«Τα συλλυπητήρια μας στις οικογένειες και τους φίλους όσων σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν στο σημερινό σιδηροδρομικό ατύχημα. Την εκτίμηση μας στους εργαζόμενους που ανταποκρίνονται στην τραγωδία», ήταν το λιτό μήνυμα τους στα social media.
Δεν ήθελαν να σχολιάσουν τίποτα περισσότερο. Δεν ήθελαν να βγουν στα κανάλια, στα ραδιόφωνα, δεν ήθελαν να κερδίσουν δημοσιότητα μέσα από αυτή την τραγωδία, αν και θα μπορούσαν.
Έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους, την ώρα που έπρεπε. Εκεί. Στο σημείο της τραγωδίας. Οι κάτοικοι της μικρής πόλης Ούρντα το ξέρουν καλά.
Αυτοί οι τύποι με τα μαύρα μπλουζάκια και την λέξη Bukaneros ήταν παντού. Στον τόπο της τραγωδίας, στο κέντρο της πόλης, στη διακομιδή των ελαφρότερα τραυματιών, στην παροχή πρώτων βοηθειών ή ειδών πρώτης ανάγκης.
Κι όταν η Πολιτική προστασία τους είπε ότι δεν χρειάζεται άλλο η εθελοντικής τους βοήθεια, τα μάζεψαν σιωπηλά και βρήκαν έναν τρόπο να επιστρέψουν στην Μαδρίτη, νοικιάζοντας αυτοκίνητα, βάζοντας κι άλλα λεφτά από την τσέπη τους.
Δεν το σκέφτηκαν λεπτό…
Η Ισπανία, ο πλανήτης ολόκληρος έχει συγκλονιστεί από την σιδηροδρομική τραγωδία, στην οποία 69 άτομα έχασαν τη ζωή τους.
Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα τίποτα δεν ήταν όπως πριν. Οι περίπου 50 οπαδοί της Ράγιο Βαγεκάνο επέστρεψαν από την πόλη Ουέλβα, όπου είχαν δει την αγαπημένη τους ομάδα να κερδίζει με 2-3 την Ρεκρεατίβο και να παίρνει το εισιτήριο για την επόμενη φάση του Κυπέλλου.
Ήταν κατάκοποι, αλλά χαρούμενοι, μέχρι που έμαθαν τον λόγο για τον οποίο το τρένο τους ήταν καθηλωμένο στον σιδηροδρομικό σταθμό.
Πληροφορήθηκαν για τη σύγκρουση και άρχισαν να ψάχνουν τους χάρτες για να δουν πόσο μακριά βρίσκονται. Δεν το σκέφτηκαν δεύτερη φορά.
Οι 50 μαυροφορεμένοι ultras της Ράγιο Βαγεκάνο πήραν τις γραμμές, διέσχισαν 7 χιλιόμετρα με τα πόδια και ήταν από τους πρώτους που έφτασαν στον τόπο της τραγωδίας.
Έκαναν ό,τι μπορούσαν. Ό,τι περνούσε από το χέρι τους. Μαζί με τα σωστικά συνεργεία και την πολιτική προστασία βοήθησαν αμέτρητους σοκαρισμένους επιβάτες της μοιραίας αμαξοστοιχίας που είχαν ελαφρά τραύματα.
Μάθημα ανθρωπιάς
Ήταν ακούραστοι, εργάστηκαν ακατάπαυστα, ήταν καθοριστικοί στις χαοτικές πρώτες ώρες μετά την ασύλληπτη τραγωδία.
Κι όταν σταμάτησαν να είναι πια χρήσιμοι, εξαφανίστηκαν ήσυχα, αθόρυβα, σιωπηλά.
“Από την Ράγιο Βαγιεκάνο της Μαδρίτης θέλουμε να εκφράσουμε την υπερηφάνεια και την ευγνωμοσύνη μας στους οπαδούς μας που έχουν συνεισφέρει στις εργασίες διάσωσης και φροντίδας των τραυματιών του σιδηροδρομικού δυστυχήματος της επαρχίας Τολέδο.
Εκμεταλλευόμαστε την ευκαιρία για να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια τους στα σώματα πρώτης βοήθειας που εργάζονται στην περιοχή” ήταν το μήνυμα της Ράγιο Βαγεκάνο στα social media για έναν πυρήνα οπαδών, ο οποίος βρίσκεται σε ανοιχτή κόντρα με την διοίκηση.
Είναι οι ίδιοι Bukaneros που ήρθαν στην Ελλάδα την περασμένη άνοιξη για την αναμέτρηση με την ΑΕΚ και μας έλουσαν με το οπαδικό τους φως.
Κάποιοι στην Ισπανία τους αποκαλούν πλέον “ήρωες”.
Εκείνοι εξακολουθούν να αυτοχαρακτηρίζονται… άνθρωποι!