Κι ενώ η μεταγραφολογία άρχισε ήδη στον Παναθηναϊκό από τη θέση του δεξιού εξτρέμ με δεδομένο πως το μέλλον του Φακούντο Πελίστρι δείχνει να βρίσκεται μακριά από την Αθήνα (η απόφαση είναι να πουληθεί τον Ιανουάριο), κι ενώ η δράση πατάει pause λόγω Εθνικών ομάδων, είναι μία ευκαιρία να αποδοθούν ξανά τα εύσημα στον Στέφανο Κοτσόλη. Για τις κινήσεις που έκανε το καλοκαίρι, για το πόσο ουσιαστικά και ποιοτικά ενίσχυσε την ομάδα δίνοντάς της αυτό που της έλειπε: Παίκτες για πρωταθλητισμό. Με μία και μόνο εξαίρεση ως προς την ανταποδοτικότητα στο τερέν: Τον Βίκτορ Κρίστιανσεν.
Πρώτα όμως, τα θετικά. Μιλάμε άλλωστε για ένα φοβερό ποσοστό επιτυχίας στις μεταγραφές, κάτι που μόνο απλό ή δεδομένο δεν είναι:
Ο Ινιάκι Πένια αποδεικνύεται ο γκολκίπερ που έψαχνε ο Παναθηναϊκός από την εποχή του Οδυσσέα Βλαχοδήμου, έχει διαλύσει εμφατικά τις αμφιβολίες των πρώτων του ημερών.
Ο Στέφαν Ντε Φράι έγινε ο απόλυτος ηγέτης της ομάδας, μαζί με τον έτερο νιόφερτο συμπατριώτη του, Ρικ Φαν Ντρόνγκελεν έχουν σχηματίσει ένα ονειρεμένο δίδυμο στα στόπερ.
Ο Κινγκς Κάνγκουα μοιάζει να βρίσκεται παντού στο χώρο του κέντρου, αστείρευτη πηγή ενέργειας και καταλύτης στο να κάνει καλύτερους τους γύρω του. Λαχείο.
Ο Ιμράν Λουζά «στάζει» ποιότητα σε κάθε του κίνηση, βλέπει και κατανοεί εις βάθος το άθλημα.
Ο Ετιέν Καμαρά έχει φάει «κράξιμο» κατά καιρούς, όχι εντελώς άδικα, αλλά μαθαίνει γρήγορα, διορθώνει τα λάθη του και κατά την ατάκα του Τζέικομπ Νίστρουπ είναι “rising star”.
Ο Αζεντίν Ουναΐ ήταν άτυχος με τον τραυματισμό του, κρίμα μεγάλο, αφού μιλάμε για τοπ κλάση και το έδειξε περίτρανα όσο πρόλαβε να παίξει.
Ο Λιβάι Γκαρσία μπορεί περισσότερα, το ξέρουμε, αλλά δεν είναι δα πως έχει κάνει λίγα ως τώρα, κάθε άλλο.
Ο Έλμιν Ράστοντερ για 4ος επιθετικός, μια χαρά είναι.
Ο Τριαντάφυλλος Τσάπρας ναι μεν δεν έχει ακόμα προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της μεγάλης ομάδας, αλλά είναι κατανοητό να συμβαίνει και σίγουρα δεν τον βοηθάει να παίζει δεξί εξτρέμ, όπως συνέβη στο πρόσφατο ματς με τον Ηρακλή.
O Ανάς Σαλάχ-Εντίν είναι ένα μοντέρνο αριστερό μπακ, που κάνει ένα σωρό πράγματα σωστά, σε άμυνα και επίθεση.
Intime – Maropoulos Alexandros
Και κάπως έτσι, μέσω του Μαροκινού δηλαδή, φτάνουμε και στον μόνο της παρέας των «νέων» που πέρασε και δεν ακούμπησε. Στον Βίκτορ Κρίστιανσεν όπως εξ αρχής σας είπαμε. Πήρε ρίσκο ο Παναθηναϊκός παίρνοντας δανεικό τον Δανό αμυντικό από τη Λέστερ. Όχι επειδή δεν είναι κάλος παίκτης. Αλλά επειδή ήρθε τραυματίας. Και όπως η συνέχεια έδειξε, δεν ήταν πρόβλημα της στιγμής. Φτάσαμε στα μέσα Νοεμβρίου και ακόμα δεν τον έχουμε δει στο γήπεδο με την πράσινη φανέλα. Κατά πάσα πιθανότητα ούτε θα τον δούμε κιόλας. Μονίμως εκτός αποστολής με εξαίρεση το ματς με την Μπόρατς, στο οποίο και έμεινε στον πάγκο. Αποδείχθηκε φωτοβολίδα ακόμα κι αυτό.
Το ότι οι Πράσινοι αντέδρασαν έγκαιρα, μέσω του Σαλάχ-Εντίν, αποφεύγοντας να βγάλουν όλο αυτό το πρώτο μισό της σεζόν μόνο με τον Γιώργο Κυριακόπουλο στο αριστερό άκρο της άμυνας, σίγουρα πιστώνεται ως θετικό. Θα μπορούσε να μην είχε χρειαστεί να περάσουν όλο αυτό το άγχος αν δεν είχαν ρισκάρει με έναν ανέτοιμο παίκτη; Ναι, προφανώς.
Όμως αυτά συμβαίνουν. Δικαιολογούνται. Τον παίκτη τον ήθελε πολύ ο Νίστρουπ, ο Κοτσόλης δεν του χάλασε το χατίρι. Αν τα πράγματα είχαν εξελιχθεί σύμφωνα με το καλό σενάριο του καλοκαιριού (που ο παίκτης θα ήταν έτοιμος σε 1-2 μήνες), αυτή τη στιγμή ίσως και να μιλούσαμε για ακόμα ένα «κόλπο γκρόσο» από μεριάς Παναθηναϊκού. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον, μόνο τις πιθανότητές σου μπορείς να ενισχύσεις, να κάνεις πιο ισχυρό το πλαίσιο που θα κινηθείς.
Αυτή η προσθήκη έκανε… τζιζ από την πρώτη στιγμή. Δεν βγήκε, δεν πειράζει αφού διορθώθηκε εγκαίρως και πρόκειται για παίκτη δανεικό με οψιόν αγοράς 4 εκατ. ευρώ που ισχύει μόνο αν πιάσει συγκεκριμένο αριθμό συμμετοχών (πρέπει να καταγράψει τουλάχιστον 45 λεπτά στο 50% των επίσημων αναμετρήσεων). Κι ύστερα, καθώς ξέρουμε, είναι στατιστικά απίθανο να σου βγουν όλες οι μεταγραφές. Θα πρέπει να συμβούν απίθανα πράγματα στη συνέχεια για να αλλάξει το πόρισμα για τη σχέση Κρίστιανσεν – Παναθηναϊκού και να μην καταλήξει σε άδοξο διαζύγιο, ίσως και πρόωρο (η αρχική συμφωνία είναι για 1 χρόνο). Ακόμη κι έτσι, το damage control έγινε. Κι αυτό έχει σημασία.