Περνάς από φαράγγι και ποτάμι: Η κρυφή παραλία των μοναχικών έχει νερά βγαλμένα από όνειρο που δεν θα δουν ποτέ οι πολλοί
Βρείτε μας στο

Κάποια στιγμή, αυτή η μανία να ανακαλύπτουμε νέες παραλίες στην ηπειρωτική χώρα για να πούμε ψέματα στους εαυτούς μας πως δεν πειράζει που δε μας παίρνει για διακοπές σε νησί, κουράζει. Εκτός κι αν αυτή η παραλία είναι ο Άγιος Δημήτριος στη νότια Εύβοια.

Το μεγαλύτερο «νησί» της χώρας, εκτός από διαρκής στόχος των ακραίων καιρικών φαινομένων, είναι κι ένα μέρος με αφθονία. Αφθονία σε ανάγκες που καλύπτει για τον χειμερινό ταξιδιώτη, αφθονία σε ανάγκες που καλύπτει για τον θερινό ταξιδιώτη.

3 μήνες σερί διακοπές να πας εκεί, δε θα είναι αρκετοί για να δεις όλα της τα μέρη. Αμέτρητες παραλίες, απόμακρες, απομονωμένες, πιο mainstream, βραχώδεις, με βότσαλο, με άμμο, με χαλικάκι, έχει τα πάντα.

Η παραλία του Αγίου Δημητρίου ή Σχοιναυλιάς έχει εξέχουσα θέση γιατί είναι από αυτές που πραγματικά νομίζεις ότι βρίσκεσαι κάπου βαθιά στο Αιγαίο, προς Δωδεκάνησα ή βορειοανατολικό Αιγαίο. Δεν θυμίζει δηλαδή Κυκλάδες, Σποράδες ή Αργοσαρωνικό. Είναι από τις περιπτώσεις που το μοναδικό έχει πολύ μεγάλο βάθος. Όσο και τα νερά της.

Για να προσεγγίσεις την παραλία, θα περάσεις από ένα φαράγγι και έναν μικρό ποταμό. Προετοιμάζεσαι δηλαδή για όλη την fairytale experience, όλη τη βουκολικότητα πριν καταλήξεις στο περίκλειστο άνοιγμα προς την ομορφιά του Αίγαιου. Το καλοκαίρι βέβαια, λόγω θερμοκρασίας, το μικρό ποτάμι έχει ελάχιστο νερό, οπότε γίνεται απλά ένας χωματόδρομος. Δυστυχώς, τον καταπατούν τα αυτοκίνητα.

Και πώς αλλιώς να πας εκεί, θα ρωτήσεις και μάλλον δίκιο θα ‘χεις…Ίσως θα έπρεπε να το σκεφτούμε πριν γράψουμε γι΄αυτή την παραλία. Αλλά είναι τέτοια η επιθυμία να μοιραστεί κανείς το μοναδικά όμορφο, που πρώτα το κάνει και μετά σκέφτεται τις επιπτώσεις.

Τα νερά ξεκινούν από ένα μπλε που μπλέκεται με το πράσινο και το σκούρο των φυκιών, αλλά μετά από λίγα μέτρα, γίνεται σκούρο μπλε. Τρομακτικό και συνάμα πανέμορφο. Τα νερά βαθαίνουν γρήγορα και αρκετά.

Η παραλία έχει και λευκή αμμουδιά και ψιλό λευκό βότσαλο, αλλά έχει και γύρω της βράχια που λειτουργούν σαν φυσικές ομπρέλες για να προσφέρουν σκιά από τη μία μεριά, καθώς στην άλλη σκάει πάντοτε ο ήλιος.

Γενικώς, απαιτείται διάθεση για να έρθεις εδώ, γιατί η πρόσβαση έχει έναν βαθμό δυσκολίας. Γι΄αυτό κιόλας όσοι πάνε εκεί, έχουν πάει φουλ εξοπλισμένοι για να περάσουν ακόμα και το βράδυ και να κάνουν ακόμα ένα μπάνιο το επόμενο πρωί και μετά να φύγουν.

Επομένως, δε θα βρεις κοντά ταβέρνες ή snack bars. Να φροντίσεις να έχεις όλα όσα θα χρειαστείς και παραπάνω απ΄αυτά για να περάσεις δίχως σκοτούρες τις ώρες σου σε αυτή την ιδιαίτερη παραλία.