Η απορία του Ναντίρ Ιφί, όπως εκφράστηκε στα social media μετά το τέλος του επικού αγώνα της Παρί με τη Φενερμπαχτσέ, ήταν εύλογη: «Ευχαριστώ προπονητή, δεν ξέρω πώς κατάφερες να με εμπιστευτείς ξανά!», έγραψε στο «X» ο Γάλλος γκαρντ, κοτσάροντας και το βίντεο του εντυπωσιακού buzzer beater με το οποίο έδωσε τη νίκη στην ομάδα του.
Φυσικά, ο ηγέτης της γαλλικής ομάδας αναφερόταν στην κάκιστη εμφάνιση του, καθότι είχε 4/18 εντός πεδιάς (3/11 δίποντα, 1/7 τρίποντα) και 4 λάθη σε 26 λεπτά συμμετοχής.
Ο Ολυμπιακός είναι στην αγορά για την αναζήτηση του παίκτη που θα αντικαταστήσει στο φετινό ρόστερ τον Γιαν Μοντέρο και το όνομα του Ιφί είναι ένα από αυτά που έχουν συνδεθεί με τους «ερυθρόλευκους», σε επίπεδο φημολογίας.
Θεωρητικά, θα επρόκειτο για προσθήκη από το πάνω ράφι – μιλάμε για τον πρώτο σκόρερ της φετινής Euroleague. Έχει κατά μέσο όρο 20,8 πόντους, 3,6 ασίστ και 2,4 ριμπάουντ ανά αγώνα, ενώ προσθέτει 1 κλέψιμο και συγκεντρώνει 18,5 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης (PIR), όντας δέκατος στη σχετική λίστα.
Είναι ταχύτατος, άπαιχτος στο transition και μοιάζει «κουρδισμένος» καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα. Έχει μεγάλο επιθετικό ρεπερτόριο, εξαιρετικό handling και απαιτεί να πάει πάνω του ο καλύτερος αμυντικός της αντίπαλης ομάδας. Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν ταιριάζει στο μπάσκετ που πρεσβεύει ο Γιώργος Μπαρτζώκας.
Το προαναφερόμενο tweet είναι χαρακτηριστικό της περίπτωσης του: παρότι ήταν άστοχος, ο Ιφί συνέχισε να σουτάρει απέναντι στους Τούρκους, να παίρνει τραβηγμένες επιλογές και να αποτυγχάνει ξανά και ξανά. Έχει το στιλ παιχνιδιού που εξυμνεί την ατομική πρωτοβουλία και συχνά-πυκνά περιφρονεί συστήματα και τακτικές. Μπορεί να «γράφει» σχεδόν 21 πόντους φέτος στη διοργάνωση, αλλά τα ποσοστά του είναι φτωχά: 43,2% στο δίποντο (35/81) και 34% στο τρίποντο (16/47), ενώ υποπίπτει και σε 3,5 λάθη ανά παιχνίδι. Όσες δηλαδή είναι και οι ασίστ του.
Μοιάζει τουλάχιστον αρκετά δύσκολο ένας τέτοιου είδους παίκτης να μπει σε καλούπι και να μετριάσει το «εγώ» του, που προφανώς στον Ολυμπιακό δεν θα υπάρχει η ανάγκη να είναι τόσο διογκωμένο όσο στην Παρί. Σε μια ομάδα με Βεζένκοφ, Φουρνιέ, Ντόρσεϊ χωράει άλλος ένας παίκτης που δεν είναι κλασικός δημιουργός και έχει τόσο ανεπτυγμένο το ένστικτο του σκόρερ;
Ο αντίλογος είναι ότι εάν ο Γιώργος Μπαρτζώκας εισηγηθεί την απόκτηση του, προφανώς θα έχει κάτι στο μυαλό του ώστε να γίνει ωφέλιμος και όχι επιζήμιος για την ομάδα. Και πιθανότατα και ο ίδιος ο παίκτης θα συμβιβαζόταν με έναν διαφορετικού τύπου ρόλο ώστε να παίξει σε μια πολύ μεγαλύτερη ομάδα και να σμίξει ξανά με τον πρώην συμπαίκτη του Τάισον Γουόρντ.
Όμως ο συμβιβασμοί στα λόγια και τα χαρτιά πολλές φορές αποδεικνύονται κενό γράμμα στην κανονική ζωή, δηλαδή στην πραγματικότητα.
Όπως λένε και οι αγγλοσάξονες, «a leopard can’t change its spots». Μπορεί να πάει ένας τόσο παρεμβατικός στο παιχνίδι της ομάδας του παίκτης κόντρα στη φύση του, τιθασεύοντας τα ένστικτα του;
Ίσως και να μπορεί. Αλλά μιλώντας με πιθανότητες, ίσως να μην άξιζε τη δεδομένη χρονική στιγμή να πάρει ο Ολυμπιακός τέτοιου είδους ρίσκο.