Όχι. Δεν ήταν η κακιά στιγμή, δεν ήταν ατύχημα αυτό που έγινε στην Κεφαλονιά. Ήταν έγκλημα. Συνειδητό. Γιατί κάποιοι προτιμήσαν να την πετάξουν κυριολεκτικά στο δρόμο παρά να κάνουν το στοιχειώδες: Να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να φωνάξουν ασθενοφόρο μήπως οι γιατροί καταφέρουν να την σώσουν. Και η Μυρτώ δεν πρόλαβε καν να μετανιώσει…
Ένα 19χρονο κορίτσι. Σε μία ηλικία που δεδομένα (θα) έκανε λάθη, μικρότερα ή μεγαλύτερα. Σοβαρά και ασήμαντα. Ένα κορίτσι που του στέρησαν το δικαίωμα στη ζωή και το δικαίωμα να έχει την επιλογή να μετανιώσει για τα όποια στραβά επέλεξε. Η Μυρτώ δεν πέθανε μόνο λόγω της ανακοπής. Πέθανε λόγω της δειλίας και της ανευθυνότητας εκείνων που εμπιστεύτηκε. Της νοοτροπίας του «να μην μπλέξουμε»…
Γιατί έκανε παρέα μαζί τους; Γιατί πήρε την απόφαση να τους ακολουθήσει στο ξενοδοχείο; Τι ήταν αυτό που την έκανε να παρασυρθεί, τι μπορεί να γύρευε ως εμπειρία; Όλα αυτά τα ερωτήματα θα τα είχε μπροστά της για να τα απαντήσει, στον ίδιο της τον εαυτό πρώτα και πάνω από όλα. Να μετανιώσει για τις επιλογές της, να μάθει από τα λάθη της. Εάν ήταν ακόμα ζωντανή. Μόνο που δεν είναι. Εξαιτίας εκείνων στους οποίους έκανε το λάθος να δείξει εμπιστοσύνη.
Με τι ευκολία κρίνουν ορισμένοι, τι μισός και χολή ξερνάνε μπροστά από το πληκτρολόγιο τους. Την κατηγορούν επειδή ήταν όμορφη, ξανθιά, επειδή της άρεσε να αρέσει και είχε έντονη παρουσία στα social media. Αυτό το απάνθρωπο «πήγαινε γυρεύοντας» που άλλοι το λένε ευθέως και άλλοι το υπονοούν. Μα είναι δυνατόν; Να εξισώνεται το θύμα με τους θύτες; Να μην σέβονται καν τους οικείους της 19χρονης που αυτή τη στιγμή θρηνούν τον δικό τους άνθρωπο;
Η ουσία είναι μία: Η Μυρτώ χάθηκε. Πριν προλάβει πρακτικά να ζήσει. Επειδή ορισμένοι μεγαλώνουν με την πεποίθηση πως μόνο ο εαυτούλης τους μετράει, επειδή δεν έμαθαν ποτέ τι σημαίνει «αναλαμβάνω την ευθύνη για τις πράξεις μου». Όταν, περαστικοί, βρήκα αναίσθητο το κορίτσι σε πλατεία του Αργοστολίου, έκαναν το αυτονόητο: Πήραν τηλέφωνο για βοήθεια. Μόνο που ήταν πια αργά. Το κορίτσι, λίγο μετά, «έσβησε», οι γιατροί δεν μπορούσαν πια να την σώσουν
Οι τρεις συλληφθέντες —ένας 26χρονος Έλληνας, γνωστός στις Αρχές για υπόθεση ναρκωτικών, ένας 23χρονος επίσης Έλληνας και ένας 22χρονος Αλβανός—παραδέχτηκαν ότι έκαναν χρήση ουσιών μαζί της. Και πως την εγκατέλειψαν όταν είδαν πως έχασε τις αισθήσεις της. Από φόβο; Από αδιαφορία; Ουσία είναι πως η απόφαση που πήραν εκείνα τα μοιραία λεπτά οδήγησε μια νεαρή κοπέλα στο θάνατο. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος που θα μπορούσε να είχε κάνει τη διαφορά για την Μυρτώ και να είναι ακόμα ζωντανή. Επειδή νωρίτερα είχε χαθεί το μίνιμουμ ανθρωπιάς.
Δεν υπάρχει λόγος για ηθικοπλαστικά κηρύγματα. Όλοι κάνουν λάθη και βλακείες εκεί στην πρώτη νιότη. Απλά οι περισσότεροι έχουν την τύχη να την σκαπουλάρουνε, να προλάβουνε να μετανιώσουνε. Δεν την έχουν όμως όλοι…