Ένα μαγαζί πρέπει να ‘ναι ουδέτερο για να μην ρισκάρει να χάσει πελάτες; Ναι… καλά! Μερικά μαγαζιά αυτό ακριβώς έχουν ως νο1 ατού: Ότι δεν κρύβουν τα συναισθήματά τους, ότι σου μιλάνε κοιτώντας σε στα μάτια με απόλυτη ειλικρίνεια και καθαρότητα ψυχής. Γι’ αυτό και γίνονται τόσο αγαπητά. Καλή ώρα το θρυλικό Οινομαγειρείο «Το Τριφύλλι», στην οδό Παναθηναϊκού 7, απέναντι από τη Θύρα 13…
Όσοι είδαν τους «Πρωταγωνιστές» στον Alpha την Πέμπτη (4/6), με θέμα τη Λεωφόρο και στα όσα αυτό το γήπεδο, αυτό το αυτόφωτο πράσινο σύμπαν σημαίνει για τους φαν της ομάδας, μάλλον χαμογελούν με νόημα αυτή τη στιγμή. Γιατί ξέρουν. Είδαν, ένιωσαν. Μια από τις πιο δυνατές στιγμές της εκπομπής ήταν όταν ο Σταύρος Θεοδωράκης συνομίλησε με τον Γιώργο Βερέμη, ο «άρχων» του καταστήματος όπως διάβαζε κανείς στην «ταμπέλα» με το όνομά του που εμφανίστηκε επί της οθόνης. Με εμφανή συγκίνηση εκείνος, αναφέρθηκε σε αρκετά από όσα έχουν σημαδέψει το διαχρονικά αγαπημένο Οινομαγειρείο του. Για μια ιστορία 65 ετών…
Θυμήθηκε αλλοτινές, σαν ψέμα, εποχές που στην ταβέρνα έμπαιναν και φίλαθλοι άλλων ομάδων και έκαναν καζούρα ο ένας στον άλλον, κερνούσαν ο ένας τον άλλο. Στάθηκε ιδιαίτερα στο ότι ενώ έξω στους δρόμους συνέβησαν κατά καιρούς πολλά επεισόδια στην πορεία των ετών («τσαμπουκάδες», όπως τους χαρακτήρισε), μέσα δεν έγινε ποτέ τίποτα. «Το σεβόντουσαν το μαγαζί», είπε. Θυμήθηκε επίσης τις εποχές που ερχόντουσαν να φάνε και να πιούνε ποδοσφαιριστές όπως ο Δομάζος, ο Αντωνιάδης, ο Καμάρας, ο Λιβαθηνός, ενώ έκανε σαφές πως όλη η πράσινη οικογένεια, από όλα τα αθλητικά τμήματα, τον έχει τιμήσει κατά καιρούς. Χαμογέλασε με νόημα επίσης όταν ανακάλεσε τα ματς που οι φίλοι και γνωστοί φύλακες της Λεωφόρου τον άφηναν να μπει για να δει δωρεάν τη δράση…
Λένε πως ο έρωτας περνάει από το στομάχι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ισχύει απολύτως. Με τον Παναθηναϊκό να είναι το αντικείμενο του πόθου. Κάδρα, κασκόλ, σημαιάκια. Το ντεκόρ του Οινομαγειρείου δείχνει τι σημαίνει αγάπη. Και το καλό φαγητό, το άφθονο κρασί, γίνονται η έξτρα συντροφιά που τα κάνει όλα ακόμα πιο όμορφα, ακόμα πιο γλυκά.
Αυτή η σιδερένια εξώπορτα, απότοκο μιας άλλης Αθήνας, αν είχε στόμα να μιλήσει θα έλεγε ένα σωρό ιστορίες. Πάντα σε πράσινο φόντο. Το ωραίο πάντως είναι ότι στο Οινομαγειρείο δεν πάνε μόνο παλιοί θαμώνες. Βλέπεις συνεχώς και νεαρό κόσμο, καθώς πρόκειται για μια παράδοση που περνάει από γενιά σε γενιά. Κεφτεδάκια, μπακαλιάρος, ντολμαδάκια, συκωτάκι, φέτα, πατάτες τηγανητές, σαλάτα. Το μενού είναι απλό και οικονομικό. Μα τόσο ουσιαστικό και περιεκτικό. Δεν θες τίποτα άλλο.
Το τέλος εποχής της Λεωφόρου θα σηματοδοτήσει σταδιακά και το τέλος του Οινομαγειρείου; Αυτό λέει η ψυχρή λογική. Αλλά μην βιαστούμε να υποτιμήσουμε τη δύναμη του συναισθήματος. Το τι θαύματα μπορεί να κάνει. Στο επόμενο «εβίβα» που θα ακουστεί ενώ ποτήρια με κρασί θα τσουγκρίζουν, ας κάνει κάποιος την ευχή να παραταθεί όσο περισσότερο γίνεται αυτή η απόλαυση, αυτή η ζωντανή ιστορία.
Πάτα ΕΔΩ για να δεις την εκπομπή «Πρωταγωνιστές» με το αφιέρωμα στη Λεωφόρο, που περιλαμβάνει και το Οινομαγειρείο «Το Τριφύλλι»