Να μια σκοτεινή υπόθεση που θα μπορούσε, α λα Ριφιφί, να αποτελέσει ιδανικό υλικό για τον Σωτήρη Τσαφούλια για μια από τις επόμενες τηλεοπτικές του δουλειές. Μια μυστηριώδης δολοφονία νεαρής δημοσιογράφου στην Ελλάδα της Χούντας. Η βιάση να «φορτωθεί» το έγκλημα σε έναν τύπο που φάνταζε ως ο ιδανικός «βολικός ένοχος». Και στο φόντο ένα χοντρό παιχνίδι κατασκόπων που ακόμα και σήμερα ιντριγκάρει μέσω της απουσίας καθαρών και πειστικών απαντήσεων…
Είναι η λεγόμενη υπόθεση Αν Ντόριθι Τσάπμαν. Πλέον ξεχασμένη, κάποτε όμως προκάλεσε μεγάλο ντόρο στην ελληνική κοινωνία. Ακριβώς επειδή εξ αρχής κάτι δεν κόλλαγε καλά και τα ερωτηματικά ήταν πολύ περισσότερα από τις απαντήσεις. Τα γεγονότα έλαβαν χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, στο Καβούρι, στα νότια της Αττικής.
Το θύμα ήταν Βρετανίδα δημοσιογράφος, ηλικίας μόλις 24 ετών. Μαθητευόμενη του τουριστικού ρεπορτάζ, συνεργαζόμενη με το Radio London του BBC. Εξ ου βρισκόταν στην Ελλάδα, τότε. Τουλάχιστον επισήμως και κρατήστε το αυτό, θα επανέλθουμε σχετικώς. Η Κέρκυρα ήταν το πρώτο μέρος που επισκέφτηκε στη χώρα μας εκείνες τις μέρες. Μαρτυρίες ανθρώπων που την είχαν συναναστραφεί, έκαναν λόγο για αλλόκοτη συμπεριφορά από μεριάς της, σαν κάτι να την απασχολούσε έντονα και να την τρόμαζε.
Στη συνέχεια, η νεαρή κοπέλα κατέβηκε στην Αθήνα. Κλείνοντας δωμάτιο στο ξενοδοχείο Pine Hill, στο Καβούρι, που όμως με τα χρόνια το βρίσκουμε και ως Pain Hotel σε κάποια κείμενα περί του θέματος που υπάρχουν στο διαδίκτυο. Ξενοδοχείο του Πόνου, δηλαδή. Απλό λάθος εκ παραδρομής ή λανθάνον υπομήνυμα;
Σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε, η Αν Τσάπμαν πραγματοποίησε επίσκεψη στα γραφεία του ΕΟΤ, στην οδό Αμερικής, για τις ανάγκες του ρεπορτάζ της. Πήγε επίσης σε διάφορα ξενοδοχεία της πρωτεύουσας, καθώς και στην Ακρόπολη. Το βράδυ επέστρεψε στο ξενοδοχείο της. Κανείς δεν την είδε ξανά ζωντανή. Το ημερολόγιο έγραφε Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 1971…
Όλη την επόμενη μέρα, οι συνάδελφοί της μάταια την αναζητούσαν. Θορυβημένοι από την αναίτια εξαφάνιση, ειδοποίησαν τις εγχώριες Αρχές. Την Δευτέρα, 18 του μηνός, ένας διερχόμενο ζευγάρι περαστικών ανακάλυψε το άψυχο πτώμα της νεαρής Βρετανίδας, πολύ κοντά σε μια στάση λεωφορείου. Βρέθηκε ημίγυμνη, δεμένη χειροπόδαρα με καλώδια, με εμφανή σημάδια ξυλοδαρμού και στραγγαλισμού.
Θα περνούσε αρκετός καιρός για να υπάρξουν εξελίξεις. Ήταν Αύγουστος του 1972 όταν η ελληνική Αστυνομία συνέλαβε τον 37χρονο τότε Νίκο Μουντή. Ήταν σεσημασμένος ηδονοβλεψίας και σύμφωνα με το φάκελό του, πήγαινε συχνά στην περιοχή όπου βρέθηκε νεκρή η Τσάπμαν, για να «παίρνει μάτι». Γρήγορα ομολόγησε πως αυτός είχε βιάσει και σκοτώσει την δημοσιογράφο. Τον έβαλαν μάλιστα να κάνει αναπαράσταση του εγκλήματος, μπροστά σε εκπροσώπους του Τύπου. Ωστόσο λίγες μέρες μετά, ο Μουντής ανακάλεσε. Υποστήριξε πως ήταν αθώος και ο μόνος λόγος που είχε δηλώσει ένοχος ήταν επειδή τον είχαν δείρει και τον είχαν απειλήσει.
Ο πατέρας της Τσάπμαν, Έντουαρντ ήταν εξ αρχής βέβαιος πως ο κατηγορούμενος ήταν αθώος. Ήταν πεπεισμένος πως η κόρη του είχε δολοφονηθεί από ανθρώπους της Χούντας. Μάλιστα χαρακτήρισε «φάρσα» τη δίκη του Μουντή, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη επειδή, σύμφωνα με το Δικαστήριο, δεν είχε ανθρωποκτόνο πρόθεση.
Ποια σημάδια έκαναν τον Έντουαρντ Τσάπμαν να μην μπορεί να ησυχάσει;
- Αρχικά το ότι έλαβε μία επιστολή από την ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο που έγραφε: «Από την Κυριακή (ενν. 17 Οκτωβρίου 1971), παρακολουθούμε τα νέα αυτού του κατακριτέου εγκλήματος, με ενδιαφέρον και ανησυχία». Όμως, το άψυχο σώμα της κόρης του βρέθηκε μόλις την επομένη…
- Η Αν, λίγο πριν αναχωρήσει για την πατρίδα μας, είχε πει στους γονείς της ότι δεν ήταν σίγουρη για το ταξίδι (παρότι αρχικά ήταν ενθουσιασμένη γι’ αυτό) ενώ είχε αφήσει υπόνοιες πως ο λόγος της επίσκεψής της δεν ήταν καθόλου δημοσιογραφικός…
- Ο Νίκος Μουντής ήταν αριστερόχειρας, ενώ τα σημάδια στραγγαλισμού ήταν εμφανές πως έγιναν από δεξιόχειρα σύμφωνα με τον ιατροδικαστή.
- Ο ιατροδικαστής ξανά, είχε υποστηρίξει στην έκθεσή του πως τα στοιχεία έδειχναν πως το πτώμα της Τσάπμαν είχε μεταφερθεί από δύο άτομα, όχι ένα.
- Η αναπαράσταση του εγκλήματος ήταν σαν κακή σκηνή από ταινία, με τον Μουντή να κάνει ό,τι του έλεγαν οι αστυνομικοί να κάνει…
- Ο τελευταίος άνθρωπος που είδε εν ζωή την Τσάπμαν είχε καταθέσει πως την είχε δει να φοράει μίνι φούστα. Όταν βρέθηκε νεκρή, φορούσε παντελόνι…
- Ένας ταξιτζής είχε καταθέσει πως μετέφερε 2 άτομα στην περιοχή, που του φάνηκαν αρκετά περίεργοι. Και ότι φεύγοντας, είδε να περνάει δίπλα του μια νεαρή γυναίκα που σύμφωνα με την περιγραφή που έδωσε, έμοιαζε πολύ με την άτυχη Βρετανίδα.
- Η βρετανική κυβέρνηση και η Scotland Yard, δεν έκαναν καμία έρευνα για το θέμα, σε μια ένοχη για τα μέτρα τους σιωπή
Τα επόμενα χρόνια, ο Έντουαρντ Τσάπμαν επισκέφθηκε συνολικά 20 φορές τη χώρα μας, αναζητώντας απεγνωσμένα απαντήσεις, την αλήθεια. Σε ένα από τα ταξίδια του, έμαθε πως η κόρη του παρακολουθούνταν από τις ελληνικές Αρχές, του το επιβεβαίωσε ο αξιωματικός που ήταν υπεύθυνος γι’ αυτό και ο οποίος είχε πλέον συνταξιοδοτηθεί. Με τον καιρό και μετά από ενδελεχείς έρευνες σε συνεργασία με εξειδικευμένους επαγγελματίες, ο Τσάπμαν κατέληξε πως η κόρη του δολοφονήθηκε από 2 άτομα που είχαν σκοπό να την ανακρίνουν, αλλά το πράγμα ξέφυγε στα βασανιστήρια. Μετά προσπάθησαν να καλύψουν τα ίχνη τους, θέλοντας να δείξουν ότι επρόκειτο για σεξουαλικό έγκλημα.
Γιατί όμως έγινε αυτό αν όντως έγινε; Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η Αν ήταν πράκτορας της βρετανικής ΜI6 και ότι είχε ως αποστολή να υποκλέψει συνομιλίες των ηγετών της Χούντας με τον Ελληνοαμερικανό Σπύρο Άγκνιου για το Κυπριακό. Ο αντιπρόεδρος τότε των ΗΠΑ πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα εκείνες τις μέρες. Άλλοι λένε πως γνώριζε για ένα απόρρητο, υπό μελέτη για το αν είναι εφικτό ή όχι, σχέδιο κατάρριψης αεροσκάφους που θα επέβαινε ο Άγκνιου για λόγους αναψυχής, από αντιφρονούντες της αεροπορίας.
Σε κάθε περίπτωση, το καθεστώς των Συνταγματαρχών φαίνεται να γνώριζε πως η Αν Τσάπμαν δεν ήταν στην πραγματικότητα δημοσιογράφος αλλά κατάσκοπος. Πώς όμως; Εδώ γίνεται ακόμα πιο σκοτεινό. Καθώς πολλά στοιχεία υποδηλώνουν πως ήταν οι ίδιοι οι Άγγλοι που πρόδωσαν την πράκτορά τους επειδή πίστευαν πως συνεργαζόταν με τους Σοβιετικούς, υποψία που ενέτεινε το γεγονός ότι στο Λονδίνο σύχναζε σε μπαρ που πήγαιναν Έλληνες αντιστασιακοί! Και την «έδωσαν» μετέπειτα στη CIA η οποία εν συνεχεία «πάσαρε» το θέμα στην ελληνική υπηρεσία πληροφοριών, πλήρως ελεγχόμενη τότε από τους Αμερικανούς, για να «καθαρίσει» για λογαριασμό τους. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν, πως η CIA απλά θέλησε να παίξει άσχημο παιχνίδι στους Βρετανούς και να τους αποκόψει από την πληροφόρηση, η Αν Τσάπμαν άρα ήταν παράπλευρη απώλεια….
Όσο για τον Μουντή; Το 1983 έκανε αίτηση χάριτος, η οποία έγινε δεκτή και αποφυλακίστηκε από τις φυλακές της Αίγινας, όπου κρατούνταν. Μάλιστα έμεινε στο νησί καθώς ο Δήμος του εξασφάλισε εργασία. Όλα αυτά τα χρόνια δεν έπαψε να λέει πως ήταν αθώος και πως η Χούντα του είχε φορτώσει αδίκως το έγκλημα. Κανείς πάντως από το επίσημο ελληνικό κράτος, ούτε τότε ούτε ποτέ, δεν έδειξε σπουδή να αποκαλυφθεί τι πραγματικά είχε συμβεί. Λες και τα μυστικά αυτής της υπόθεσης έπρεπε να μείνουν για πάντα τέτοια. Μήπως άραγε επειδή αυτά, αν έβγαιναν στην επιφάνεια, θα προκαλούσαν πάταγο και θα εξέθεταν πρόσωπα και καταστάσεις που έχουν μάθει να δραστηριοποιούνται στο σκοτάδι;