Λίγο μετά το 2-3 και το buzzer beater από τον Ζέλσον Μαρτίνς, η κάμερα εστίασε στο πρόσωπό του και τα μάτια του ήταν υγρά.
Ο Σεμπάστιαν Λέτο “έσπασε” από αυτή την εξέλιξη, τον πήρε το παράπονο που μία τέτοια μεγάλη επιστροφή της ομάδας του από το 0-2, δεν επιβραβεύτηκε από κάτι χειροπιαστό.
Θα σωζόταν από αυτόν τον ένα βαθμό η Κηφισιά. Η απάντηση είναι όχι.
Ωστόσο, θα είχε να λέει ότι η προσπάθεια, ο ιδρώτας, ο κόπος μέσα στο χορτάρι, ανταμείφθηκε από ένα μεγάλο αποτέλεσμα, μία ιστορική ανατροπή.
Βest of the… rest
Όσοι βλέπουν ποδόσφαιρο και καταλαβαίνουν τι βλέπουν, δεν χρειάζονται τη βαθμολογία για να αξιολογήσουν το προπονητικό αποτύπωμα και τη δουλειά του Αργεντινού στην Κηφισιά.
Από πέρσι κιόλας η ομάδα των Βορείων Προαστίων ήταν από τις πιο fun to watch ομάδες. Και παρότι πέρσι μεσούσης της σεζόν έχασε τους δύο κορυφαίους της παίκτες (Ανδρέας Τεττέη, Παύλος Παντελίδης), εντούτοις μπόρεσε να διατηρήσει την ίδια προσέγγιση στο γήπεδο.
Αν εξαιρέσει κανείς τις 6 ομάδες που διαθέτουν πολύ μεγαλύτερο πορτοφόλι από αυτήν (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Άρης, ΟΦΗ), η Κηφισιά είναι εύκολα η… best of the rest.
Η ομάδα που παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο, αυτή που αντιστέκεται και βάζει δύσκολα με μεγάλη συνέπεια σε όλους τους μεγάλους.
Δύσκολα σε όλους…
Μπορεί το σκορ να έγραψε 2-3 στην ουδέτερη και κρύα Λεωφόρο Αλεξάνδρας, όμως αυτό δεν αποτυπώνει όσα έγιναν στο χορτάρι.
Οι τελικές ήταν 16-14, τα Xgoals ήταν 1.57 – 1.00, τα κόρνερ 10-6, οι επαφές στην αντίπαλη περιοχή ήταν 23 έναντι 15.
Η Κηφισιά ήταν η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο, αυτή με τις καλύτερες ιδέες. Το ότι ηττήθηκε εντέλει είναι κάτι πολυπαραγοντικό, αυτό πολλές φορές αφορά την ατομική ποιότητα, που κανένα προπονητικό πλάνο δεν μπορεί να προβλέψει / νικήσει.
Τα δάκρυα του Λέτο ίσως να είναι και δάκρυα αγανάκτησης. Η ομάδα του ηττήθηκε πρόσφατα με 1-2 από τον Άρη από γκολ στο 90ό λεπτό.
Κρατούσε το 1-1 στο ΟΑΚΑ απέναντι στον Παναθηναϊκό μέχρι το 81ο λεπτό και λύγισε από ένα πέναλτι που σήκωσε πολλή συζήτηση.
Γυροφέρνει τα μεγάλα αποτελέσματα, αλλά στο τέλος κάτι στραβώνει.
Για να είμαστε πάντως δίκαιοι, με γκολ στις καθυστερήσεις ήρθε το 1-1 απέναντι στην ΑΕΚ, σε ένα ματς που η Κηφισιά και πάλι ήταν πολύ καλύτερη (1.26 – 0.48 τα Xgoals) απέναντι στην νυν πρωταθλήτρια, μία ομάδα επιπέδου Champions League!
Κι αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο, είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι της δουλειάς του Σεμπάστιαν Λέτο.
Στόχος το κάτι παραπάνω
Χωρίς τα φανταχτερά ονόματα, η Κηφισιά παίζει με θάρρος, κυκλοφορεί την μπάλα σωστά, βγαίνει εντυπωσιακά από την πίεση, αμύνεται ψηλά, είναι μία σύγχρονη ομάδα, που παρότι δεν έχει δική της έδρα, ούτε ισχυρή οπαδική βάση, ιστορία ή βαριά φανέλα, κοιτάζει στα μάτια κάθε αντίπαλο.
Μία ομάδα που αναδεικνύει συνεχώς νέους πρωταγωνιστές και η οποία φέτος έχει βάλει ως στόχο κάτι περισσότερο από την εύκολη σωτηρία και την αποφυγή των πλέι-οφ.
Αν κοιτάξει κανείς την εξέλιξη της αναμέτρησης με τον Ολυμπιακό, η Κηφισιά δικαιούται να τα βάζει με την τύχη της.
Ωστόσο, αν δει κάποιος την μεγάλη εικόνα, τα μάτια του Σεμπάστιαν Λέτο δεν θα έπρεπε να είναι βουρκωμένα, αλλά γεμάτα περηφάνια για την ομάδα που παρουσιάζει (και) φέτος…