Το «βασανιστικό» νούμερο 3: Οι 99 στους 100 κάνουν αυτό το γραμματικό λάθος- ακόμη και οι καθηγητές! Εσύ;

Δεν είναι τόσο δύσκολο παιδιά, δεν είναι!

Συναντάται στο- εξαιρετικά ευρηματικό, αν μας ρωτάτε- «Να την φας και να ‘ναι κρύα». Στον ΛΕΞ: «Ρωτάν πού πήγε η ευφυΐα μου όταν τους λέω να πάρουν τα…». Είναι, φυσικά, το νούμερο που φορούσε ο αξεπέραστος Άλεν Άιβερσον. Αν είστε Super Αρειανός, επίσης μιλάει στην ψυχούλα σας αυτή η «ένδειξη».

Είναι ο εμβληματικός πανηγυρισμός του Καρμέλο Άντονι, ο αριθμός των πουλακίων που κάθονται, το νούμερο των μαγισσών στον Μάκβεθ, αυτό- daaaa- που έπεται του δύο και προηγείται του τέσσερα.

Ναι, σωστά καταλάβατε: μιλάμε για το πέντε. 

Κι αφού κάναμε περήφανο τον Μάρκο Σεφερλή και περιμένουμε από ώρα σε ώρα να μας στείλει δύο προσκλήσεις για την επόμενη παράστασή του, ας σοβαρευτούμε γιατί η λεκτική κακομεταχείριση της ελληνικής γλώσσας είναι Μάρκο Ποταμών: τρία. 3.

Τι το ιδιαίτερο έχει το απόλυτα… ουδέτερο νούμερο; Προς τι τόση γραμματική φασαρία και γιατί ο βαρύγδουπος τίτλος του άρθρου;

Κατ’ αρχάς, εσείς φταίτε. Ναι, εσείς: οι αναγνώστες του Μenshouse που ζητάτε ξανά και ξανά κείμενα με ορθογραφικές/γραμματικές γκάφες που άπαντες κάνουμε- ή, έστω, η συντριπτική πλειονότητα εξ ημών.

Ε λοιπόν, ξέρετε κάτι; Έως εδώ:

Από τούδε και στο εξής κηρύσσουμε το τέλος των «παρερμηνειών» σε ό,τι έχει να κάνει με το τρία. Και πολύ περισσότερο, για να είμαστε πιο ακριβείς, με μία συγκεκριμένη φράση. Τις εξής τέσσερις-πέντε:

  • «Τρεισήμισι χρόνια»
  • «Τρεισήμισι λεπτά»
  • «Τρεισήμισι κιλά»
  • «Τρεισήμισι χιλιάρικα»
  • «Τρεισήμισι αυτοκίνητα» (κάτι πήγε πολύ λάθος στην κατασκευή του τέταρτου)

…και ούτω καθεξής.

Γιατί, μαντέψτε, το σωστό είναι τριάμισι! Σε όλα τα παραπάνω- μα κυρίως στα αυτοκίνητα- το σωστό είναι «τριάμισι»- χρόνια, λεπτά, χιλιάρικα, κιλά.

Δε θα λέγατε ποτέ «Τρεις χρόνια», έτσι δεν είναι; Δηλαδή θα μπορούσατε να το πείτε, αλλά μετά μην απορείτε αν σας κοιτάνε με βλέμμα Θοδωρή Ζαγοράκη στην Ευρωβουλή οι φίλοι σας.

Αφήστε το «τρεισήμισι» για τις μέρες, ας πούμε. Για άλλα γένη, μην μπλέκετε τα ουδέτερα. Διατηρείστε μια ουδετερότητα και πηγαίνετε με το «τριάμισι».

Κι αν σας φαίνονται κάπως εξυπνακίστικα όλα τα ανωτέρω και άκρως διδακτικά, με την κακή έννοια, να θυμάστε πως το Menshouse γεννήθηκε ετοιμόλογο και μπορεί ν’ αποκρούσει τα, άκρως κοροϊδευτικά κι επαναλαμβανόμενα, «τριάμισι, τριάμισι, τριάμισι» που λέτε εδώ και τόση ώρα.

Τριάμισι, ε;

Να τη φας και να ‘ναι κρύα.