Το είχαν καημό τόσα χρόνια στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ. Και ήταν και ένα προσωπικό στοίχημα, ένας εσωτερικός στόχος: να βγάλουν κάποια στιγμή από τα τμήματα υποδομής έναν τερματοφύλακα που θα πάρει γάντια βασικού στο Δικέφαλο.
Αν το καλοσκεφτεί κάποιος, αυτές οι θαυματουργές ακαδημίες έχουν βγάλει τα πάντα. Από generational talents όπως ο Κωνσταντέλιας, μέχρι wonderkids όπως ο Τζόλης.
Από αμυντικούς ογκόλιθους όπως ο Κουλιεράκης, μέχρι επιθετικούς της επόμενης ημέρας όπως ο Τζίμας.
Σε όλο αυτό το διάστημα της τελευταίας δεκαετίας, οι ακαδημίες του ΠΑΟΚ έχουν βγάλει τριψήφιο (!) αριθμό παικτών σε όλες τις θέσεις που έκαναν επαγγελματική καριέρα, μα όχι κάποιον που να στάθηκε στην πρώτη ομάδα, κάτω από τα δοκάρια του.
Κι αυτό έμοιαζε με… στατιστική ανωμαλία, κάτι που δεν έχει μεγάλη λογική.
Από έσχατος, πρώτος!
Το ποδόσφαιρο έδωσε κι εδώ από μόνο του τις απαντήσεις. Ο Δημήτρης Μοναστηρλής ξεκίνησε τη σεζόν ως τέταρτος στην ιεραρχία πίσω από Παβλένκα, Τσιφτσή και Γκουγκεσασβίλι, ωστόσο τα έφερε έτσι η μπάλα που μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα είναι πια πρώτος στην ιεραρχία.
Κι όχι στον ΠΑΟΚ Β’, αλλά στον ΠΑΟΚ… Α’.
Κι όχι μόνο αυτό. Στο πρώτο του μεγάλο εκτός έδρας ντέρμπι, ήταν ψύχραιμος, σταθερός, είχε καίριες επεμβάσεις και δύο σημαντικές αποκρούσεις που εντέλει βοήθησαν τον Δικέφαλο να σταθεί όρθιος σε ένα παιχνίδι με εξαιρετικά μεγάλο βαθμό δυσκολίας.
Ο Μοναστηρλής έπεσε άμεσα στα βαθιά, όπως περίπου έγινε πέρσι και με την περίπτωση του Τσιφτσή και κολύμπησε.
Είχε καθοριστικές επεμβάσεις στις εντός έδρας νίκες με Ηρακλή και Αστέρα Τρίπολης, ήταν σταθερός στο ντέρμπι Κυπέλλου με την ΑΕΚ και κέρδισε με το σπαθί του μία θέση βασικού και στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.
Και η αλήθεια είναι πως το παιχνίδι εξελίχθηκε… αβανταδόρικα για τον 22χρονο τερματοφύλακα…
Στάθηκε στο ύψος του
Δεν δέχθηκε την τεράστια πίεση με γεμίσματα / σέντρες, ο ΠΑΟΚ αμύνθηκε σε χαμηλό μπλοκ, έκλεισε τους χώρους και τον προστάτευσε αρκετά.
Δεν φέρει κάποια ευθύνη στο γκολ, ενώ στην επανάληψη πιστώνεται δύο πολύ καλές επεμβάσεις σε παρόμοιες φάσεις. Δύο διαγώνια σουτ από τον Μάριους και τον Γκονζάλες.
Δεν ήταν οι ακραία δύσκολες επεμβάσεις, αλλά απαιτούσαν αντανακλαστικά, καλή τοποθέτηση, σωστά ρεφλέξ και καλή τεχνική.
Η θέση του τερματοφύλακα είναι πολύπλοκη απαιτεί πολλές ώρες πτήσης, η ωρίμανση έρχεται πολύ αργότερα από τις υπόλοιπες θέσεις στο γήπεδο.
Η πρώτη ύλη του Δημήτρη Μοναστηρλή είναι καλή, έχει “ψηθεί” εδώ και χρόνια στις ακαδημίες του Δικέφαλου, αλλά και στον ΠΑΟΚ Β’, μπήκε μέσα χωρίς άγχος και στάθηκε σαν να έπαιζε με τους… μικρούς, μέσα σε συνθήκες μεγάλης πίεσης.
Είναι ένα από τα μεγάλα κέρδη του Αλέσιο Λίσι, ο οποίος μέχρι νεοτέρας δείχνει ότι με αυτόν θα πορευτεί στο τέρμα, μία εσωτερική μεταγραφή που ελάχιστοι περίμεναν στο ξεκίνημα της σεζόν…