Φίλες και φίλοι γεια σας. Σήμερα θα μιλήσουμε για τα παιδιά.
Θα μπορούσα να αναφερθώ εκτενώς σε ο,τιδήποτε τα αφορά, καθότι νέα μαμά, ωστόσο επιλέγω να καταγγείλω τα παραμύθια που τους διαβάζουμε. Και τα τραγούδια που τους λέμε.
Είμαστε πολύ αυστηροί με τη διατροφή τους, μην φάνε ζάχαρη, μη δοκιμάσουν αλάτι, να πίνουν αρκετό νερό, να μη δέχονται κεράσματα από ξένους και τα λοιπά. Άλλο τόσο είμαστε με τη διαπαιδαγώγησή τους «πες ευχαριστώ Μανωλάκη. Πες ευχαριστώ, είπα!». Τα χτενίζουμε επιμελώς, τα ντύνουμε σαν κρεμμύδια με το πρώτο κρυουλάκι, αλλά όταν έρθει η ώρα να τα χαλαρώσουμε, να τα νανουρίσουμε, καταλήγουμε στον Ευτύχη Μπλέτσα και στoυς Μαζού εντ δε Ζου. Ή τους διαβάζουμε ιστορίες που την ίδια ώρα που τις διαβάζουμε αναρωτιόμαστε σιγανά σε άλλο tab της σκέψης μας ‘τιστομπούτσοδιαβάζωστοπαιδίμου’.
Ας ξεκινήσουμε με κάποια από τα πιο γνωστά τραγουδάκια.
Κι ας βροντοφωνάξω ένα ΟΧΙΑΛΛΟΕΥΤΥΧΗΜΠΛΕΤΣΑ.
Αγόρι μου, κατάφερες και πήρες εκπομπή μαγειρικής. Δεν ξέρω πώς. Και στο συμβόλαιο έβαλες ότι στο τέλος κάθε επεισοδίου θα παίζεις κάτι αυτοσχεδιάζοντας με την κιθάρα σου. ΤΙ ΦΑΣΗ; Ήθελες από μικρός να γίνεις σεφ και δε σε άφηναν κι εσύ επέμενες ΕΓΩ ΘΑ ΓΙΝΩ ΚΑΙ ΘΑ ΠΩ ΚΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ, ΜΜ. ΝΙΑ ΝΙΑ ΝΙΑ ΝΙΑ ΝΙΑ;
Έρχονται φίλοι να πιούμε έναν καφέ, βάζουμε ροκάκια ν’ ακούμε στο γιουτιουμπ, έξι τραγούδια μετά ΝΑ ΚΑΙ Ο ΕΥΤΥΧΗΣ ΜΠΛΕΤΣΑΣ. Να τραγουδάει κούι κούι και κανείς δε θα σ’ ακούει. Γιατί ρε Ευτύχη; Γιατί ξηγιέσαι έτσι; Μου’ μαθες και τα cookies; Έχεις κατακλύσει το Internet. Βάζω Μοσχολιού και βγαίνεις πάλι εσύ. Βάζω Μπάρι Γουάιτ αφού έχουν κοιμηθεί τα μωρά ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΠΑΛΙ ΕΣΥ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΑΧΤΥΛΟ. Την οικογένεια δάχτυλο, το διανοείστε;
“Δαχτυλάκι δαχτυλάκι του μπαμπά, είμαι εδώ είμαι εδώ, πώς είσαι εσύ;” Όπου κάποια στιγμή παίζει αυτό και κάτι μου μυρίζει και λέω ωωπ κάτι καίγεται. ΚΙ ΗΤΑΝ ΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΜΟΥ ΚΥΤΤΑΡΑ. ΜΑΣ ΕΚΑΨΕΣ ΕΥΤΥΧΗ, ΜΗ ΣΟΥ ΤΥΧΕΙ. Καλύτερα να δείχνω στο παιδί βίντεο με σαρδάμ του Τσακαλώτου, παρά αυτό! Και να σου πω κάτι. Μία φορά μπήκα στα σχόλια να δω τι λένε για σένα. Αν υπάρχουν κι άλλοι, ότι δεν είμαι μόνη μου. Και στα σχόλια αναρωτιόσαντο αν η φωνή ήταν δική σου ή του Ρουβά! Ε δεν περίμενα ότι θα το πω αυτό ποτέ αλλά ΕΛΕΟΣ ΚΑΠΟΥ.
Συνεχίζω.
Μαζού εντ δε ζου. Πρέπει να υπάρχει season 1 και season 2 με δαύτους. Μόνο η ξανθιά έμεινε σταθερή στο καστ. Έλα που δεν την ξέρεις. Αυτή που κάνει νταχτιρντί ακόμα και με το βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά, ντε.
Τους στίχους τους έχεις ακούσει;
“Και ποια είναι η Βαγγελία
Έχω έναν παπαγάλο
είναι το στόμα του μεγάλο
του αρέσει να μιλάει
ποτέ δε σταματάει να μιλάει
Τι λέει τι λέει
ό, τι λέω λέει ] 2x
Ο δικός μου παπαγάλος
είναι μεγάλος κατεργάρος
Κατεργάρο κατεργάρο
με το στόμα το μεγάλο
θα σε πάω στο σχολείο
και στο πρώτο το θρανίο
να μάθεις να διαβάζεις
να μην τεμπελχανιάζεις
Έχω έναν παπαγάλο
παπαπαπαγάλο
τι είναι ο παπαγάλος
μεγάλος κατεργάρος
Και όταν έρχεται η Μαίρη
το πιο λαμπρό αστέρι
του σχολείου το ξεφτέρι
τα μαθήματα να φέρει
δεν τη λέει Μαίρη ] 2x
Βαγγελία τη φωνάζει
δεν τη λένε Βαγγελία
ε πώς τη λένε
Μαίρη
Merry Christmas ] 2x
Έχω έναν παπαγάλο
παπαπαπαγάλο
Και ποια είναι η Βαγγελία
σίγουρα καμιά γελοία
δεν υπάρχει Βαγγελία
πώς ξεκίνησε η ιστορία
με αυτή τη Βαγγελία
το έμαθε παπαγαλία
στη Γαλλία
παπαπαπαπαγαλία
Τι είναι ο παπαγάλος
μεγάλος κατεργάρος
Κατεργάρο κατεργάρο
με το στόμα το μεγάλο
θα σε πάω στο σχολείο
και στο πρώτο το θρανίο
να μάθεις να διαβάζεις
να μην τεμπελχανιάζεις
Έχω έναν παπαγάλο
παπαπαπαπαγάλο
τι είναι ο παπαγάλος
μεγάλος κατεργάρος
Παπαγάλε θες καφέ ναι
παπαγάλε θες κεφτέ ναι
παπαγάλε θες σουβλάκι ναι
να σου βάλω τζατζικάκι ναι
και λιγάκι κρεμμυδάκι ναι ναι
μήπως θέλεις μαϊντανό
τον κακό σου τον καιρό
Έχω έναν παπαγάλο
είναι μεγάλος κατεργάρος
Έρχεται κι η Βαγγελία
γεια σου Μαίρη
Και ποια είναι η Βαγγελία”
Ποιος ξέρει ποια ήταν πράγματι η Βαγγελία ,αυτή η μοιραία γυναίκα που στιγμάτισε τόσο τον στιχουργό ώστε να την αναφέρει εμβόλιμα. Θα μου πεις απ’ όλο αυτό, αυτό σε πείραξε;
Γιατί εδώ όχι απλά έχει χαθεί η μπάλα. Εδώ έχει συμβεί το εξής: Έριξε μία καραβολίδα ο Καραγκούνης, η μπάλα βγήκε από το γήπεδο, έκανε γκελ στο φανάρι, έπεσε σ’ ένα μπαλκόνι, την πήρε ο μικρός Γιωργάκης, μετά ήρθε ο μπαμπάς του, μπήκανε στο αυτοκίνητο, φύγανε για εκδρομή στο χωριό και τώρα η μπάλα βρίσκεται στην Κωστηλάτα της Ηπείρου. Για τέτοιο εκτροχιασμό μιλάμε. Τόσο πολύ έχει χαθεί η μπάλα στιχουργέ και να θυμηθώ να σου πάρω συνέντευξη μήπως και μου γνωρίσεις τον ντίλερ σου.
Άκου τώρα στίχους όμως στιχουργέ των Μαζού εντ δε ζου, κράτα σημειώσεις, δες πώς γίνεται το σωστό το τραγούδι το παιδικό, μάθε μπαλίτσα:
Πάνω στη βελανιδιά κάθεται μια κουκουβάγια, έχει μάτια γουρλωτά και φωνάζει δυνατά, ΚΟΥΚΟΥΒΑ, ΚΟΥΚΟΥΒΑ,ΚΟΥΚΟΥΒΑ-ΒΑ-ΒΑ-ΒΑ-ΒΑ.
Ξάφνου βλέπει από ψηλά ένα σμήνος νυχτοπούλια, κάθεται και τα κοιτά και φωνάζει δυνατά (επανάληψη ρεφραίν)
Απλό, μεστό, κατανοητό.
-Τι έχουμε εδώ
-Μία κουκουβάγια.
-Πού κάθεται η κουκουβάγια;
-Ε στη βελανιδιά θα κάθεται που αλλού, duh.
-Τι μάτια έχει η κουκουβάγια;
-Γουρλωτά, αυτό είναι δεδομένο. Κι ότι φωνάζει δυνατά αδιαμφισβήτητο είναι. Μόνο δυνατά φωνάζει κανείς πόσω δε μάλιστα μία κουκουβάγια και δη σε βελανιδιά.
Ωωωπ τι είχαμε εδώ;Εεεε; Εε;;;; Λογική – ειρμό -συνοχή. Και το δεύτερο κουπλέ, αριστούργημα!. Ξάφνου βλέπει από ψηλά ένα σμήνος νυχτοπούλια. Ορθολογική περιγραφή της κατάστασης, αλληλουχία γεγονότων, ενδεχόμενη επαγωγική σκέψη. Δεν περιγράφω άλλο.
Πάμε τώρα στο άλλο. Ζουζούνια νομίζατε ότι θα τη γλιτώνατε;
Ταράμ ταράμ ταράμ και περνάει ένα τραμ ωραία; Ε και μπαίνει μία χοντρή. Και συμπτωματικά με το που μπαίνει, μένει το τραμ. Και που να κατέβεις να σπρώξεις άμα είναι τραμ. Και γυρνάνε όλοι και κατηγορούν την εύσωμη κυρία. Και δε φτάνει αυτό, που την κοίταζαν καλά καλά και ένιωσε αμηχανία η γυναίκα, αρχίζει κι ο οδηγός να φρικάρει και να τραβάει τα μουστάκια του. Λύσσαξε!
Που μπορεί ξέρω ‘γω ταυτόχρονα να του είχε στείλει στο viber χωρίζουμε κι εκείνος το ‘δε και κυριολεκτικά τράβηξε τα μουστάκια του. Και το συνέδεσαν όλοι πάλι με τη νταρντάνα κεντρική ηρωίδα. Και σαν να μην έφτανε ΚΑΙ αυτό, αρχίζουν όλα τα παιδιά που ήταν μαζεμένα στο βαγόνι να φωνάζουν και μάλιστα στον ενικό, έλα δω κυρά χοντρή και τέτοια. Και της ζητούσαν να πληρώσει και τη ζημιά! Και γιατί; Στοχοποιήθηκε για τα κιλά της! Τι ρατσισμός είναι αυτός. Ντροπή , αίσχος, καταδικάζω και ξεκινάω δίαιτα. Για σκέψου να μπω σε κάνα τραμ και να κολλήσει πουθενά και ν’ αρχίσει κάνα κωλόπαιδο τα έλα εδώ μωρή χοντρή, να του πω εγώ μωρή να πεις τη μάνα σου και να τρέχουμε.
Τραγουδάκια πιο κλασικά. Ήτανε ένα μικρό καράβι που ήταν α, α, αταξίδευτο οεοεοεοεοε και τα λοιπά και σε πεντ΄έξι εβδομάδες μη στα πολυλογώ είχανε φάει και το τελευταίο σβαν και αρχίζουν και ρίχνουν κλήρο να δούνε ποιος θα φάει ποιον. Πώς λες κάτι τέτοιο στο παιδί σου; Σε ποια ηλικία είναι σωστό να του μιλήσεις για τον κανιβαλισμό; Να μας τελειώσουν καμιά μέρα τα μπισκότα να πει, λέει, το παιδί ‘ας φάμε τη γιαγιά’. Κι άντε τρέχα σε παιδοψυχόλόγους.
Γιατί ο μπαρμπα- Μπρίλιος; Πού είχε στουμπώσει τη γαλοπούλα του και της έδινε όλη του τη σύνταξη για να την παχύνει κι αυτή στο τέλος τον έφαγε; Αχάριστη.
Μέρος Δεύτερο
Τα παραμύθια που λέμε στα παιδιά μας
Συνεχίζεται…