Ο αείμνηστος Γιώργος Γεωργίου δεν ήταν απλά μια εμβληματική φιγούρα της αθλητικής δημοσιογραφίας της γενιάς του, αλλά και μια ολόκληρη σχολή για το πώς βλέπουμε, αναλύουμε και, κυρίως, ποντάρουμε στο ποδόσφαιρο. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα θυμούνται ότι κάθε φορά που πλησίαζε ένα μεγάλο τουρνουά (Μουντιάλ ή Euro) η κουβέντα στις εκπομπές του κατέληγε νομοτελειακά στο περίφημο «σύστημα των ισοπαλιών» ή αλλιώς, το «σύστημα των Χ». Ήταν μια στοιχηματική θεωρία για «ψαγμένους» παίκτες, που διέθεταν δύο βασικά χαρακτηριστικά: γερό στομάχι και μεγάλη κάβα…
Η λογική πίσω από το σύστημα δεν είναι τίποτα άλλο από την ποδοσφαιρική μεταφορά του κλασικού μαθηματικού συστήματος Martingale, το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον στα καζίνο. Η επιλογή των Μουντιάλ για την εφαρμογή του δεν ήταν καθόλου τυχαία, καθώς σε αυτά τα τουρνουά τα παιχνίδια διεξάγονται το ένα μετά το άλλο, μέσα στην ημέρα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αυτή η αλληλουχία είναι πρακτικά το οξυγόνο του συστήματος, το οποίο βασίζεται σε εξαιρετικά αυστηρούς κανόνες…
Οι κανόνες
Αρχικά, ο παίκτης στοχεύει αποκλειστικά στο Χ, αδιαφορώντας πλήρως για φαβορί, φόρμα, βαθμολογικό κίνητρο ή απουσίες. Το μόνο σημείο που υπάρχει στο συγκεκριμένο σύστημα είναι η ισοπαλία, η οποία παραδοσιακά πληρώνει αποδόσεις από 3.00 και πάνω. Ο χρυσός κανόνας λέει πως αν ο κουβάς έρθει (η πρόβλεψη δεν επιβεβαιωθεί και το ματς βγάλει νικητή), στο αμέσως επόμενο χρονικά ματς ποντάρεις ακριβώς τα διπλάσια χρήματα. Και συνεχίζεις το ίδιο βιολί μέχρι να έρθει το πολυπόθητο Χ.
Όταν τελικά εμφανιστεί, ο παίκτης εισπράττει τα κέρδη του, τα οποία υπερκαλύπτουν όλη την προηγούμενη χασούρα, και στο επόμενο ματς επιστρέφει στο αρχικό του ποντάρισμα, ξεκινώντας τον κύκλο από το μηδέν…
Ρίσκο
Για να γίνει κατανοητό το ρίσκο της εκθετικής αύξησης στην πράξη, ας υποθέσουμε ότι ξεκινάμε με ένα ρεαλιστικό, αρχικό ποντάρισμα των 5 ευρώ, ακολουθώντας τη σειρά των αγώνων ενός Μουντιάλ. Στο πρώτο ματς ποντάρουμε 5 ευρώ. Αν δεν έρθει ισοπαλία, στο δεύτερο ματς ποντάρουμε 10 ευρώ, έχοντας συνολικό κόστος 15 ευρώ. Αν χάσουμε ξανά, στο τρίτο ματς βάζουμε 20 ευρώ, στο τέταρτο 40 ευρώ, στο πέμπτο 80 ευρώ και στο έκτο 160 ευρώ. Αν φτάσουμε στο έβδομο ματς της διοργάνωσης για να έρθει τελικά η ισοπαλία, θα πρέπει να ποντάρουμε 320 ευρώ…
Έχοντας ήδη ξοδέψει 315 ευρώ στους προηγούμενους έξι αγώνες, το συνολικό κεφάλαιο που βρίσκεται στον αέρα εκείνη τη στιγμή είναι 635 ευρώ. Αν η ισοπαλία δώσει μια μέση απόδοση του 3.00, η επιστροφή στο ταμείο θα είναι 960 ευρώ. Αφαιρώντας τα 635 ευρώ που βγήκαν από την τσέπη συνολικά, μένει ένα καθαρό κέρδος 325 ευρώ. Μαθηματικά, το σύστημα φαντάζει άχαστο, διότι είναι στατιστικά αδύνατον να διεξαχθεί ένα ολόκληρο Μουντιάλ χωρίς ούτε μία ισοπαλία. Κάπου εδώ όμως αρχίζουν τα αλλά…
Τα αλλά
Διότι εδώ μπαίνει ο ανθρώπινος παράγοντας, η ψυχολογία και, φυσικά, τα όρια του πορτοφολιού. Ο διπλασιασμός είναι αδίστακτος και ένα τρελό σερί οκτώ ή εννέα αγώνων χωρίς ισοπαλία σημαίνει ότι το ποντάρισμα θα εκτοξευτεί γρήγορα σε χιλιάδες ευρώ. Ξεκινώντας με μόλις 5 ευρώ, στο ένατο ματς ο παίκτης θα πρέπει να βρει 1.280 ευρώ για να παίξει ένα και μόνο δελτίο, απλά για να ρεφάρει. Πράγμα που σημαίνει ότι η ψυχολογική πίεση γίνεται αφόρητη, καθώς κάθεται μπροστά στην τηλεόραση και παρακαλάει να μην μπει γκολ στο τελευταίο λεπτό, διότι ένα γκολ στο τέλος δεν του χαλάει απλά ένα στοίχημα, αλλά τον υποχρεώνει να διπλασιάσει ένα ήδη υπέρογκο ποσό στην επόμενη αναμέτρηση. Και δεν είναι μόνο αυτό…
Το ακόμα πιο ζόρικο είναι ότι απαγορεύεται αυστηρά να προσπεράσει κάποιον αγώνα. Αν δηλαδή δεν παίξει το επόμενο ματς επειδή φοβήθηκε το ρίσκο, και αυτό λήξει τελικά ισόπαλο, το σύστημα έχει πρακτικά καταστραφεί από τα ίδια του τα χέρια. Αν επίσης στο μεταξύ μείνει από μετρητά, μιλάμε για τον ορισμό του «Κλάψτα Χαράλαμπε» καθώς η πυραμίδα καταρρέει οριστικά και χάνει όλο του το κεφάλαιο…
Μακριά κι αγαπημένοι
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Γιώργος Γεωργίου επαναλάμβανε συνεχώς πως πρόκειται για σύστημα αποκλειστικά για παίκτες με μεγάλο πορτοφόλι. Γι’ αυτό όσο δελεαστικό κι εάν μοιάζει στα χαρτιά, στην πράξη αποδεικνύεται τόσο ψυχοφθόρο και δύσκολο που στο τέλος καταλήγεις στην πιο λογική απόφαση του… ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω!