Κανείς δεν περίμενε πως η σεζόν θα ήταν εύκολη για τον ΠΑΟΚ. Δεν αντικαθίσταται έτσι ένα «τοτέμ» όπως ήταν ο Ραζβάν Λουτσέσκου. Ένας προπονητής που υπερέβαινε το αμιγώς job description και έκανε σχεδόν τα πάντα στην καθημερινότητα του συλλόγου. Μόνο που ενώ άπαντες το κατανοούν, την ίδια ώρα γινόμαστε και πιο αυστηροί από όσο θα έπρεπε με μια νέα προσπάθεια, με τον Αλέσιο Λίσι πια επικεφαλής, που παρότι δεν της φαίνεται πάντα, έχει πράγματα για να πει κανείς πως μπορεί να εξελιχθεί σε άξια λόγου.
Να το πούμε και ακόμα πιο καθαρά: Με παίκτες όπως ο Σιμόν Μπάνζα σαφώς και γίνεται το μέλλον να είναι πολύ καλύτερο για τον Δικέφαλο του βορρά. Φάνηκε (και) το βράδυ της Τετάρτης (28/10), σε πλαίσιο Κυπέλλου Ελλάδας, στο 3-1 επί της ΑΕΚ. Ο Κονγκολέζος επιθετικός είναι ο ορισμός του game changer. Μπάνζα παρόντος, όλος ο ΠΑΟΚ ανεβαίνει. Εντυπωσιακές οι επαφές του με την μπάλα, ο τρόπος που κινείται στο γήπεδο, το πώς κατανοεί τις συνθήκες και τις ανάγκες της αναμέτρησης. Ανοίγει χώρους στους συμπαίκτες του, δημιουργεί συνεχώς προοπτικές. Και βεβαίως, είναι γκολτζής με όλη την έννοια της λέξης. Η κεφαλιά με την οποία άνοιξε χθες το σκορ το πιστοποιεί, σεντερφορίσια φάση στο μέγιστο βαθμό.
Intime
Ο Αλέσιο Λίσι δεν είχε στα πλάνα του το 4-4-2 όταν ξεκίνησε η σεζόν. Η ανάγκη όμως έκανε τον Ιταλό προπονητή να γίνει εφευρετικός, προσαρμοστικός. Κατανοώντας πως με τους Μπάνζα και Σερίφ Εντιάγε διαθέτει 2 εξαιρετικούς επιθετικούς ξέφυγε από το ασφυκτικό πλαίσιο σκέψης του «ή ο ένας ή ο άλλος». Η ισχύς εν τη ενώσει, θα έλεγε κανείς.
Σύμφωνοι, αυτό ως σύστημα έχει τα όρια του, δεν είναι για παντού και πάντα, δεν συνιστά ένα τέλειο προϊόν. Ήταν σαφές και στο διάστημα στις αρχές του β’ μέρους, όταν η Ένωση στρίμωξε τους Ασπρόμαυρους χάνοντας σημαντικές ευκαιρίες για να πάρει εκείνη το προβάδισμα και να αλλάξει εντελώς τις λέξεις της αφήγησης. Όμως, ακόμα κι έτσι είναι σαφές πως συνιστά μια υποσχόμενη τακτική βάση στήριξης για τον ΠΑΟΚ προκειμένου να πορευτεί με σχετική ασφάλεια και ηρεμία στη συνέχεια, ανάλογα το ματς, το πλαίσιο.
Δεν είχε πολλά μέχρι πρότινος για να πιαστεί φέτος ο Δικέφαλος. Το ακριβώς αντίθετο. Αυτό όμως φαίνεται πως μπορεί να λειτουργήσει, να δώσει λύση. Ο Σιμόν Μπάνζα (θα) είναι κομβικός προς αυτήν την κατεύθυνση. Απαιτείται παράλληλα και τρελό τρέξιμο, παιχνίδι πάνω κάτω από 2 αμυντικά χαφ που θα «δαγκώνουν» (Χρήστος Ζαφείρης και Κρίστιαν Γιάκιτς κάνουν fit στην περιγραφή), αλλά όλα είναι συνάρτηση κόστους-οφέλους. Μία ομάδα (πρέπει να) προσαρμόζεται σε αυτό που της ταιριάζει καλύτερα. Γιατί αυτό που είδαμε είναι πως έτσι ο ΠΑΟΚ ανεβαίνει επίπεδο. Κι όταν συμβαίνει αυτό αποκτά και ψυχολογία, πιστεύει ξανά στον εαυτό του και στις δυνάμεις του. Βγάζοντας ξανά στο γήπεδο το απαραίτητο πάθος, αυτό που δίχως του, δεν πας πουθενά.
Intime