Η Άρσεναλ με την ατσάλινη άμυνα έφαγε τρία. Ή ομάδα που κατέκτησε το περσινό Europa League (Άστον Βίλα) έφυγε με… ντόρτια. Η Κρίσταλ Πάλας και η Κόβεντρι εισέπραξαν… τάληρο.
Η απίθανη Μπράιτον μετρά έχει την πιο παραγωγική επίθεση της Premier League με 23 τέρματα και αν προσθέσει κανείς και τα τέρματα που έχει πετύχει σε Conference League και Λιγκ Καπ, τότε το άθροισμα βγάζει 34 γκολ μόλις σε 11 παιχνίδια -μόνο η Μπαρτσελόνα σκοράρει ευκολότερα στα 5 κορυφαία πρωταθλήματα.
Και το ερώτημα έρχεται αυτόματα στα χείλη; Που το πάει η φετινή Μπράιτον; Μπορεί να φτάσει ως το τέλος; Μπορεί να γίνει η νέα Λέστερ;
Ασφυξία
Η απάντηση είναι εξαιρετικά σύνθετη. Διότι εκείνη η ομάδα του Κλαούντιο Ρανιέρι στήριξε την επιτυχία της σε ένα πολύ διαφορετικό στιλ ποδοσφαίρου.
Εκείνη η Λέστερ είχε πολύ συμπαγή αμυντική οργάνωση, περίμενε τον αντίπαλο στο μισό γήπεδο και χτυπούσε με ακρίβεια στις γρήγορες μεταβάσεις, χάρη στην ακραία αποτελεσματικότητα του Τζέιμι Βάρντι.
Η συνταγή και η λογική της Μπράιτον είναι πολύ διαφορετική, είναι ένα μοντέλο που εξελίσσεται εδώ και αρκετά χρόνια, μέχρι να φτάσει στην φετινή του μορφή.
Η Μπράιτον στηρίζεται στο εξωφρενικό της πρέσινγκ, στην συντονισμένη πίεση ψηλά που προκαλεί ασφυξία στον αντίπαλο.

Όταν έχει την μπάλα στα πόδια, παίζει έξυπνο positional football, επιχειρώντας να μετακινήσει τις άμυνες και να βρει ρήγματα, όμως το πιο σημαντικό είναι άλλο: δεν εξαρτάται από κάποιο σταρ, από κάποιον ηγέτη μέσα στο γήπεδο.
Αυτοί εναλλάσσονται, μεταβάλλονται ανάλογα με τις συνθήκες του παιχνιδιού και τον αντίπαλο, κάτι που μετατρέπει τους κύκνους σε μία… Λερναία Ύδρα.
Η Μπράιτον παίζει ένα ποδόσφαιρο που ενεργειακά φτάνει τους παίκτες στα όρια τους. Γι’ αυτό και η μεταγραφική της λογική εστιάζει, σε νέους, άφθαρτους παίκτες, με μεγάλη αθλητικότητα και λίγα χιλιόμετρα έως τότε στο κοντέρ τους.

Το πρέσινγκ της ομάδας του Χιούρτσελερ είναι πραγματικά σεμιναριακό. Διότι σε αυτό συμμετέχουν όλοι σαν μία καλοδουλεμένη μηχανή.
Spacing
Ο στόχος της Μπράιτον είναι ξεκάθαρος: να μικρύνει το χώρο, να κλείσει τις καθιερωμένες γωνίες πάσας του αντιπάλου και να οδηγήσει την μπάλα σε άβολες ζώνες.
Όλο αυτό στα λόγια μοιάζει απλό, αλλά απαιτεί πολύ συγκεκριμένο positioning και spacing από όλους τους παίκτες της, ώστε η άμυνα να ανέβει όσο πιο ψηλά γίνεται, ώστε να υποστηρίξει την πρώτη ζώνη άμυνας.

Η Μπράιτον είναι μία σούπερ γυμνασμένη ομάδα, οι παίκτες της οποίας έχουν βαθιά τακτική γνώση -είναι απαραίτητο να ξέρουν τι κάνουν πότε το κάνουν και γιατί το κάνουν.
Οι κύκνοι είναι η ομάδα με τα περισσότερα κλεψίματα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, που οδηγεί σε άμεσο τρανζίσιον και ευκολότερη δημιουργία καθαρών φάσεων.
Αυτό, μέχρι στιγμής είναι το μεγάλο της μυστικό, αφού ελάχιστες ομάδες έχουν βρει απάντηση στο στιλ της.
Πολυμορφική
Το 4-2-3-1 είναι μία τακτική αφετηρία, αλλά στην πραγματικότητα ο συγκεκριμένος σχηματισμός είναι μόνο στα χαρτιά. Σε φάση build-up, η ομάδα του Χιούρτσελερ μπορεί να εμφανίσει διατάξεις όπως το 3-2-5 ή το 3-4-3 για να βγει εύκολα στα μεσοδιαστήματα.
Η Μπράιτον είναι μία σούπερ ευχάριστη ομάδα στο μάτι, ποτέ δεν βαριέσαι στα παιχνίδια της. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θα ήθελε να την δει να μπαίνει σφήνα στους μεγάλους.

Μόνο που για να φτάσει ως το τέλος πρέπει να εξελιχθούν όλα ιδανικά. Να καταφέρει αντέξει σε πολλές διοργανώσεις, με ένα τόσο απαιτητικό ενεργειακά στιλ ποδοσφαίρου. Να μην πληρώσει τα τεράστια αμυντικά ρίσκα που παίρνει. Να μην έχει τραυματισμούς. Να αργήσουν να αποκωδικοποιήσουν το παιχνίδι της οι αντίπαλοι και συνάμα να κάνουν αρκετές γκέλες σε άλλα παιχνίδια.
Ακόμα κι αν τίποτα από όλα αυτά δεν συμβεί, όμως, η Μπράιτον είναι ένα υπέροχο πρότζεκτ που έχει τρυπήσει το ταβάνι της. Μία ομάδα που σχεδιάζει βαθιά γνώση σε κάθε τμήμα του οργανογράμματος της, μία ομάδα στην οποία τίποτα δεν γίνεται τυχαία.
Μία ομάδα case study και μοντέλο για κάθε μικρομεσαίο σύλλογο που θέλει σε βάθος χρόνου να αλλάξει επίπεδο και να μπει σφήνα στο γκρουπ των ισχυρών…
