Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας θα παραμείνει εσαεί φυλακισμένος
EXTRAS

Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας θα παραμείνει εσαεί φυλακισμένος

Η καθολική καταδίκη από την ελληνική κοινωνία ίσως να είναι πιο δυσβάσταχτη από τα κάγκελα ενός κελιού...

«Η ικανότητα να συγχωρείς είναι προσόν του δυνατού», έλεγε ο Μαχάτμα Γκάντι. Σε μια προέκταση αυτού θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι για μια κοινωνία η ικανότητα να συγχωρεί και να επανεντάσσει τα μέλη με εγκληματική δράση είναι στοιχείο ισχύος.

Πέραν του τιμωρητικού της χαρακτήρα άλλωστε ο ρόλος της φυλάκισης είναι (πρωτίστως με νομικούς όρους) ο σωφρονισμός και η παραχώρηση της δυνατότητας να επανέλθει μεταμελημένος ο κρατούμενος στο κοινωνικό σύνολο.

Είναι αυτή ακριβώς η δυνατότητα που με το γράμμα του νόμου παρείχε η ελληνική δικαιοσύνη στον Επαμεινώνδα Κορκονέα. Με το πνεύμα του νόμου όμως ο δολοφόνος του Αλέξη Γρηγορόπουλου δεν θα έπρεπε να έχει καμία δουλειά (τουλάχιστον όχι ακόμα) στον «έξω» κόσμο. Διότι, όπως όλα συνηγορούν, δεν έχει επιδείξει κανένα ίχνος μεταμέλειας.

Ο σάλος που έχει προκληθεί στην κοινή γνώμη από την είδηση της επικείμενης αποφυλάκισης του Κορκονέα απηχεί κατά βάση σε αυτή την παράμετρο της πολύκροτης υπόθεσης. Αν ο ειδικός φρουρός της ΕΛ.ΑΣ. είχε επιμείνει, έστω για τα μάτια του κόσμου, στην υπερασπιστική γραμμή που είχε χαράξει ο πρώην συνήγορός του Αλέξης Κούγιας («θα προτιμούσε να είναι ο ίδιος στη θέση του Γρηγορόπουλου – είναι δότης αίματος – αγαπά τους ανθρώπους και δεν ήθελε να σκοτώσει»), ζητώντας παράλληλα δημόσια συγνώμη από την οικογένεια του θύματος, είναι βέβαιο ότι οι αντιδράσεις για την απόφαση αποφυλάκισης του θα ήταν πολύ ηπιότερες.

Πόσο μάλλον αν είχε εμφανιστεί πραγματικά μετανιωμένος για το έγκλημα του. Αντ’ αυτών έχουμε έναν άνθρωπο που σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες εξύβρισε χυδαία μεταξύ των πυροβολισμών του αυτούς που σημάδευε και μετά από οχτώ χρόνια κράτησης αντί να επικοινωνήσει ότι έχει σωφρονιστεί, προτίμησε να προβληθεί ως αμετανόητος.

«Δεν πρόκειται να ζητήσω συγγνώμη από κανένα δεκαπεντάχρονο», είπε χαρακτηριστικά στην πρόεδρο του δικαστηρίου το 2016 και λίγο καιρό αργότερα ο Αλέξης Κούγιας παιραιτήθηκε από συνήγορός του. Όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει τους λόγους ανέφερε ότι ο πελάτης του αρνήθηκε να ζητήσει συγνώμη και ότι απαγόρευσε και στον ίδιο να το κάνει «γιατί το θύμα δεν ήταν ένα συνηθισμένο δεκαπεντάχρονο αλλά αντιεξουσιαστής…»

Έκτοτε ο Κορκονέας προκάλεσε το κοινό περί δικαίου αίσθημα και με την επιλογή να αναζητήσει ελαφρυντικά στην «ανάρμοστη και αποκλίνουσα συμπεριφορά του θύματος». Η στρατηγική του στόχευε στην «ενοχοποίηση» του θύματος. Επανήλθε δηλαδή στην υπερασπιστική γραμμή που είχε διατυπώσει στον ανακριτή μετά τη βραδιά του φονικού, επιρρίπτοντας ευθύνες για ό,τι συνέβη και στον Αλέξη.  Ένας αδιανόητος ισχυρισμός, που μπορεί να απορρίφθηκε και στο δεύτερο βαθμό από το δικαστήριο, ωστόσο ουδόλως αξιολογήθηκε με επιβαρυντικό τρόπο για τον κατηγορούμενο, που ύστερα από 10 και πλέον χρόνια στη φυλακή κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ότι σε μια ανάλογη περίσταση δεν θα έκανε ξανά τα ίδια.

Ως ισχυρότερο ελαφρυντικό δε για τη μετατροπή των ισοβίων σε 13 χρόνια φυλάκιση αναγνωρίστηκε ο «προτέρος σύννομος βίος». Πρόκειται ωστόσο για μία νομική παράμετρο που στη δική του περίπτωση δεν βγάζει νόημα, καθότι ως ειδικός φρουρός της ΕΛ.ΑΣ. ήταν υποχρεωμένος να έχει πρότερο σύννομο βίο. Την ίδια ώρα δεν λήφθηκε υπόψιν ο… τρέχον σύννομος βίος του Κορκονέα. Από που κι ως που δηλαδή έχουν βαρύνουσα σημασία τα έργα και οι ημέρες του Κορκονέα πριν από την 6η Δεκεμβρίου του 2008, όταν ακόμα και σήμερα δηλώνει αμετανόητος για την εν ψυχρώ δολοφονία ενός 15χρονου άοπλου παιδιού, χωρίς ούτε κατά διάνοια να κινδυνεύει η δική του ασφάλεια.

Με αυτή την επικίνδυνη, δικαστικά, απόφαση εμπεδώνεται η αίσθηση ότι το πραγματικό ελαφρυντικό που αναγνωρίστηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι οι όποιες ιδεολογικές πεποιθήσεις του Γρηγορόπουλου. Και με τη στάση που τήρησε τα τρία τελευταία χρόνια στις δικαστικές αίθουσες ο κρατούμενος η αντίστοιχη ότι – κόντρα στο πόρισμα της δικαιοσύνης – η ελληνική κοινωνία δεν είναι πρόθυμη να του αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό.

Είναι από τις περιπτώσεις που η κοινή γνώμη «δικάζει» με άλλα κριτήρια από αυτά των λειτουργών του νόμου. Στη συνείδηση της ο Επαμεινώνδας Κορκονέας θα παραμείνει εσαεί «κατάδικος». Και ίσως αυτό να είναι πιο δυσβάσταχτο από τα κάγκελα ενός κελιού.