Άθως, Πόρθος, Άραμις. Θα τους ξέρεις σίγουρα, οι περίφημοι «Τρεις Σωματοφύλακες» του Αλέξανδρου Δουμά απολαμβάνουν φήμης που ξεπερνάει σύνορα και χρόνο. Το έξτρα ωραίο βέβαια είναι πως σε μια πολύ «προχώ» κίνηση για την εποχή, το 1844 θυμίζουμε πως γράφτηκε το εμβληματικό αυτό έργο, ο πραγματικός ήρωας της ιστορίας δεν αναφέρεται καν στον τίτλο. Είναι ο Ντ’ Αρτανιάν. Ένας νεαρός που θέλει να γίνει σωματοφύλακας. Οι «3» είναι (οι) φίλοι του. Οι «Ένας για όλους, όλοι για έναν»…
Αυτό που δεν ξέρουν (οι) πολλοί είναι πως έμπνευση για το μυθιστόρημα υπήρξε ένα πραγματικό πρόσωπο και προφορικές διηγήσεις που κρατούσαν από το 1700. Δηλαδή ο Δουμάς δεν έκατσε και έγραψε ό,τι του κατέβηκε στο κεφάλι και να μας συμπαθάτε για τον ανάλαφρο τρόπο με τον οποίο προσεγγίσαμε το ζήτημα. Υπήρχε πρωτότυπο υλικό πάνω στο οποίο πάτησε και το οποίο μετεξέλιξε για τις ανάγκες της ιστορίας του.
Ο αληθινός Ντ’ Αρτανιάν ήταν ένας ευγενής του 17ου αιώνα. Αυτό ήταν το παρατσούκλι του. Το πραγματικό του όνομα ήταν Σαρλ ντε Μπατζ-Καστελμόρ. Υπήρξε κατάσκοπος και αξιωματικός των μουσκετοφόρων του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ και σκοτώθηκε το 1673 κατά την πολιορκία του Μάαστριχτ, στην Ολλανδία.
Θα τελείωνε ενδεχομένως εκεί, αλλά η ιστορία λειτουργεί με μυστηριώδεις τρόπους και ποτέ μην λες ποτέ. Γιατί κοντά 350 χρόνια μετά το θάνατο του θρυλικού Ντ’ Αρτανιάν, ένας Ολλανδός αρχαιολόγος, ονόματι Βιμ Ντάικμαν, που έψαχνε μάλιστα 30 χρόνια (χαρά στο κουράγιο και στην υπομονή του) κατάφερε, όπως όλα δείχνουν, να βρει τον τάφο!
Εντελώς απρόσμενα, μάλιστα. Συγκεκριμένα, εργάτες που έκαναν κάτι «μερεμέτια» σε εκκλησία στο Μάαστριχτ, ανακάλυψαν έναν σκελετό κάτω από το δάπεδο του ιερού, ο οποίς ήταν θαμμένος έχοντας δίπλα του ένα γαλλικό νόμισμα εκείνης της εποχής. Ο διάκονος του ναού γνώριζε πως ο Ντάικμαν αναζητούσε στα πέριξ τα οστά του Ντ’ Αρτανιάν και αμέσως τον ειδοποίησε να έρθει.
Η εξέταση του μακάβριου ευρήματος έδειξε πως υπήρχε μια σφαίρα στο ύψος του στήθους. Πήγε να λιποθυμήσει από τη χαρά του ο αρχαιολόγος. Οι ιστορικές περιγραφές αυτό ακριβώς αναφέρουν ως αιτία θανάτου. Φυσικά και από μόνο του αυτό δεν αρκεί ως στοιχείο. Γίνονται περαιτέρω έρευνες, ενώ έχει ληφθεί και δείγμα DNA που αναλύεται σε εργαστήριο στο Μόναχο και θα συγκριθεί με γενετικό υλικό από απογόνους της οικογένειας, ώστε να επιβεβαιωθεί η ταυτότητα.
Κανείς δεν βιάζεται ακόμα να φωνάξει «νίκη». Εάν δεν πει το «ναι» και η επιστήμη, τίποτα δεν είναι σίγουρο. Υπάρχει μια πολύ ισχυρή ένδειξη, αλλά ακόμα όχι και απόδειξη. Σημειωτέον πως έρευνα μάλιστα έχει λάβει διεθνείς διαστάσεις, με ειδικούς από διάφορες χώρες να συμμετέχουν στις αναλύσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί με απόλυτη βεβαιότητα η ταυτότητα του σκελετού. Ένας για όλους και όλοι για έναν, να ακόμα μια… απόδειξη τελικά!