Πρόκειται για μία σκοτεινή ιστορία που έχει μείνει τραύμα στην εθνική συλλογική συνείδηση και τόσα χρόνια μετά, συνεχίζει να χρησιμοποιείται ως παρομοίωση σε περιπτώσεις μεγάλης απάτης ή όταν ορισμένοι βγαίνουν και τάζουν «μαντζούνια», πάσης φύσεως, υποσχόμενοι ότι θα δώσουν λύσεις, μαγικές. Είναι το περίφημο «νερό του Καματερού» και όχι, δεν έχει καμία σχέση με το ομώνυμο προάστιο στα δυτικά της Αθήνας…
Από τα πιο ανήθικα πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να εκμεταλλευτεί την ανθρώπινη αδυναμία σε ζητήματα υγείας. Να πατήσει πάνω στην απελπισία κάποιου και να τον εκμεταλλευτεί για να αποκομίσει όφελος. Και εδώ ακριβώς είναι που μπαίνει στη συζήτηση το όνομα του Γιώργου Καματερού. Τον Φεβρουάριο, ο 36χρονος τότε δικηγόρος στο επάγγελμα ισχυρίστηκε πως είχε ανακαλύψει το… φάρμακο κατά του καρκίνου! Διατεινόταν πως το είχε βρει στο νησί του, την Κω, μέσα από μια ουσία που προερχόταν από ένα ροζ πέτρωμα την οποία διέλυε σε νερό, δημιουργώντας το Ήλιον – έτσι ονόμαζε το νερό του ή όπως το περιέγραφε «ύδωρ μεταλλικόν ραδιενεργόν με την ιδιομορφίαν της απεριοδικής ακτινοβολίας». Υποστήριζε μάλιστα πως έχει πάρει εγγυήσεις για το αξιόπιστο της ανακάλυψής του από μέλη της επιστημονικής κοινότητας, αλλά ότι για «εθνικούς λόγους» δεν μπορούσε να πει περισσότερα.
Ο Καματερός και μια γενική παράκρουση
Βρωμούσε… παπάτζα από χιλιόμετρα και θα περίμενε κανείς οι άνθρωποι να γελάσουν ή να (τον) βρίσουν και να πάνε παρακάτω, στις ζωές τους. Όμως μόνο αυτό δεν συνέβη. Στην (πολύ) δύσκολη στιγμή γαρ, αρκετοί είναι πρόθυμοι να πιστέψουν το οτιδήποτε αν τους δίνει έστω και 1% ελπίδα πως θα γίνουν αυτοί καλά ή ένας δικός τους άνθρωπος. Την ίδια στιγμή, ορισμένες εφημερίδες της εποχής, που εκείνη την εποχή ήταν παντοδύναμες στο κομμάτι της ενημέρωσης του κοινού, όχι μόνο δεν «έθαψαν» το θέμα, αλλά το έκαναν πρωτοσέλιδο, δίνοντας υπόσταση και αξιοπιστία στους ισχυρισμούς του Καματερού, ενώ λειτουργούσαν στην ουσία ως πλασιέ του προϊόντος βλέποντας ταυτόχρονα τις δικές τους πωλήσεις να φτάνουν σε επίπεδα-ρεκόρ. Υπήρξαν και Μέσα, όπως η Καθημερινή και η Ελευθεροτυπία, που προς τιμήν τους αμφισβήτησαν εξ αρχής την όλη ιστορία, αλλά ήταν φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
Η παράκρουση ήταν γενική. Κάθε φορά που ανακοινωνόταν διανομή του «θαυματουργού» νερού με βυτιόφορα σε γειτονιές της Αθήνας, εκτυλισσόταν σκηνές χάους καθώς εκατοντάδες άνθρωποι έτρεχαν για να προμηθευτούν ένα μπουκάλι, που κόστιζε τότε 20 δραχμές. Μεταξύ αυτών και διάσημοι. Όπως ο ηθοποιοί Νίκος Σταυρίδης και Γκιζέλα Ντάλι και οι τότε ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, Σκρέκης, Παπαδόπουλος, Ραβούσης, Δέδες και Στεφανίδης. Ήταν τόσο μεγάλη η «τρέλα» του κόσμου για το προϊόν ώστε ο επιτήδειος Καματερός με τους συνεργάτες του το έβγαλαν και σε σκόνη («πετρώματος Άλφα» όπως το έλεγαν) για να το παίρνει ο καθένας και να το διαλύει σε νερό, σε στιλ «φτιάξτο μόνος σου». Ήταν τόσο μεγάλη η «τρέλα» του κόσμου ώστε το προϊόν έφτασε να πάρει μυθικές διαστάσεις, να συστήνεται δια πάσαν νόσον, αλλά και για πρόληψη και καλή υγεία.
Και το επίσημο κράτος; Τον πρώτο καιρό έλαμπε δια της απουσίας του. Το αρμόδιο υπουργείο, υπό την πίεση του λαϊκισμού, επέλεξε στάση αναμονής. Αρκετοί παράγοντες της δημόσιας ζωής δίσταζαν να καταδικάσουν το φαινόμενο, φοβούμενοι το πολιτικό κόστος, καθώς ο Καματερός είχε δημιουργήσει τεράστιο «ρεύμα» υποστήριξης. Ελάχιστοι τολμούσαν να υψώσουν ανάχωμα στον εμφανή παραλογισμό.
Όλο αυτό το διάστημα ο δικηγόρος παρουσίαζε εαυτόν λες και ήταν Μεσσίας με κηρύγματα, παρομοιώσεις Βιβλικού χαρακτήρα και κρίσεις μεγαλομανίας, όπως αυτό το «εμείς, δηλαδή εγώ, έχουμε λύσει οριστικά το πρόβλημα του καρκίνου» που ξεστόμισε κάποια στιγμή. Πραγματικά έλεγε απίστευτα πράγματα, σας παραθέτουμε το παρακάτω, απλά για να πάρετε μια καλή ιδέα περί του διαταραγμένου του ανδρός: «Ας υποθέσουμε ότι θέλω να αδειάσω όλη την Αθήνα και να την πάω σε άλλο μέρος. Δεν έχω παρά να μοιράσω ένα εκατομμύριο φιαλίδια, θα μαζέψω ένα εκατομμύριο Αθηναίους και θα τους πως ότι πρέπει να τους δώσω τη συνταγή. Τα υπόλοιπα θα τα πω στην ΥΕΝΕΔ, θα σταματήσω την κυκλοφορία, ό,τι θέλω θα κάνω μετά. Έρχεται πχ. ο Φορντ (σ.σ.: τον τότε Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών) του δίνω το φάρμακο και τον κάνω καλά. Όταν καταλάβει ότι τον εξουσιάζω, τότε θα του ζητήσω μόνο μια Συνθήκη που να μας δίνει την Αγιά Σοφιά. Τίποτα άλλο δεν χρειάζομαι για να αναγεννήσω τον Ελληνισμό».
Πώς νίκησε εν τέλει η λογική
Το θέμα όμως ήταν πολύ πιο σοβαρό από «απλώς» ένα παραλήρημα ή μια απάτη. Ο Καματερός και οι συνεργάτες του, με βασικότερο τον επιχειρηματία Κώστα Γράτσο, διατεινόταν πως το Ήλιον έχει δράση μόνο αν την ίδια στιγμή ο ασθενής έκοβε την οποιαδήποτε άλλη θεραπευτική αγωγή μέσω της «συμβατικής» ιατρικής λάμβανε. Τα περιστατικά άρχισαν να αποκαλύπτονται το ένα μετά το άλλο: Δύο εξάχρονα παιδάκια εισήχθησαν στο «Αγλαΐα Κυριακού» σε κώμα και συμπτώματα εγκεφαλίτιδας – αν και υγιέστατα είχαν πιει από το νερό. Οι γονείς 18 παιδιών που νοσηλεύονταν για καρκίνο αποφάσισαν να σταματήσουν την κλασική θεραπεία και έδιναν στα παιδιά το περιβόητο νερό. Ως αποτέλεσμα, ένα εξ αυτών πέθανε και η κατάσταση των υπολοίπων παρουσίασε επιδείνωση.
Γενικώς καταγράφηκαν δεκάδες περιπτώσεις ανθρώπων που εμφάνιζαν παρενέργειες. Η επιμονή των ιατρικών συλλόγων οδήγησε τελικά σε παρέμβαση της δικαιοσύνης. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι το νερό μόνο ιαματικό δεν ήταν, ίσα ίσα, αφού περιείχε ραδιενέργεια της τάξης του 35-38%! Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότεροι άρχισαν να καταλαβαίνουν πως ο Καματερός δεν έστεκε και πολύ καλά στα μυαλά του. Ειδικά σε μια ομιλία του, μπροστά σε 8.000 ανθρώπους, έχασε κάθε όριο. Είπε πως πόνταρε στην αγάπη του κόσμου, για να πάρει την Πόλη, να επαναφέρει τον βασιλιά, να εξαφανίσει τη νήσο Σάσωνα της Αλβανίας, που η Ελλάδα παραχώρησε το 1914 στη γείτονα χώρα, να καταστρέψει την Τουρκία και ίσως τη Σιβηρία! Ο περισσότερος κόσμος αποχώρησε απογοητευμένος, είχαν συνειδητοποιήσει πια αυτό που επί μακρόν αρνιόντουσαν, επειδή εθελοτυφλούσαν.
Η πτώση ήταν ταχύτατη για τον Γιώργο Καματερό. Στις 30 Μαρτίου 1976 συνελήφθη και οδηγήθηκε σε δίκη. Εκεί συνέχισε να παρουσιάζει τον εαυτό του ως ήρωα και θύμα. Αλλά ήταν φανερό πως τα ψέματά του είχαν πάψει πια να περνάνε. Καταδικάστηκε σε εξαγοράσιμη ποινή φυλάκισης 8 μηνών για το αδίκημα της αντιποίησης ιατρικού επαγγέλματος και χρηματική ποινή 8.000 δραχμές, ενώ απαλλάχτηκε από την κατηγορία της παράνομης διάθεσης φαρμακευτικού προϊόντος.
Μετά την καταδίκη του, έφυγε από την Ελλάδα και έζησε στη Γαλλία όπου ασχολήθηκε με επιχειρήσεις. Μετά από πολλά χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα και αργότερα στην Κω. Εκεί έβαλε ο ίδιος τέλος στη ζωή του, στις 6 Μαΐου του 1998, μην μπορώντας να αντιμετωπίσει τα οικονομικά και ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε. Το «νερό του Καματερού» έμεινε ως έκφραση για όλους εκείνους που πουλάνε εμπόριο ελπίδας. Αλλά η ιστορία δεν έμεινε και διδακτική. Το πλήθος εκεί έξω όσων πιστεύουν ακόμα σε πλείστες όσες θεωρίας συνωμοσίας το συνοψίζει…