Φανταστείτε τα φώτα στο ΟΑΚΑ να σβήνουν, όλα εκτός από ένα. Ο σκηνοθέτης του Παναθηναϊκός – ΑΕΚ 2-0 στον Σαντίνο Αντίνο θα έκανε focus, γκρο πλαν, έτσι δεν είναι το λογικό μετά από τέτοια αψεγάδιαστη εμφάνιση; Με διαφορά την καλύτερη του με τη φανέλα των Πρασίνων. Κλέψιμο-ασίστ, γκολ, δοκάρι, κοψίματα-ραψίματα, τρεξίματα πάνω-κάτω, άσβηστη ενέργεια. Σε ένα βράδυ, ο 21χρονος Αργεντινός δικαιολόγησε όλα τα καλά που γραφόντουσαν για πάρτη του πριν έρθει στα μέρη μας, πιστοποίησε πως είναι καμωμένος από το υλικό εκείνων που έχουν όλα τα φόντα να φτάσουν ψηλά, πολύ ψηλά.
Καλός, χρυσός ο Αντίνο, περιμένουμε να δούμε κι άλλα τέτοια από μεριάς του, μα αν έπρεπε να διαλέξουμε MVP των Πρασίνων, γενικώς και ειδικώς, θα πηγαίναμε πιο πίσω χωροταξικά στο γήπεδο, θα πηγαίναμε στην άμυνα. Στο κέντρο αυτής, συγκεκριμένα. Χωρίς καν να χρειάζεται να ανάψουμε κάποιου είδους προβολέα για να καταδείξουμε την πιο μεγάλη αλήθεια. Δεν το έχει ανάγκη αυτό ο Στέφαν Ντε Φράι. Λάμπει αυτόφωτος, μεταδίδει σε όλη την ομάδα το φως το αληθινό!
Intime – Vichos Nikos
Ματς το ματς, πιστοποιείται πως αυτή είναι η καλύτερη μεταγραφή που έκανε ο Παναθηναϊκός το περασμένο καλοκαίρι. Πήρε έναν παίκτη με καντάρια εμπειρίας στο τοπ επίπεδο και δίψα μικρού παιδιού στο να συνεχίζει να δείχνει πράγματα, στο να κάνει την ομάδα του καλύτερη. Όποιος τυχόν προσέγγισε με σκεπτικισμό την προσθήκη του Ολλανδού λόγω της ηλικίας του (34 ετών) μέτρησε εντελώς λάθος τον επαγγελματισμό του, την ανθεκτικότητά και τη σοβαρότητά του.
Κόντρα στην Ένωση το βράδυ της Κυριακής (1/11), ο Ολλανδός, σε αγαστή συνεργασία με το alter ego του στα μετόπισθεν, τον συμπατριώτη του Ρικ Φαν Ντρόνγκελεν, εξαφάνισαν ένα από τα κορυφαία επιθετικά δίδυμα στην Ελλάδα (Γιόβιτς – Βάργκα). Σεμινιαρικού επιπέδου η εμφάνισή τους, σαν ένα σώμα, μια ψυχή. Έκοψαν τα πάντα, είδαν τα πάντα ακόμα και πριν αυτά συμβούν. Όταν έχεις τέτοιους παίκτες στα στόπερ, τότε δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι.
Μα, ξαναλέμε ακόμα πιο δυνατά αυτή τη φορά, πάνω και πρώτα από όλα είναι «Ντε Φράι». Λένε πολλοί πως το ποδόσφαιρο του σήμερα, έτσι όπως έχει εξελιχθεί ως σπορ και με δεδομένο ότι ευνοεί περισσότερο τον ατομικισμό ως έννοια και ως τρόπο έκφρασης, δεν περισσεύει χώρος για leaders, τουλάχιστον με τον τρόπο που τους ξέραμε άλλοτε. Και ότι μέριμνα ενός προπονητή θα πρέπει να είναι να βρει τρόπο να καλύψει αυτό το κενό, δίνοντας αυξημένες αρμοδιότητες και ευθύνες σε κάποιους.
Intime – Vichos Nikos
Ο Ντε Φράι όμως έρχεται από την εποχή που δεν χρειαζόταν κανείς κόουτς να πονοκεφαλιάζει για το πώς θα καλύψει το κενό ηγεσίας. Αναλαμβάνει το ρόλο από μόνος του, από φυσικού του. Με το παράδειγμα, με τη σκέψη, με τη λήψη πρωτοβουλιών. Είναι μαεστρικός ο τρόπος που καθοδηγεί όλη την άμυνα και πώς αυτή η ασφάλεια, η αυτοπεποίθηση μεταδίδεται, ασύγκριτο κύμα θετικής ενέργειας, σε όλη την ομάδα. Δεν ξεχωρίζει παιχνίδια. Δεν ‘πα να είναι ντέρμπι όπως αυτό με την ΑΕΚ, δεν ‘πα να είναι ένα ματς με θεωρητικά μπόσικο αντίπαλο. Αυτός θα παίξει το ίδιο. Στο 100%. Γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, δεν ξέρει διαφορετικά. Σέβεται τον εαυτό του, τους συμπαίκτες του, την ομάδα που τον πληρώνει.
Μόνο (ποδοσφαιρική) ευτυχία είναι να βλέπουμε τέτοιους παίκτες στην Ελλάδα. Μόνο ευτυχία είναι για τον Παναθηναϊκό που τον έχει δικό του, που είδε την ευκαιρία το καλοκαίρι όταν ο Ντε Φράι έμεινε ελεύθερος, μετά από 8 χρόνια, από την Ίντερ και δεν την άφησε να πάει χαμένη. Μπορεί τελικά να αποδειχθεί πως αυτός θα είναι και ο κυριότερος λόγος που «τον Μάη θα ‘ναι ωραία»…