Αν κάποιος ρωτήσει για τους πιο επιδραστικούς προπονητές ποδοσφαίρου στον αιώνα που διανύουμε, οι απαντήσεις θα είναι πάνω – κάτω οι ίδιες: Πεπ Γκουαρντιόλα, Ζοσέ Μουρίνιο, Λουίς Ενρίκε, Κάρλο Αντσελότι, Σερ Άλεξ και κάποια αουτσάιντερ όπως ο Γιούργκεν Κλοπ, o Μαρσέλο Μπιέλσα, ο Ντιέγκο Σιμεόνε.
Κανείς, μα κανείς, δεν πρόκειται να βάλει σε αυτή την κουβέντα τον Χάνς-Ντίτερ Φλικ. Μήπως, όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με τον πιο υποτιμημένο προπονητή της γενιάς του;
Διότι με ένα υβριδικό στιλ ποδοσφαίρου, αυτός είναι που εμφάνισε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τις δύο καλύτερες version από δύο υπερ-ομάδες, όπως η Μπάγερν Μονάχου και η Μπαρτσελόνα.
Μελετητής του ποδοσφαίρου
Το αστείο είναι ότι στην πραγματικότητα ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στα 54, μία ηλικία που άλλοι ολοκληρώσουν την διαδρομή τους στους πάγκους.
Και βρέθηκε εκεί άλλον συμπτωματικά, όταν ο Νίκο Κόβατς αποδείχθηκε ανεπαρκής για τον πάγκο τον Βαυαρών. Μέχρι τότε, είχε περάσει από διάφορα πόστα, σπούδασε το ποδόσφαιρο από διάφορες θέσεις.
Από παίκτης – προπονητής σε ερασιτεχνικό επίπεδο, βοηθός στην Σάλτσμπουργκ δίπλα σε θρύλους του ποδοσφαίρου όπως ο Τζιοβάνι Τραπατόνι και ο Λόταρ Ματέους, βοηθός για 8 χρόνια του Γιόακιμ Λεβ και μετέπειτα τεχνικός διευθυντής στην Εθνική Γερμανίας και αθλητικός διευθυντής στην Χόφενχαϊμ.
Όταν το καλοκαίρι του 2019 αποδέχθηκε την πρόταση να δουλέψει στο πλευρό του Νίκο Κόβατς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι μερικά χρόνια αργότερα θα έχει κατακτήσει 12 τίτλους και θα είναι μαζί με τον Πεπ Γκουαρντιόλα, ο μόνος άνθρωπος που θα έχει καθίσει στον πάγκο δύο ιερών τεράτων του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, όπως η Μπάγερν Μονάχου και η Μπαρτσελόνα.
Flicki-Flaka
Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι εύκολο, αυτονόητο, απλό, να φτιάξεις ομαδάρες όταν βρίσκεσαι σε αυτούς τους πάγκους.
Αν ήταν, θα το είχαν κάνει κι άλλοι. Η ποδοσφαιρική φιλοσοφία του Φλικ είναι ένα κράμα του γερμανικού Gegenpressing και του ισπανικού Tiki-Taka.
O Γερμανός έσμιξε αυτά τα δύο στιλ ποδοσφαίρου και έφτιαξε το δικό του… Flicki-Flaka, το οποίο ώρες-ώρες είναι ανίκητος.
Πάμε να το δούμε και στα νούμερα. Στη διετία που έμεινε στον πάγκο της Μπάγερν Μονάχου (2019-21), κέρδι σε επτά τρόπαιο, έγινε η πρώτη ομάδα που κατακτά το Champions League μόνο με νίκες κι ένα ιστορικό 2-8 στη Καμπ Νου επί της Μπαρτσελόνα.
Κέρδισε 23 σερί ματς σε όλες τις διοργανώσεις, ρεκόρ στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, μαζί με τον Πεπ και τον Λουίς Ενρίκε (αργότερα) είναι οι μόνοι προπονητές που έκαναν sextuple σε μία σεζόν, πήραν δηλαδή κάθε διαθέσιμο τίτλο.
Το έκανε με ποσοστό νικών 82,79% και 3 γκολ ανά παιχνίδι, νούμερα εξωπραγματικά, που συναντάμε μόνο σε… video-games.
Ακριβώς το ίδιο, κάνει και στην Μπαρτσελόνα, την οποία παρέλαβε σε μία πολύπλοκη στιγμή, πολλά οικονομικά προβλήματα και αδυναμία να κάνει μεγάλες μεταγραφές.
Ο Γερμανός σήκωσε ήδη δύο πρωταθλήματα στην πρώτη του διετία και φέτος πάει καρφί για το… χατ-τρικ, με την Μπαρτσελόνα να ξεκινάει με 9 στα 9 στην La Liga και να τρομοκρατεί κάθε αντίπαλο, έχοντας σκοράρει ήδη 39 γκολ.
Κάτι έχει κάνει κι αυτός…
Αυτά δεν γίνονται μόνο και μόνο επειδή έχεις καλούς παίκτες. Ο Φλικ έχει φτιάξει πανίσχυρα γκρουπ που κάνουν τον αντίπαλο να ασφυκτιά στο γήπεδο.
Οι αμυντικές του καινοτομίες βασίζονται σε ακραία ρίσκα, με την τελευταία γραμμή άμυνας, όσο πιο ψηλά γίνεται, μαζί με μία τεράστια γκάμα επιθετικών απειλών, που φαίνεται και από τις ακραίες επιθετικές επιδόσεις των ομάδων του.
Όλο αυτό μαζί με έναν χαρακτήρα που βρίσκεται πολύ κοντά στους παίκτες και μία προσωπικότητα που είναι καθολικά αποδεκτός από το πολύ δύσκολο / απαιτητικό δημοσιογραφικό περιβάλλον σε Βαρκελώνη και Μόναχο.
Σε 214 παιχνίδια στον πάγκο της Μπάγερν Μονάχου και της Μπαρτσελόνα, ο Φλικ μετρά 169 νίκες (ποσοστό 78,97%) και οι ομάδες του έχουν σκοράρει 626 τέρματα, ήτοι 2,92 γκολ ανά παιχνίδι.
Ε, κάτι θα έχει συνεισφέρει κι αυτός σε αυτές τις επιδόσεις.
Ο Χάνσι Φλικ δεν είναι χαρισματικός επικοινωνιακά, δεν λέει ατάκες που δίνουν πρωτοσέλιδα, δεν πουλάει, δεν είναι viral, δεν δίνει content.
Ωστόσο, είναι ένας από τους κορυφαίους προπονητές της εποχής του.
Και σίγουρα ο πιο υποτιμημένος…