Το σύγχρονο ποδόσφαιρο χαρακτηρίζεται από την αλλόγιστη σπατάλη εκατομμυρίων σε παίκτες και υπεραξίες. Οι ρυθμοί και οι αγωνιστικές υποχρεώσεις αναγκάζουν τις ομάδες να επενδύσουν ακόμη περισσότερο στο έμψυχο δυναμικό, με στόχο να βγάλουν πίσω ακόμη περισσότερα, όσο πιο άμεσα γίνεται, ποντάροντας πολλά στο δυνατό τους πορτοφόλι. Απέναντι τους όλοι οι σύλλογοι οι οποίοι έχουν υιοθετήσει το μοντέλο του “moneyball”, ποντάροντας λιγότερα σε παίκτες που έχουν υποτιμηθεί και περιμένοντας τους αριθμούς να κάνουν την δουλειά τους στο γήπεδο.
Οι εποχές των θαυμάτων και της Λέστερ έχουν παρέλθει και οι δυνατοί γίνονται ακόμη πιο ανίκητοι, με τις ευκαιρίες για τις ομάδες β’ διαλογής να λιγοστεύουν.
Πώς όμως η Μπράιτον καταφέρνει να συνεχίζει την ανοδική της πορεία σε Αγγλία και Ευρώπη, δίχως να διαθέτει τα δισεκατομμύρια των μεγάλων; Πώς αποτελεί μια υπερδύναμη αγωνιστικά, όταν βασίζεται σε νέα πρόσωπα ή παίκτες από το μεσαίο ράφι, που συνεχώς αποχωρούν για άλλες “παραλίες”;
Η απάντηση κρύβεται στο πρόσωπο του Τόνι Μπλουμ, του ιδιοκτήτη των “γλάρων“, ο οποίος εμπιστεύτηκε τον αλγόριθμο και τους υπερεπεξεργαστές του moneyball, σε ακόμη πιο εξελιγμένες μορφές και ρίσκα.
Ένα σύστημα “plug and play” το οποίο γεννά συνεχώς λύσεις και βγάζει εκατομμύρια για το κλαμπ, την ώρα που η αγωνιστική εικόνα και η βαθμολογική θέση έχουν μόνο ανοδικές τάσεις.
Η Μπράιτον αποτελεί ένα οικονομικό θαύμα για το Νησί, το οποίο συνδυάζει κέρδη και βελτίωση του ποδοσφαίρου, ενώ, ταυτόχρονα, γεμίζει με νέα ταλέντα το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και κυνηγάει στόχους. (Ελπίζουμε μέσα σε αυτά τα ταλέντα να είναι και οι Τζίμας – Κωστούλας) Φέτος μάλιστα, η ομάδα του (33χρονου προπονητή) Χιούρτζελερ βρίσκεται στην 3η θέση της βαθμολογίας, παραμένει αήττητη στην έδρα της και έχει την καλύτερη επίθεση, με τεράστιο gd στις επικρατήσεις της. Η ομάδα δεν εξαρτάται από ονόματα και πρόσωπα. Μόλις αποχωρεί ένας κορυφαίος και, φαινομενικά, αναντικατάστατος παίκτης ή προπονητές όπως ο Πότερ ή ο Ντε Τζέρμπι ο αλγόριθμος έχει ήδη βρει τον αντικαταστάτη που ταιριάζει ακριβώς στην ίδια φιλοσοφία. Και όλο αυτό… δουλεύει όλο και καλύτερα.
Αν, δε, θεωρήσει κανείς πως το όλο σύστημα ταιριάζει μόνο βάσει των αντιπάλων στο Νησί, τότε ίσως πρέπει να το ξανασκεφτεί, καθώς η Μπράιτον τα πηγαίνει αρκετά καλά και στην Ευρώπη, βρισκόμενη στην 5η θέση της βαθμολογίας του Conference League και μοιάζει φαβορί για την απευθείας πρόκριση της στους “16”.
Πώς ξεκίνησε;
Το μακρινό 2009 ο Τόνι Μπλουμ ανέλαβε την Μπράιτον στην League One, δίχως δικό της γήπεδο και με πολύ λίγες προοπτικές. Αφού ξεκίνησε η δημιουργία του υπερσύγχρονου Amex, τα πρώτα θεμέλια της οικονομικής σταθερότητας είχαν μπει και ο δρόμος άνοιξε διάπλατα.
Παίρνοντας παράδειγμα το Moneyball, το οποίο από τις αρχές του 2000 έκανε την επέλλαση του και στην Ευρώπη, ο Μπλουμ έβαλε σε εφαρμογή τον δικό του αλγόριθμο, το Starlizard, υπό το οποίο η ομάδα κινήθηκε μεθοδικά, ως την άνοδο της στην Premier League, to 2017. Έκτοτε η Μπράιτον έπαψε να προσπαθεί να κρατηθεί ζωντανή και να αποταμιεύει και θέλησε μια θέση στο τραπέζι με τα “μεγάλα παιδιά”, αλλάζοντας το μοτίβο της και μπαίνοντας πιο επιθετικά. Η αναζήτηση πλέον πέρασε από τα αζήτητα της Ευρώπης στα… υποτιμημένα της Λατινικής Αμερικής. Παίκτες όπως ο Καισέδο ή ο ΜακΚάλιστερ αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα περιπτώσεων που αποκτήθηκαν με “ψίχουλα” και πωλήθηκαν με χρυσάφι…
Πώς μπορεί να καταλήξει;
Βραχυπρόθεσμα η Μπράιτον στοχεύει στην έξοδο της ομάδας στο Champions League. Με μεθοδικότητα και υπομονή, ένα μικρό κλαμπ δίχως μέλλον τείνει να γίνει μια μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Έπειτα, στο πιο μακρινό μέλλον, ο στόχος είναι μόνο η κορυφή, με ακόμη πιο επιθετικό αλγόριθμο και με μεγαλύτερο πορτοφόλι, στα πρότυπα των “Red Sox” του Μπέισμπολ, που συνδύασαν πλούτο και moneyball, για να φτάσουν στην κορυφή του μπέισμπολ.
Εμείς πάντως τους έχουμε ήδη στην συνείδηση μας ως μια βιώσιμη ιδιοφυΐα…