Το πόρισμα που εκδόθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου για την Εξεταστική – παρωδία της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν απλώς απαλλακτικό για τους πρώην υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης, Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη.
Ήταν τόσο αλαζονικό και περιφρονητικό για τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία και την κοινή νοημοσύνη, που έκανε λόγο για σοβαρές ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για φαινόμενα «πελατειακών πρακτικών», προερχόμενα από τον ΠΑΣΟΚ και τους «κουμπάρους του κ. Ανδρουλάκη» από την Κρήτη.
Έχοντας στρατολογήσει ειδικά για το ρόλο του εκφραστή της κυβερνητικής προπαγάνδας, τον νέο υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Μακάριο Λαζαρίδη, το αφήγημα ήταν ότι για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ μεγαλύτερη ευθύνη είχαν ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. Το μόνο παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε η κυβέρνηση ήταν ότι δεν έσπασε το απόστημα που οι προηγούμενοι δημιούργησαν, καθώς «τα προβλήματα που εντοπίστηκαν στον Οργανισμό δεν είναι συγκυριακά, αλλά διαχρονικά και διακομματικά». Κατάφερε να στήσει ένα θέατρο σκιών και να μην εξετάσει τίποτα σε βάθος, διακωμωδώντας την όλη διαδικασία με μάρτυρες που έμειναν στο θυμικό μας για απαράμιλλη ικανότητα στην ενόραση τυχερών αριθμών λοταριών.
Η λογική λέει ότι ο κ. Λαζαρίδης πήρε το χρίσμα είτε ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του, είτε επειδή δεν έχουν μείνει πια και πολλοί εκτός δικογραφίας για να μπουν στην κυβέρνηση…
Η κατάχρηση εξουσίας δεν ήταν ποτέ βέβαια καλό νέο για οποιοδήποτε κράτος του κόσμου. «Η εξουσία έχει την τάση να διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία να διαφθείρει απόλυτα», είχε γράψει ο Λόρδος Άκτον, ένας αριστοκράτης που συγκρούστηκε με τη «φύση» του. Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία δεν χρησιμοποίησε αυτή την απόλυτη εκλογική υπεροχή για να «επιτεθεί» στις παθογένειες της χώρας, αψηφώντας με τη βοήθεια του +24% το όποιο πολιτικό κόστος. Τη χρησιμοποίησε για να… δικαιώσει έναν από τους πιο σημαντικούς διανοουμένους του 19ου αιώνα.
Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και οι νέες δικογραφίες από την έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τις παράνομες επιδοτήσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ εμπλέκουν άλλα 20 πολιτικά πρόσωπα «γαλάζιας» προέλευσης. Μεταξύ αυτών, τρεις νυν υπουργοί φέρονται εμπλεκόμενοι και άλλοι 11 βουλευτές, που έχουν διατελέσει στο παρελθόν υπουργοί ή υφυπουργοί. Ανάμεσα τους και ο Κώστας Αχ. Καραμανλής, που είναι να απορεί κανείς τι άλλο θα πρέπει να γίνει για να πάει σπίτι του.
Η κυβέρνηση, που μόλις πριν από 35 ημέρες δεν βρήκε τίποτα μεμπτό στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, έχει αρχίσει να… χάνει τον λογαριασμό με τα στελέχη (της) που θα ελεγχθούν για τα ρουσφέτια στις αγροτικές επιδοτήσεις. Πως να ισχυριστείς πια ότι δεν ήξερες και πως να επιμείνεις στις «διαχρονικές ευθύνες»;
Αν κάνουμε ένα fast forward, θα δούμε και τον ιστορικό του μέλλοντος να έχει χάσει το λογαριασμό με τα σκάνδαλα που θα κληθεί να καταμετρήσει, κάνοντας τον απολογισμό της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας επί Κυριάκου Μητσοτάκη. Κανονικά θα έπρεπε να είχαμε παράξει ήδη περισσότερα σκάνδαλα απ’ όσα μπορούμε να καταναλώσουμε. Κάτι όμως τα ισχυρά στεγανά του μιντιακού μηχανισμού, κάτι το αντιπολιτευτικό κενό, ίσως και η καθημερινή αγωνία για βιοπορισμό που δεν αφήνει χώρο για άλλες ανησυχίες, έχουν δημιουργήσει συνθήκες πολιτικής και κριτικής «αποχαύνωσης» στον περισσότερο κόσμο.
Η κυβέρνηση ήδη αναζητά το επόμενο επικοινωνιακό, ενδεχομένως και ανορθόδοξο θεσμικά τρικ για να αποκρούσει και τη νέα αναποδιά. Και ο αγνός, πρεσβύτερος οπαδός της θα έχει κάθε λόγο να θυμηθεί – γιατί όχι, αυτά έχουν ξαναγίνει – την ατάκα του Ευάγγελου Γιαννόπουλου για τη βίλα της Δήμητρας Παπανδρέου στην Εκάλη («Ε, όχι και να πέσει η κυβέρνηση για ένα κωλόσπιτο»), προσαρμόζοντάς την στις «γαλάζιες» ανάγκες.
Ε, όχι και να πέσει η κυβέρνηση για ένα κ…ρουσφέτι!