Στο στούντιο του One και στην εκπομπή «Εδώ», καλεσμένος ο Θωμάς Στάικος. Δικηγόρος της οικογένειας του μηχανοδηγού Σπύρο Βούλγαρη, ενός εκ των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών. «Θα σας πω ένα όνομα: Εριέττα Μόλχο. Δεν βρέθηκε ποτέ» λέει κάποια στιγμή. Για να ακούσει την εξής ατάκα από τον παρουσιαστή Σταμάτη Ζαχαρό: «Μήπως δεν ήταν στο τρένο;». Με φωνή που άλλαξε τόνο, έγινε σχεδόν συνωμοτική, σε φάση «άκου εμένα, ξέρω…».
Ο δικηγόρος χαμογέλασε αμήχανα. Μην πιστεύοντας προφανώς στα αυτιά του και ψάχνοντας τρόπο να διατηρήσει την αυτοκυριαρχία του μπροστά σε κάτι τόσο «χοντροκομμένο». Γιατί δεν (μπορεί να) λέγεται κάτι τέτοιο στον αέρα από έναν έμπειρο δημοσιογράφο. Δεν λέμε, ίσως εκείνος να το πιστεύει, δικαιούται να έχει την άποψή του. Αλλά όταν εκφράζεις δημόσιο λόγο, όταν είσαι μπροστά στα φώτα της κάμερας, όχι στο σαλόνι του σπιτιού σου, και προσεγγίζεις τόσο λεπτά και ευαίσθητα ζητήματα, οφείλεις να είσαι διπλά προσεκτικός στο τι λες και πώς το λες.
Μια οικογένεια έχει χάσει έναν δικό της άνθρωπο και το κεφάλαιο δεν έχει κλείσει, το τραύμα είναι ακόμα ανοιχτό, αφού δεν βρέθηκε το παραμικρό ίχνος της 23χρονης φοιτήτριας στις έρευνες, γενετικό ή βιολογικό. Με το άρον άρον μπάζωμα του χώρου του δυστυχήματος να είναι κομβικό ως προς αυτό. Το μίνιμουμ ενσυναίσθησης απαιτεί σεβασμό για τον πόνο και την αγωνία αυτής της οικογένειας. Αντ’ αυτού ο Σταμάτης Ζαχαρός άφησε υπονοούμενα – χωρίς καμία ουσιαστική βάση – και έφτασε μάλιστα, αμέσως μετά, στο σημείο να κάνει σύγκριση με το… Πολυτεχνείο. «Να σας θυμίσω ότι παλαιότερα, έχουμε ακούσει για αγνοούμενους στην εισβολή στο Πολυτεχνείο του τανκς που δεν υπήρχαν…», ήταν χαρακτηριστικά τα λόγια του. Άλλα ντ’ άλλα…
Δεν χωρά δικαιολογία: Είναι μια ντροπιαστική στιγμή για τη δημοσιογραφία, για την ελληνική τηλεόραση. Ο Σταμάτης Ζαχαρός έχει κάνει και στο παρελθόν αμφιλεγόμενες τοποθετήσεις σε ζητήματα της επικαιρότητας, κάποιοι θα τις έλεγαν και προκλητικές (όπως τότε που μπέρδεψε τεχνηέντως καθαρό και μικτό μισθό για να δικαιολογήσει τις υπέρογκες αυξήσεις στα νοίκια). Όμως εδώ το τερμάτισε.
Ακόμα κι έτσι, δεν έχει νόημα να του την «πέσει» κανείς. Ο καθένας κρίνεται γι’ αυτά που λέει. Οι κατάρες και τα αναθέματα δεν βοηθούν κάπου ουσιαστικά – είναι απλά ένα παροδικό ξέσπασμα. Αυτό που πρέπει όλοι να καταλάβουμε είναι πως υπάρχουν όρια. Τα λόγια έχουν βάρος, τα λόγια πονάνε.
Το μίνιμουμ παρηγοριάς για τους συγγενείς θυμάτων τραγωδιών είναι να μάθουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έφυγαν οι αγαπημένοι τους και να τους θρηνήσουν όπως τους αρμόζει. Είναι μία κάθαρση, υπό μια έννοια. Στην περίπτωση της Εριέττας Μόλχο στα Τέμπη αυτό δεν έγινε ποτέ. Κι αντί να υπάρχει σιωπή, σεβασμός μπρος σε κάτι τόσο τραγικό και προσπάθεια αποκάλυψης των σκοτεινών σημείων της υπόθεσης, ορισμένοι το πάνε στο άλλο άκρο. Σαν να την «σκοτώνουν» για δεύτερη φορά…
Θωμάς Στάικος, δικηγόρος οικογένειας των Τεμπών:
📍«Θα σας πω ένα όνομα. Εριέττα Μόλχο. Δεν βρέθηκε ποτέ.»Ζαχαρός:
‼️«Μήπως δεν ήταν στο τρένο; Να σας θυμίσω ότι παλαιότερα, έχουμε ακούσει για αγνοούμενους στην εισβολή στο Πολυτεχνείο του τανκς που δεν υπήρχαν…»Αδιανόητη… pic.twitter.com/B3vb0Zdj9J
— Areti Athanasiou (@AretiAthanasiu) October 2, 2026