Δεν το βρίσκεις εύκολα: Το νο1 «πρόβλημα» που δημιουργεί στον Ολυμπιακό η απουσία Μοντέρο

Τα μαντάτα, δυστυχώς, είναι πολύ άσχημα για τον νεαρό γκαρντ του Ολυμπιακού.

Κρίμα. Διόρθωση: Πολύ κρίμα. Επαναδιατύπωση: Πάρα πολύ κρίμα.

Για να βλέπεις πιο συχνά τα καλύτερά μας άρθρα Add Menshouse.gr on Google

Η- έκδηλη, όσο περνούσαν οι μέρες και δεν υπήρχαν νεότερα- ανησυχία για την κατάσταση του γονάτου του Ζαν Μοντέρο εντεινόταν μέρα με τη μέρα, με τους φίλους του Ολυμπιακού να πιστεύουν πως στο χείριστο δυνατό σενάριο θα μείνει έξω κάνα 2 εβδομάδες, άντε, στο ναδίρ κέφι, μάξιμουμ έναν μήνα.

Ωστόσο, η ΚΑΕ γνωστοποίησε το απόγευμα της Παρασκευής (30/10) πως ο 23χρονος Δομινικανός θα χάσει έξι ολόκληρους μήνες, μιας και η ζημιά στον μηνίσκο του είναι μεγάλη κι επελέγη η λύση της συρραφής, που έχει πολύ πιο χρονοβόρα αποκατάσταση (όμως, μακροπρόθεσμα, «βοηθάει» πολύ περισσότερο το γόνατο του αθλητή).

Μετά τη προφανή παγωμάρα, στο τραπέζι άρχισαν ήδη να πέφτουν ονόματα υποψήφιων παικτών για ν’ αντικαταστήσουν τον Μοντέρο. Μόνο που…

Μόνο που ένας τέτοιος υπερπαίκτης δεν αντικαθίσταται- στην καλύτερη των περιπτώσεων… υποκαθίσταται. Κι αυτό γιατί ο πρώην γκαρντ της Βαλένθια έχει ένα συνολικό πακέτο που απειροελάχιστοι διαθέτουν στην Ευρωλίγκα.

Εξηγούμαστε: πρώτα-πρώτα είναι ασύλληπτος ο τρόπος με τον οποίον ο Μοντέρο έκανε takeover στον Ολυμπιακό με το «Καλημέρα», παρά το γεγονός πως προερχόταν από μία «υποδεέστερη» ομάδα. Δεν αντιμετώπισε το παραμικρό πρόβλημα στο να πάρει την μπαγκέτα και να οργανώσει/σκοράρει κατά βούληση, αν και οι Ερυθρόλευκοι δεν είναι και το πιο εύκολο αγωνιστικό καράβι της λίγκας.

Δείτε, για παράδειγμα, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην προσαρμογή στο ύψιστο επίπεδο ο ΜακΙντάιρ και ιδού ένα ζωντανό παράδειγμα.

Πέραν της πνευματικής θωράκισης του Μοντέρο, όμως, που ας πούμε ότι… υπάγεται στο eye-test, υπάρχουν και οι στείροι αριθμοί που δείχνουν τι θαυμαστό έκανε στα 6 παιχνίδια που πρόλαβε ν’ αγωνιστεί στην Ευρώπη φέτος.

Και το νο1 (συνδυαστικό) προτέρημα του άτυχου παίκτη ήταν πως σε λιγότερο από 24 λεπτά παρουσίας στο παρκέ παρήγαγε περισσότερο από το 28% των συνολικών πόντων του Ολυμπιακού! 

Για τους λάτρεις της στατιστικής η ομάδα του coach Μπαρτζώκα σκοράρει (χωρίς, προφανώς, να υπολογίζουμε το σημερινό ματς κόντρα στην Αρμάνι) 91.4 πόντους κατά μέσο όρο. Ο Μοντέρο δημιουργεί 25.8 πόντους ανά παιχνίδι (προσωπικοί πόντοι και ασίστ), κάτι που τον κατατάσσει στην ελίτ των ελίτ της Euroleague.

Το να βρεις κάτι τέτοιο σε ένα τόσο stacked σύνολο όπως της ελληνικής ομάδας, ιδίως μεσούσης της χρονιάς μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Ακόμα κι αν προτίθεσαι να δώσεις πολλά λεφτά (χρήματα που, προφανέστατα, οι Πειραιώτες διαθέτουν), μοιάζει ανέφικτο ο οποιοσδήποτε να έχει επιρροή που να θυμίζει, έστω, Μοντέρο.

Τα νούμερα του Δομινικανού, μάλιστα, δεν ειναι “empty numbers”, μιας και η επίδρασή του αποτυπώνεται με τον πλέον γλαφυρό τρόπο σε ένα από τα πιο ενδεικτικά metrics: το on/off του είναι το εντυπωσιακό +10.3.

Πέραν αυτού, ο Μοντέρο ήταν καταπληκτικός- για τα δεδομένα ενός σούπερ σταρ, μην το ξεχνάμε- και στο αποκαλούμενο “Hustling” καθώς μετρούσε 3.5 ριμπάουντ και 1.2 κλεψίματα ανά αγώνα. Αυτό το (αθροιστικό) 4.7/ ματς δεν το συναντάς συχνά σε παίκτες που θεωρούνται πιο «δαντελένιοι».

Σημαίνουν όλα τα παραπάνω πως ο Ολυμπιακός πρέπει να τα βάψει μαύρα; Σε καμία περίπτωση: με ή χωρίς Μοντέρο οι Ερυθρόλευκοι θα βρίσκονται στο πλεονέκτημα έδρας για τα playoffs. 

Το ζητούμενο τώρα είναι ν’ αναρρώσει στο 100% το παιδί και να γυρίσει τον Απρίλιο σαν… έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος, προκειμένου να δώσει το απαραίτητο μπουστάρισμα στους συμπαίκτες του για να φτάσουν στο Final-4.

Οι δύο ομάδες που μπορούν να καλύπτουν απουσίες τέτοιου μεγέθους στη φετινή Ευρωλίγκα είναι οι «αιώνιοι» κι αυτό θα φανεί σε βάθος χρόνου, όσο θα στοιβάζονται τ’ απαιτητικά παιχνίδια.

Επομένως, χαρμολύπη.

Ναι, ο Μοντέρο θα λείψει για πολύ καιρό. Αλλά ειδικά στην regular season το (δεδομένα μεγάλο) κακό «μικραίνει».

Πώς το λέει το ρητό;

Οι μόνοι αναντικατάστατοι άνθρωποι στην Ιστορία ήταν ο Αδάμ και η Εύα.

Έτσι δεν είναι, Τάιλερ;