Δεν πάει πολύς καιρός που συνδέθηκε με τον απόλυτο τρόμο. Ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή πόλη που χτυπήθηκε δίχως έλεος από τον κορονοϊό. Οι εικόνες που μεταδίδονταν, με δεκάδες φέρετρα να μεταφέρονται από στρατιωτικά οχήματα αλλού, επειδή οι τοπικές αρχές δεν μπορούσαν να διαχειριστούν τις ταφές, μας έκαναν όλους να παγώσουμε. Το Μπέργκαμο έγινε τότε το παγκόσμιο σύμβολο της πρώτης, σφοδρής φάσης της πανδημίας βιώνοντας ανθρωπιστική κρίση λόγω της ραγδαίας εξάπλωσης του ιού.
Έχουν περάσει 6 χρόνια από τότε και ευτυχώς παρότι κανείς δεν ξέχασε (ακόμα διοργανώνονται εκδηλώσεις στη μνήμη των θυμάτων) η πόλη της βόρειας Ιταλίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας, έχει γυρίσει για τα καλά σελίδα. Κανείς πλέον δεν την συνδυάζει με κάτι το άσχημο. Ίσα ίσα, αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο «έξυπνους» ταξιδιωτικούς προορισμούς της γειτονικής μας χώρας.
Αποκαλείται και «μικρό Μιλάνο» για την κομψότητα και τη φινέτσα που εκπέμπει αλλά και επειδή απέχουν μόλις 50 χιλιόμετρα μεταξύ τους (κοντά στα 50 λεπτά με το τρένο). Μόνο που σε αντίθεση με την πολύβουη μητρόπολη και πρωτεύουσα της Λομβαρδιας, το Μπέργκαμο είναι πολύ πιο ανθρώπινο και χαλαρό. Ιδανικό για όσους επιζητούν το slow travel από τις αποδράσεις τους στο εξωτερικό.
Υπάρχει μια γραφικότητα, μια αίσθηση ρομάντζου στον αέρα. Σε κάνει να θες να περπατήσεις, να αφήσεις το χρόνο να περάσει για να παρατηρήσεις πρόσωπα και πράγματα, για να βιώσεις την εμπειρία, να μην αφήσεις απλά να «τρέξει». Αν σε φέρει η τύχη ποτέ εκεί, το πρώτο πράγμα που καλό είναι να κάνεις ως επισκέπτης είναι να πας στη μεσαιωνική πόλη Citta Alta, που είναι ψηλά πάνω στο λόφο και οριοθετείται από καλοδιατηρημένα ενετικά τείχη. Έρχεται σε ευθεία, αλλά με κάποιο τρόπο αρμονική, αντίθεση με το σύγχρονο κομμάτι της πόλης, την Citta Bassa με τις πλατείες και τα μαγαζιά.
Τι δεν πρέπει να χάσεις στην παλιά πόλη; Σίγουρα την πανέμορφη Piazza Vecchia, την κουκλίστικη κεντρική πλατεία που είναι γεμάτη ιστορικά κτίρια. Εννοείται πως θα ανεβείς στον πύργο Campanone με την πανοραμική θέα 360 μοιρών. Η Basilica di Santa Maria Maggiore εντυπωσιάζει ως εκκλησία το ίδιο και το παρεκκλήσι Capella Colleoni, ενώ γενικώς αξίζει η βόλτα κατά μήκος των τειχών, έχει ψυχοθεραπευτική αξία. όπως και τα πέρα-δώθε με το τελεφερίκ.
Και σαν το στομάχι αρχίσει να γουργουρίζει, κανένα πρόβλημα, είσαι στο κατάλληλο μέρος, οι τύποι κάνουν γαστριμαργικούς «παπάδες»! Αν θες να φας κάτι παραδοσιακό τότε συστήνονται τα Casoncelli alla Bergamasca (γεμιστά ζυμαρικά με βούτυρο και φασκόμηλο), ενώ για επιδόρπιο δοκίμασε οπωσδήποτε το trademark γλυκό του Μπέργκαμο, polenta e osei (πολέντα ε οζέι) από καλαμπόκι, ζαχαρόπαστα και μικρά σοκολατένια πουλάκια στην κορυφή.
Θα ήμασταν «φάουλ» επίσης αν δεν σου λέγαμε πως εκεί φτιάχτηκε για πρώτη φορά η αγαπημένη μας στρατσιατέλα, όταν λοιπόν πάρεις παγωτό (γιατί θα πάρεις…) πρόσθεσε οπωσδήποτε αυτή τη γεύση στην παραγγελία σου, είναι θέμα… ιστορικής τιμής! Αν προλαβαίνεις και θες να βγεις παραέξω, εκεί κοντά είναι η υπέροχη Λίμνη Ισέο (ένα «μικρό Κόμο» κατά το «μικρό Μιλάνο») ενώ το San Pellegrino Terme είναι μια ιστορική λουτρόπολη με φημισμένα ιαματικά λουτρά.
Σου ξυπνάει κάτι το έντονα comfort το Μπέργκαμο. Νιώθεις πως είσαι σε μια πόλη που σε «θέλει», δεν σε βλέπει μόνο ως τουρίστα. Κι αυτό όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται ολοένα και πιο σπάνιο ως συναίσθημα. Η γενέτειρα του μεγάλου ζωγράφου Καραβάτζο είναι μια… ζωγραφιά από μόνη της! Κι αν είσαι φίλος της μπάλας, κανόνισε να δεις και ένα ματς της τοπικής Αταλάντα. Μια από τις καλύτερες ιταλικές ομάδες των τελευταίων χρόνων…
