Πώς βλέπουν οι καλεσμένοι του «Στην Υγειά Μας Ρε Παιδιά» το πρόγραμμα μετά από το 8ο ποτήρι;

To «Στην Υγειά Μας Ρε Παιδιά» συνεχίζεται για 15η σερί χρονιά με το ίδιο κόνσεπτ, το ίδιο στήσιμο, τους ίδιους καλεσμένους πάνω-κάτω και τους ίδιους τραγουδιστές σε λούπα να παίρνουν την ίδια θέση στην ίδια πίστα με περίπου τις ίδιες ορχήστρες και να τραγουδούν τα ίδια τραγούδια με τον ίδιο τρόπο.

Και όμως τα νούμερα συνεχίζουν να είναι υψηλά καθώς όλοι οι καλεσμένοι φαίνεται να περνούν το ίδιο υπέροχα όπως τον πρώτο καιρό. Ακόμα και αν έχουν πάει τριάντα φορές στην εκπομπή, ακόμα και αν έχουν εναλλαχθεί στη θέση του κοινού και του τραγουδιστή. Είναι όλοι τους εκεί, καθισμένοι, να πίνουν και να τραγουδούν, να πίνουν και να χορεύουν, να πίνουν και να συζητούν. Το «να πίνουν» παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό το φαινόμενο.

Το κρασί και τα υπόλοιπα οινοπνευματώδη ρέουν άφθονα στο τραπέζι, έτσι ξεκίνησε εξάλλου η ιδέα. Σαν ένα παρείστικο γλέντι σε ταβέρνα με χύμα κρασί σε καράφες. Αυτή η εξομοίωση ελληνικού γλεντιού που χρειάζεται αλκοόλ για να περάσει προς το κοινό την ευθυμία που θέλει να μεταδώσει.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Πολλές φορές βλέπουμε και ακούμε βαρετές ερμηνείες που όμως οι καλεσμένοι αντιδρούν σα να είναι η τελευταία και καλύτερη συναυλία της ζωής τους. Τι συμβαίνει άραγε;

Οι καλεσμένοι σηκώνονται και χορεύουν, τα σπάνε καμιά φορά, σιγοτραγουδούν, κλαίνε, πέφτουν στα πατώματα, ειδικά όταν έχουν περάσει στην περίοδο μετά το 8ο ποτηράκι. Θα έλεγε κανείς ότι βρίσκονται σε μία κατάσταση που δεν βλέπουν ακριβώς αυτά που βλέπουμε εμείς από το σπίτι, που στην χειρότερη θα έχουμε πιει καμια μπύρα και θα τρώμε σουβλάκια.

Τι όμως βλέπουν οι καλεσμένοι του Στην Υγειά Μας Ρε Παιδιά μετά το 8ο ποτήρι που δεν μπορεί να δει ο μέσος τηλεθεατής;

Γιατί είναι τόσο προσηλωμένοι και εθισμένοι στην εικόνα του τραγουδιστή, που βρίσκεται στο κέντρο της σκηνής; Τι βλέπουν τα ματάκια τους όταν ρουφήξουν και το 8ο ποτηράκι;

Η απάντηση στο φωτορεπορτάζ που ακολουθεί.