Ζήτημα τιμής η άγρια καταδίωξη των Γερμανών στην Κρήτη...
Βρείτε μας στο

Το στόρι, από μόνο του, ένα αμάλγαμα ατόφιας παραφροσύνης και αμβλύνοιας. Η δε «αιτία» που προκάλεσε την έκρηξη και όλα όσα αδιανόητα ακολούθησαν, τελείως παιδική. Αναφερόμαστε, φυσικά, στο εκτός πάσης (έστω και στοιχειώδους) λογικής συνέβησαν στον Μυλοπόταμο της Κρήτης, εκεί που ο τραμπουκισμός γνώρισε μεγάλες στιγμές και το (όποιο) κύρος της χώρας μας δέχτηκε ισχυρότατο πλήγμα.

Για όσους, ενδεχομένως, αποφάσισαν να ζήσουν μία ημέρα χωρίς κινητό-υπολογιστή-τηλεόραση και εφημερίδες, επιστρέφοντας στη φύση, ας αναφέρουμε εν τάχει τι ακριβώς έγινε: μια οικογένεια Γερμανών τουριστών που κάνει τη διακοπές της στην «Λεβεντογέννα», πήρε το ενοικιαζόμενο αυτόκινητό της και θέλησε να εξερευνήσει την περιοχή στην οποία βρίσκονταν.

Στο δρόμο, ωστόσο, υπέπεσε σε πρωτοφανές «λάθος», το οποίο λίγο έλειψε να εξελιχθεί σε ολέθριο: προσπέρασαν στον δρόμο ένα αγροτικό, στο οποίο επέβαιναν δύο ντόπιοι- ένας 38χρονος κι ένας 36χρονος – και θέλησαν να συνεχίσουν την ζωή τους.

Μόνο που ορισμένοι τύποι δεν σηκώνουν τέτοιου είδους… προσβολές: οι Κρητικοί τους έφτασαν και ξεκίνησαν να εμβολίζουν ξανά και ξανά το αμάξι των τουριστών.

Ζήτημα τιμής η άγρια καταδίωξη των Γερμανών στην Κρήτη...

Το περιστατικό δεν σταμάτησε εκεί, καθώς ο οδηγός του αγροτικού οχήματος φέρεται να απείλησε με μαχαίρι (!) τους τουρίστες, όταν η οικογένεια ζήτησε τα στοιχεία του οδηγού μετά την ζημιά που προκάλεσε στο ενοικιαζόμενο όχημα.

Στην συνέχεια, σύμφωνα με την καταγγελία, οι φερόμενοι ως δράστες άρχισαν να γρονθοκοπούν και να χτυπάνε με τα χέρια τους τουρίστες, προκαλώντας σωματικές βλάβες στον έναν εκ των γιών και φθορές στο όχημά τους. Ευτυχώς για τα θύματα της επίθεσης, άνθρωποι που διαμένουν μόνιμα στο χωριό του Περάματος μπήκαν ανάμεσα στους Κρητικούς και τους Γερμανούς, με αποτέλεσμα ν’ αποφευχθούν τα χειρότερα.

Η οικογένεια κατέθεσε σε μήνυση στο ΑΤ Μυλοποτάμου, οι δυο φερόμενοι ως δράστες ταυτοποιήθηκαν, ωστόσο δεν συνελήφθησαν ούτε με το πέρας του αυτόφωρου το οποίο ίσχυε μέχρι τα μεσάνυχτα του Σαββάτου (20/8).

Αυτό που κάνει ακόμα πιο αποκρουστικό το όλο σκηνικό είναι η απάντηση της αστυνομίας στην ερώτηση των Γερμανών για το αν οι άνδρες που τους επιτέθηκαν ανήκουν σε κάποια συμμορία: «Όχι, είναι κάτι που συμβαίνει εδώ». Μάλιστα…

Ζήτημα τιμής η άγρια καταδίωξη των Γερμανών στην Κρήτη...

Κι αφού παραθέσαμε όλη την επαίσχυντη «μαυρίλα» της υπόθεσης, μια χαραμάδα φωτός: είναι εντυπωσιακό το πώς άπαντες στην Ελλάδα- μα ιδιαιτέρως οι Κρητικοί- απαιτούν την παραδειγματική τιμωρία των φερόμενων ως δραστών, χωρίς περαιτέρω χρονοτριβές.

Αναφερόμαστε ιδιαιτέρως στους ανθρώπους της Κρήτης, καθώς δεν τους γεννήθηκε η επιθυμία να προστατεύσουν τα δικά τους παιδιά, αλλά, αντιθέτως, αναφέρουν μέσω των social media πως είναι πια θέμα τιμής το να συλληφθούν οι δύο άντρες και να βρεθούνε ενώπιον της δικαιοσύνης για ν’ αντιμετωπίσουν τις πιθανές ποινές που θα τους επιβληθούν.

Κι αυτό είναι το απολύτως λογικό: εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μία «απλή» περίπτωση τερατώδους bullying, αλλά με ένα περιστατικό που δυσφημίζει τη χώρα μας σε τεράστιο βαθμό και της κάνει ανυπολόγιστη ζημιά σε επίπεδο τουρισμού- της «βαριάς βιομηχανίας» μας, όπως μας αρέσει να λέμε.

«Ήταν σαν ταινία δράσης, δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο τρομακτικό ήταν το περιστατικό και την απειλή για την ζωή μου που ένιωσα όταν κινήθηκε προς το μέρος μου με μαχαίρι. Βλέποντας την αδερφή μου να κλαίει από ένστικτο θέλησα να την προστατεύσω, όμως δεν μπορείς να κάνεις πολλά όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με μαχαίρι. Ήταν πραγματικά σοκαριστικό. 

Ζήτημα τιμής η άγρια καταδίωξη των Γερμανών στην Κρήτη...

Αν επισκεφθώ ξανά την Ελλάδα, θα ήθελα να βεβαιωθώ ότι οι δυο δράστες να αντιμετωπίζουν την δικαιοσύνη και ειδικά ο ένας που μας επιτέθηκε, θέλω να φυλακιστεί», δήλωσε σχετικά ο ένας γιος της οικογένειας, σε δηλώσεις που δεν εκθειάζουν ακριβώς την Ελλάδα και δεν τη διαφημίζουν στα πέρατα της τουριστικής γης.

Και με δεδομένη την κάκιστη οικονομική κατάσταση της χώρας μας που, εν πολλοίς, ζει από τους ταξιδιώτες που έρχονται το καλοκαίρι στα μέρη μας, δεν έχουμε την άνεση ν’ ανεχόμαστε ορισμένους ανεγκέφαλους τραμπούκους.

Έτσι δεν είναι;