Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον στο ποδόσφαιρο.
Ωστόσο, μπορεί να μελετήσει το παρελθόν. Να διδαχθεί από λάθη είτε δικά του είτε των άλλων, ώστε να πάρει τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις, να χαράξει την καλύτερη στρατηγική.
Το ποδόσφαιρο το ίδιο έχει διδάξει ότι οι ελληνικές ομάδες που εκποίησαν ή έχασαν το κορυφαία τους περιουσιακά στοιχεία, γέμισαν τα ταμεία τους, αλλά σε αγωνιστικό επίπεδο το κενό δεν καλύφθηκε ποτέ.
Διότι, πολύ απλά, τα λεφτά δεν αρκούν από μόνα τους για να αντικαταστήσουν κάτι που δεν αντικαθίσταται.
Αναντικατάστατοι
Στον ΠΑΟΚ το έχουν καταλάβει καλά με την πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια. Διότι, πολύ απλά δεν υπάρχει εκεί έξω κάποιος που να προσεγγίζει έστω αυτά που έδινε στον Δικέφαλο ο μικρός του μάγος.
Τα 26 εκατομμύρια ευρώ της Μπορούσια Ντόρτμουντ έφεραν μεγάλη ταμειακή ρευστότητα, όμως μέσα στο πρώτο τρίμηνο της σεζόν, ο ΠΑΟΚ πάει σε αλλαγή τακτικής προσέγγισης, χωρία δεκάρι πλέον.
Υπάρχουν κι άλλα πολλά τέτοια παραδείγματα. Ο Ολυμπιακός εκποίησε άμεσα τον Μπάμπη Κωστούλα μετά την πρώτη του ηχηρή σεζόν κι έκτοτε τον λησμονεί.
Παρότι είχε τεράστια οικονομική άνεση, δεν βρήκε ποτέ έναν παίκτη με ανάλογα χαρακτηριστικά, δεν βρήκε ποτέ έναν τέτοιο επιθετικό που να μπορεί με την αθλητικότητα του να προκαλεί χάος στις αντίπαλες άμυνες, με το ακραίο πρέσινγκ του.
Πάνω – κάτω το ίδιο ισχύει και με την ΑΕΚ, μόνο που η Ένωση δεν μπορούσε να κάνει τίποτα περισσότερο για να κρατήσει τον Ορμπελίν Πινέδα.
Η Μοντερέι πλήρωσε το buy-out και οι κιτρινόμαυροι έχασαν έναν μέσο – ρομπότ που έκανε τα πάντα στο γήπεδο. Ότι μέσους κι αν έφερε ο Ριμπάλτα για να τον υποκαταστήσει (Αριάγκα, Βιτάλις, ακόμα και Μάγερ), η ενέργεια και η ποιότητα του Πινέδα που λειτουργούσε ως κόλλα στα πάντα λείπει και θα μνημονεύεται σχεδόν σε κάθε παιχνίδι.
Ψάχνουν τη χρυσή τομή
Που κολλάνε όλα αυτά;
Στο γεγονός ότι αν δεν βρεθεί μία συμφωνία, ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς θα μπορεί σε 67 ημέρες να υπογράψει σε ομάδα της αρεσκείας του. Κάτι το οποίο προφανώς ο ΠΑΟΚ δεν επιθυμεί να συμβεί.
Διότι, δεν μιλάμε απλώς για τον αρχηγό του. Μιλάμε για τον παίκτη που βγαίνει μπροστά στα δύσκολα, αυτόν που ψάχνει όλη η ομάδα στο γήπεδο.
Αυτόν που μετά τη φυγή του Κωνσταντέλια είναι ο απόλυτος ηγέτης στο γήπεδο, τόσο συμπεριφορικά, όσο και αγωνιστικά.
Έναν παίκτη που είναι στο prime του (μόλις 30 ετών) και ο οποίος έχει δεθεί με την ομάδα, τη φανέλα, την πόλη, με τον κόσμο.
Σίγουρα κανείς δεν μπορεί να υποδείξει σε μία εταιρία τι λεφτά πρέπει να δώσει στο συμβόλαιο κάθε παίκτη, ωστόσο ο ΠΑΟΚ δεν αντέχει να χάσει και ένα δεύτερο εμβληματικό του παίκτη σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.
Ειδικά, αν τον δει να πηγαίνει και σε κάποιον άμεσο εγχώριο ανταγωνιστή. Κακά, τα ψέματα Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ έχουν στραμμένο το βλέμμα τους σε αυτή την διαπραγμάτευση και καραδοκούν, αν τους δωθεί η ευκαιρία.
Είναι δεδομένο ότι και ο ΠΑΟΚ, αλλά και ο Σέρβος εξτρέμ επιθυμούν την συνέχεια μίας άκρως επιτυχημένης συνεργασίας.
Ωστόσο, μέχρι να βρεθεί η χρυσή τομή, τα πάντα είναι ανοιχτά, σε μία υπόθεση που όσο μένει στον αέρα και δεν κλείνει προκαλεί ανησυχία στον κόσμο του…