλυτοι, θα ήταν πολύ πιο δύσκολο.
Μία ή άλλη, αυτό πρέπει να κρατήσουμε: Ότι ο 24χρονος μέχρι πρότινος τερματοφύλακας του Ολυμπιακού έχει όλα τα εφόδια να παίξει σε κάποια από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης – στη Λίβερπουλ δηλαδή ή αλλού. Από πλευράς προσόντων, δεν του λείπει το παραμικρό, κορυφαίου επιπέδου είναι, και όσο δουλεύει θα διορθώνει και τις λίγες ακόμα αδυναμίες του. Μέσω της Χαλ είναι σαν να περνάει ένα μεγάλο check point. Ο Χανιώτης πορτιέρε αγκαλιάζει την πρόκληση και το μέλλον προμηνύεται ακόμα πιο λαμπρό γι’ αυτόν. Επειδή δεν διάλεξε τον εύκολο δρόμο, επειδή εφάρμοσε στην πράξη το ρητό «εχθρός του καλού είναι το καλύτερο»…